Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

İÇİNDEKİLER Tıklayarak gidebilirsiniz!

TAKDİM
HAYAT HİKAYESİ
9 ŞUBAT DÜNYA SİGARAYI BOYKOT GÜNÜ
ALKOLE VE SAFAHATA HAYIR
ALKOLİZM VE GENÇLİĞİMİZ
AMERİKAN MUHİBLERİNE SAYGILARIMIZLA
ASMALI ÇORUM EVLERİ
AT PAZARLIĞI
ATATÜRK LİSESİNDE YEŞİLAY HEYECANI
AYVANSARAY
BİR ÇAMAŞIR GÜNÜ
BİR ETKİNLİK RESİMLERİ 25 Haziran 2008
BİR GÖÇÜ İNCELEMEK
BORÇ
ÇEÇENLER VE BİZ!
ÇOCUKLARIMIZA DİKKAT EDELİM
ÇORUM’A ÜNİVERSİTE İSTEMİYORUM!
ÇORUM’UN TÜRK KÜLTÜR TARİHİNDEKİ YERİ VE ÖNEMİ
ÇORUM'DA YEMEK KÜLTÜRÜ
ÇORUM'UN KİRLİLİKLERİ
EN KUTLU HAFTANIN ARDINDAN
ERTUĞRUL FİRKATEYNİ
ESAS KİRLİLİKLER
ESKİ BUZDOLAPLAR
ESKİ KAPLAR
ESKİ PARALAR
ESKİ ÇORUM EVLERİNİN ÖZELLİKLERİ VE YAŞAM
ESKİ ÇORUM'A DAİR
GAZETECİLER BAYRAMI MÜNASEBETİYLE GAZETECİLER
GÖZ AMELİYATI
HANGİ GENÇLİKLE NEREYE?
IRAK’ A ASKER..
İÇKİ SİGARA VE ÇORUM
İLİMİZİN ÇEVRE SORUNLARI VE ACIL ÇÖZÜM BEKLEYEN MESELLER
İSO 9001
İSRAİL'LE BAŞ EDEMEZSİNİZ!
KADINA ŞİDDET Mİ ?
KANSER OLMAK İSTEMİYORSANIZ
KIRKA YAKIN TİRYAKİ DAHA SİGARAYI BIRAKTI
KONUŞMA DİLİ VE ÇORUM AĞZI
KULAKSIZ SOKAK , 1973
MEZAR-I ŞERİF
MİRAÇ KANDİLİ VE SİGARA YASAKLARI KUTLAMASI
ORGANİZE SANAYİ BÖLGESİNDE ÇALIŞMALAR!
POP STAR YARIŞMASI
SEVGİLİLER GÜNÜNÜ PROTESTO EDİYORUM.!
SEVGİLİLER GÜNÜYDÜ
SİGARA HARAM MI?
SİGARA NASIL BIRAKILIR
TARİHİ ÇEVRE VE ESKİ KENT DOKUSU:
TAVLA
TEKEL NEDEN SATILMAMALI
TEL
TEZİMİZ
YARDIM
YEŞİLAY HAFTASINDA SİGARAYI BIRAKTI
YEŞİLAY İLİM YAYMA’DA
YEŞİLAY’IN İSKİLİP ÇIKARTMASI
YEŞİLAYDAN MÜFTÜLÜĞE ZİYARET

OKULLARDA ŞİDDETİN ÖNLENMESİNE DAİR BİR ARAŞTIRMA
 
 
Çalışmalar TELİF ESERİDİR Yazarlarımızın gönderileri ile yayına alınmıştır.
corumlu2000@gmail.com
Mahmut Selim GÜRSEL
yazarlarımız yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
Sitemiz ve yazarlarımız;hukuka, yasalara, telif haklarına ve kişilik haklarına saygılı olmayı amaç edinmiştir.
 
 

 

 
 

 01

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

TAKDİM

            Bu sanal kitapta bulunan çalışmalar; arkadaşlarımızla birlikte basılı olarak yayımladığımız 53 sayı “Çorumlu 2000 Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat” dergimiz ve 54’üncü sayıdan sonra da sanal olarak yayımladığımız dergi ile “Sarı Çiğdem Şiir Defteri” dergimizde yayımlanmış çalışmalardan derlenmiştir

Tarafımdan arkadaşıma bir ufak armağan olarak hazırladığım bu sanal çalışmamda onların da çalışmalarını derli toplu olarak sizlere sunmak amacı taşımaktadır.

Çalışmalarımın bir sanal kitaplık olarak sizlere ulaşması ve sizlerinde bilgilenmenizi ve ilgileneceğinizi ummaktayım.

Mahmut Selim GÜRSEL

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 

 02

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

Atilla ALPAY  
1955 Yılında  Çorum da doğdu. 1975  yılında İstanbul Devlet Güzel Akademisine girdi. 1981 yılında Yüksek İçmimar ve Endüstri Tasarımcısı olarak Meslek  hayatına  atıldı.Çeşitli atelyelerde  dahili dekorasyon  projeleri ve İçmimari   işleriyle meşgul oldu. Ramada , Hilton ve MNG Holding’ in  İnşaat firmalarında ince yapı şantiye şeflikleri  ve  tasarım,  içmimarlık, proje ve uygulama hizmetlerini  yürüttü.
TBTAK  Bilim Adamı Yetiştirme Gurubu Başkanlığınca tertiplenen  Proje  yarışmalarında 1974  biyoloji ,1977 ve 1981  yıllarında da Tıp Teşvik Ödüllerini  kazandı. Çorum ve çevresinin  Kelebek ,böcek ve fosil ve mineral kolleksiyonlarını  yaptı.
Tarihi  Çevreye duyarlı ve bir Çorum  Sevdalısı olarak şehrimizin bütün Tarihi evleri ve yapıları ile doğal çevresinin  dia filmlerini çekti. Aynı yıl Safranbolu Evleriyle alakalı 22 dakikalık bir belgesel  film yaptı.. Eti folklor ve turizm derneğinin katkılarıyla ve maddi yardımlarıyla 1981 ve 1984  yıllarında  Eski Çorum Evleri  konulu  fotoğraf sergilerini açtı.
İnşaat ve ince yapı  işleriyle içmimarlık  hizmetlerini   geçtiğimiz  körfez krizinde bırakarak yayın  hayatna  atıldı. Denizli  ve Fethiye televizyonlarında program yapımcılığı  yaptı. Belgesel  filmler çekti ve drama  senaryoları  yazdı. Şehrimizde Konur Fm ve Çağrı  Fm de Programcılık, Hakimiyet  Gazetesinde Köşe Yazarlığı, Lider, Yenigün ve Çorum’un Sesi  gazetelerinde de  Yazı İşleri Müdürlüğü yaptı.
Üç yıl Çorum  İlahiyat Fakültesinde Türk ve İslam  Sanatı  Tarihi dersleri verdi.
1997  yılında Türkiye  Diyanet Vakfı ve Çorum İlahiyat Fakültesince tertiplenen “Tarihte İz Bırakan İskilipli Alimler”  Sempozyumuna katılarak , “ İskilip  tarihi Çevresinin Önemi ve Korunması’na  dair”  hazırladığı  tebliği  sundu. Ertesi yıl bu tebliğ ,sempozyuma katılan  diğer tebliğlerle  birlikte Türkiye Diyanet Vakfınca  basılarak kitap haline  getirildi.
Çorum  Tarihi Çevresi  konulu ev “Eski Çorumdan Kalanlar” isimli  son  fotoğraf sergisini 2000 yılında Devlet Güzel Sanatlar galerisinde açtı ve  dia gösterisi  yaptı.
Hayatında  en büyük yeri işgal eden “Tarihi Çevre Korumacılığı, Türk  ve İslam Sanatı Sanatı ile Osmanlı  Kültürü ”adına hem  ülkemizin hem de Çorum’ un en büyük film Kolleksiyonlarından birisini  vücuda getirdi. Çorum Tarihi Evleriyle,Çorum Kültürü ve Folklorü ile ilgili çalışmalarını  da bir Cd’ de  topladı.
Şehrimizde birçok yerde ve zamanda Osmanlı  Sanatı konferansları verdi  ve film gösterileri  yaptı. Çorum Belediyesinin tertiplediği  Hitit Festivallerinde de etkinliklere  katılarak plaketlerle  ve çeşitli dernekler  tarafından da ödüllerle  taltif edildi.
Bütün bu çalışmalarının  yanısıra  aynı zamanda içki ,sigara , uyuşturucu ve cinsel hastalıklarla mücadeleye de kendini  adayan Alpay; geçtiğimiz günlerde İstanbul Yeşilay Genel Merkezi tarafından Çorum  Yeşilay Temsilcisi olarak   görevlendirildi.
Aynı zamanda Mimar  Sinan  Üniversitesinde Osmanlı Sanatı Tarihi ile  ilgili doktora çalışmalarını da yürüten  ve çeşitli konulardaki  kitaplarını tamamlamaya çalışan Attila Alpay’ ın ilmi, siyasi ve Çorum Tarihi konularında dergi ve gazetelerde yayınlanmış  bine yakın da   makalesi bulunmakta.
Bir tarihi çevre araştırmacısı, fotoğraf sanatçısı, gazeteci,yazar ve musikişinas  olarak gençlerin ve halkın  eğitimine, bilinçlenmesine ve aydınlanmasına  kendini  adayan bir insan olan Attila  Alpay,evli ve  üç çocuk  babası..Mahalli basında yayınlanmakta ve Internet’te Yazarımız http://corumlu2000.dergisi.info  Çorumlu2000 Aylık Kültür Sanat ve Tarih ve Edebiyat yazıları yayınlanmaktadır

 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 

 03

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

9  ŞUBAT DÜNYA SİGARAYI BOYKOT  GÜNÜ...
15.yüzyılda Akdenizdeki İspanyol, Ceneviz ve Venedik korsanlarının  Piri Reis ve Barbaros’ların önünden kaçarak yeni yağma alanları bulmak ve yeni soygunlar yapmak bahanesiyle  sığındıkları  kıtada  buldukları bu zehirli ot; yani Tütün  yine  onlar eliyle önce Avrupa ya  getirilmiş ve oradan da Frenklerle  olan  ilişkilerini  ilerletenler eliyle de   bütün Osmanlı  ülkesine oradan da tüm Asya’ya hızla yayılmıştır.
Dünyanın en güzel  coğrafyasındaki  ülkemizin  ikliminin ; tütüne  elverişli  olması neticesi hızla her tarafta  ekilmiş , önceleri çubukla içilmiş sonra  nargile ile denenmiş ve yüz yıldır da  makinalarla sigara şekline getirilip  insanların istifadesine ( !)  sunulmuş bulunmaktadır.
Sömürgeci  haçlıların bizim  iyi sigara  içtiğimizi  keşfetmeleri  bana göre  son iki bin yılın en büyük keşfi  olmalıdır.Çünkü  makalenin ortasındaki sigara paketi 95  yıl önce  Almanya Dresden’deki Dünyanın en büyük sigara fabrikasında imal edilmiş ve Müslümanları kandırmak  için “ Selamualeyküm ” ismi  verilmiş  olan ve bugünkü “Salem ” sigarasının  Ata’sı  olan  sigara paketidir.
Bu dehşet verici  hadise  gibi  araştırmalarımız  neticesi   böyle nice reklam tuzaklarını ve insanlarımızı kandırmaya yönelik  sigara türlerini de antikacı ve koleksiyonculardan -ancak resimlerini- ele geçirmiş bulunmaktayız.(Ganimetimiz arasında (!) üzerinde Besmele yazılı paketlerden  tutun da  Selahattin  Eyyubi’yi at üzerinde  sigara içerken gösteren paketler ve “Mekke”  yazılı  sigaralar da bulunmaktadır.)
Nihayet  Cumhuriyetle  birlikte   ülkenin en büyük  lokomotif sektörü olan  Reji idaresi  Fransızlardan alınarak  İnhisarlar  idaresine tahvil olunmuş ; sonra da Tekel  adını  almış ve gittikçe büyüyerek 3-5 milyon insanın  bu sayede ekmek  yediği (!) bir sanayi  dev’i olup çıkmıştır.
Ama her gelen  iktidarın gafleti neticesi yabancılar –uzmanlarıyla- sigaramıza el atarak  Samsun ve Maltepe  haricindeki bütün Türk sigaralarına  toz şeker ,kakao ve Alkol kattırmış; onu katmerli  bir zehir haline getirtmiş ve bizlere  yeniden “ buyrun buradan yakın” diyerek bizim tütünümüzü bize yeniden ikram etmiş bulunmaktadırlar.
Sonra “Sizin tütününüz de çok meşhurdu  canım”  diyerek  ülkemize  şilepler dolusu  kendi Tütünleri  olan sulak yerde  büyümüş, radyoaktif  hormonlu Virginyalarını ve bundan mamül sigaralarını sokuşturmuş ve artık ülkemizi  kanserin kucağına da iyice  yerleştirmiş olmaktalar.
Bu sayede  “Canım  Türkiye’m ” günde  seksen milyon doları  her sabah  yakarak  akşama kadar tüketen ve ertesi gün  bir o kadarını daha yakarken  hem kendini hem de gelecek nesillerini  “yaktığını ” fark etmeyen bir   ülke  olup çıkmıştır.
Kendi  sigaralarının  reklamlarında  oynayan kovboyun  Akciğer kanserinden  ölmesine aldırmadan  hemen yerine dublörünü  yerleştirenler ; bizlerden bir plastik  damar karşılığında yüz elli  kamyon buğday istemekte ve Devletimiz de  günde  iki yüz elli  insanımızı  by-pass ameliyatı ettirerek savunma  bütcesi kadar  bir parayı sigaranın açtığı bu  yaraları  sarmaya harcamaktadır.(Bir anjiyonun devlete maliyeti dokuz,bir bypass ameliyatının maliyeti ise elli  milyar  liradır. )
Sigara  tütün ,alkol ,uyuşturucu ,kola ,fuhuş,aids ,frengi  zinciri gibi  çoğu ithal bir sürü felaketin  milli  hasletlerimiz olması kadar  bendenize  utanç veren bir başka konu daha yoktur.Bu özelliklere sahip olan Müslüman Türk insanı  profili ne yazık ki hep tekrarlanan “yüzde doksan dokuz safsatası” içine girmekte ; gerçekte ne olduğumuzu veya ne olmadığımızı da kimse  bilmemektedir.
Sigara  ile mücadele için çıkarılan 4207 sayılı kapalı  yerlerde sigara  içmeme  yasağı  tiryakilerin dışarı uğramasına sebep  olmuştur. Ama  ülkenin büyük  bir kısmı hala soğukta da  olsa  sigaralarını tüttürmeye devam etmektedirler.
Eğer kendimizi ve ülkemizi biraz  seviyor ve kendimize  biraz acıyorsak; bu “ korkunç zehiri ” bir an önce bırakalım  ve herkesin de   kurtulması  için çaba gösterelim. Zira bundan  büyük bir Milli  Dava olamaz. Her türlü milli  meselemizi de  ancak  yaşayan ve  sağlıklı  insanlar  çözecektir. Ulu mezarlıktaki  ölülerimiz  değil...
Saygılarımızla….

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 120 25 Şubat 2009

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 
 

 04

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

ALKOLE  VE  SAFAHATA  HAYIR
Yılbaşı alkol bayramı değildir; böyle günlerde insanlarımız sefahat  tabloları çizmemelidirler. Yılbaşlarında bilhassa alkol tüketimin had safhaya çıkıyor. Bu gecede işlenen  suçlar ve yapılan trafik kazalarının  aylık bilançolara  eşdeğer olduğunu da istatistiksel olarak görülmektedir.
            Milli gelenek ve dini bayramlarımız arasında Noel kutlama ve yılbaşı eğlencesi diye  bir şey yoktur. Bunlar Hıristiyan batı dünyasının bize göre çirkin adetleridir. Bir Peygamberin doğumu içki içerek fuhuşla ,kumarla ve kepazeliklerle  kutlanmaz. Eğer  dünya  globalleşiyorsa buna  inananlar bizim adetlerimize  neden hassasiyet göstermezler. Çılgınlar gibi içki içerek  sarhoş olmak, zorla kazandığı  paraları  ,çoluk  çocuğunun  nafakasını bir gecede içki ve kumar masalarında  harcamak bize yakışan hal ve hareketler hiç değildir. Bir geceden bir şey olmaz diye düşününler her türlü kötülüğe  böyle gecelerde başlamakta; bir günah gecesinin  acısını  bütün bir ömür boyu maddi ve  manevi felaketlere uğrayarak  çekmektedirler.
Öte yandan dünyadaki Müslüman katliamlarının bu günlerde  artması ,hepsi  sivil çok sayıda suçsuz Müslüman  kardeşimizin muhtelif ülkelerde  şehit edilmesi, ülkemizde de  terör estiren ve  hıyanet içinde bulunan bazı gurupların azgınlıklarını  artırmaları  yüreğimize  büyük acılar yerleştirmektedir. Dünyanın içinde bulunduğu bu felaketler ortamında  yaşadığımız elim kayıplarımız için dua  ve tefekkür etmekten; çalışkan olup  işlerimizi  ve  ekonomimizi kurtarmaktan başka  bir çare yoktur.
Basında yılbaşı için gereken önlemler diye polisimizin  sarhoşlarla  ve çıkaracakları  olaylarla meşgul olmaları, eğlence yerlerini kollamaları ve otomobil kullanamayacak derecede  alkol alanları evlerine bırakmaya çalışmaları Türk-İslam toplumuna  yakışan  işler değildir. Biz ülkemizin terör yaraları aldığı; İslam Dünyasının kan, katliam ve ateş denizinde boğulduğu, İslam coğrafyasının Amerikan ve İsrail işgalinde olduğu bir dönemde  hangi  halimize keyfedeceğiz ve işrete dalacağız. Garptaki Müslüman’ın acısını şarktaki duymazsa tam iman etmiş sayılır mı? Türk  ve İslam ahlak ve aile yapısına aykırı işret tabloları, magazin basınının sosyete ve zenginlerin  sefahatine  yönelik eğlenceleri ve bunların  çarpık-rezil yaşantıları  yetmiş milyonluk bu fakir ülkeye hala dayatılmak  istenmektedir. Medyanın büyük bir kısmı da bu ihanetin maalesef  içindedir.
Yılbaşı  eğlencelerini, bunu alkol bayramı  yapanları, sefahat ve rezalet tabloları çizerek bunları bu aziz  milletin bayramı veya geleneği yapanları  ve bunları milletimize  dayatanları şiddetle protesto ediyor; tüm hemşerilerimi  işgal altındaki İslam coğrafyasında suçsuz yere katledilen tüm Müslüman  kardeşlerim için duaya  ve saygıya  davet  ediyorum.

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  25 Şubat 2009

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 

 05

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

ALKOLİZM VE  GENÇLİĞİMİZ
Ülkemizin   sessiz  sedasız tırmanan  ve gün geçtikçe  büyük bir felaket  halini alan   dertlerinden birisi de   alkolizmdir. Kırk yıl önce   kolalar ile başlayan yüksek kafeinli içecekler  bir kuşağın  alkolik olmasına ve  başlayanlarında  siroz  başta  olmak üzere hepatitler ve bilhassa  karaciğer kanserleri gibi çeşitli  ölümcül hastalıklara  yakalanmalarına  sebep  olmuştur.
İlimiz Çorum , Cumhuriyetin ilk yıllarında  şarap deneme  evleri açılan ve etrafı  bağlarla çevrili olduğu içinde  yüksek  miktarda  ve kaliteli  şarap üretmiş illerinden  birisidir. (Bununla  birlikte  şöhreti hala  maruf  kuru üzümden  boğma  rakı üreten köylerimiz bile olmuştur.) Sonra  Tekel  idaresi  işi ele alınca  bunların üretimi durmuş  hele bağlık alanlar da inşaat sahası  olunca bu iş te artık  sona  ermiştir.(İlimizin  ilk sanayii  kuruluşunun   bugünkü  Albayrak ilkokulunun karşısında bulunan  Bağlarbaşı  rakı  fabrikası olduğunu  hatırlayan da artık pek kalmamıştır.)
Tabii sona  eren  Çorum’daki  alkol üretimidir. Öte yandan  tekelin  yeni ve fenni  üretim tesisleri ve fabrikalarının da  açılması üzerine  tüketimde artmaya başlamıştır. Önceleri  üzüm bolluğundan  şarap  içen  ahalimiz  Cumhuriyetin ilk yıllarındaki  rakı modası ile  ağır alkollü  içkilere  yönelmiş ,daha sonra  özel sektöre  içki imal izni verilince  on yıllar boyunca  muhtelif  biraları  içmiş ve  şimdi de   tekelin  tümüyle satılması ile  artık ne yaptığı belli  olmaz bir  hale gelmiştir.
İki yıl önce  cumhuriyetle  yaşıt “tekelin  yani  eski adı ile  inhisarlar idaresinin”  yabancılara satılması ülkemizde  alkolizmin “tırmanma  tarihi”  olarak  belirlenebilir.
Çok  uluslu  yabancı  şirketler  tekeli  aldıklarının  ertesi günü bütün alkollü  içkileri  yüzde 60 oranında  ucuzlatmışlar ve büyük bir alkolizm  furyası başlatmışlardır. Dizilerde sigara  yasaklanmış olmasına   rağmen   Trt  dahil  yüz yetmiş  dizinin  hemen hepsinde  alkol su gibi  akmaktadır. Yüksek gelir  gurubuna mensup insanlarımız  sofralarında su yerine içki içmekte; reklamların  etkisinde  kalan gençlerimiz  bilhassa enerji  içeceklerinden başlayarak hafif  alkollü  içeceklere  yönelmekte; minik yavrularımız  ise kola bağımlısı  haline  gelmiş  veya getirilmiş bulunmaktadır. Sağlıksız  beslenmenin ,fast food cu ve Amerikanvari  hayat  tarzının , radyasyonun ,çevre  kirliliklerinin ve bütün tehdit edici  çevre  faktörlerinin  yanı sıra  sigaralar ve uyuşturularla  birlikte  alkol de artık milli  felaketimiz haline gelmiştir.
Karaciğer  kanserleri  , sirozlar, hepatitler, kalp ve damar hastalıkları ,cinayetler, trafik suçlarına  sebeb alkoldür.Ertesi gün ne yaptığını  hatırlamıyan ve düzenli alkol alan 22  milyon  insanımız vardır.Bunların  9 milyonu  Amatem denilen tıbbi  merkezlerine  kayıtlı  olarak  denetim ve tedavi  altındadır. Hafif  alkollü  ve yüksek kafeinli  içecekleri  içerek  hemen yakın bir gelecekte  alkolik  olacak  gençlerimizin  hesabını ise  kimse bilmemektedir. Mevcut ahlaki çöküntümüzle birlikte  uyuşturucular ve alkol  bilhassa gençlerimizi derinden etkilemekte   medya ve magazin dünyası ise bu sosyal felaketi  tetiklemekte ve  desteklemektedir.
Alkol  yüce  dinimizce zaten haramdır. Bununla  mücadele  etmesi gereken  iki büyük ve öncelikli kurum  sağlık kurumları ve İslami kuruluşlardır. Ama  yıllardır  alkolizme mücadele  diye ne bir proje geliştirilmiş, ne  bir belgesel  film yapılmış, ne de  bir çaba gösterilmiştir. Sağlıkçılar kuş gribi ve kene ile  uğraşır ve diyanet  işleri de komşu hakları ile  ilgili  Cuma hutbeleri  hazırlar , hac  ve ümre  organizasyonlarını tanzim ile  meşgul olurlarken;  haramlarla  mücadele  ve emri bil marufu  tebliğ görevini de  yılardır ihmal etmişlerdir. Zira bu Ülkede  alkolizm ,fuhuş, kumar,aids, frengi ve  belsoğukluğu salgınları,uyuşturular,cinayetler, trafik kazaları, bol alkollü sigaralar, kolalı ve kafeinli içecekler  gibi  zararlı  gayri milli ve gayrı  dini  alışkanlıklar hiç (!)yoktur. Ortalık güllük ve gülistanlıktır. Bunlarla  sadece Yeşilaycılar mücadele  etmelidirler .Birde polis suçluları  yakalamalıdır. Başkaca bir proje üretmeye  ve fikir  beyan etmeye de gerek yoktur.
Bundan da acısı  bütün bu yukarıda  saydığımız ve artık kaderimiz olan  milli felaketlerin;  hiçbir tarikatın, cemaatin, cemiyetin ,partinin,topluluğun ve sivil toplum  kuruluşunun umurunda olmamasıdır.Çevrelerindeki  topluluk,müridleri, bendeleri, dervişleri,mensupları zaten bunları  kullanmazlar. Öyle ise  ülkenin geri  kalan kısmı hiç önemli değildir.Tabii  bu topluluk  dört Irak , üç Afganistan , hatta 60 Çeçenistan  nüfusu  kadar olsa bile(!)…
Bir ülkenin  insanları  sigara ve alkol içerek, gençleri uyuşturucu kullanarak ne kadar mümin  olabilir? İslamiyet  kendi  kabuğuna çekilerek çevresindeki  felaketleri hatta yangınları  görmemek midir? “Emr’ i  Bil Maruf  Nehyi Anil  Münker” hem  ayettir, hem de hadistir . Ve burada kastedilen  yukarıda saydıklarımız değilse  o zaman nedir ?
Bütün  bunlar eğitim  sistemlerinin , müfredatların,Ders programlarının ve  kitaplarının , yaşama  biçimlerinin  ve  hayat disiplinlerinin  içine  yerleştirilmediği  takdirde  Türk İslam toplumunun yani milletimizin  geleceği  ve ahreti  de bir felaket  olacaktır. 
Bizim Yeşilay  olarak  dileğimiz  ülkemizde  alkolün de  kısıtlama ve  denetim  altına alınmasıdır.Tekeli  alan yabancılar para kazanacaklar diye bütün bir  nesli tehlikeye  atmak  vicdani ve ahlaki değildir. Yirmi iki  milyonluk  bir genç  kitlesini  ve sonrada bütün bir milleti  zehirleyenlerden  hesap  sormayanlar da böylece tarihi , dini ve milli büyük sorumluluk  ve   vebal  altına gireceklerini   asla unutmamalıdırlar.
Saygılarımızla.

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  25 Aralık2009

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 

 06

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

AMERİKAN MUHİBLERİNE SAYGILARIMIZLA...
Millî Mücadeleden önce  yurdumuzda  birçok yabancının gelip bizi kurtarmasını ve ihya  etmesini bekleyen  ve çoğu - maalesef-  Avrupa da okumuş eli kalem tutan münevver ve  entelektüel aklı evveller böyle birçok cemiyet kurmuşlar ve uzun süre icra-ı sanat (!) eylemişlerdi.
Bunlardan Amerikan  Muhipleri - yani amerikan dostları veya sevenleri - cemiyeti en meşhurları olup maruf yazar  Halide Onbaşı - Halide Edip Adıvar ve eşi  doktor tıp bilimci  Adnan Adıvar’da bu cemiyetin murahhas azaları idiler. Bunu daha birkaç yıl evvel Çanakkale’de iki yüz bin şehit vererek kovaladığımız İngilizlere sempati duyan “ İngiliz muhipleri cemiyeti” üyeleri takip eder ve peşinden de buna benzerleri takılır giderdi.
Bence hemen hepsi büyük bir hıyanet-i vataniye içinde olan bu teşkilatların günümüze sarkan  üyelerinin sayısı  kanaatimce  milyonlarla ifade  edilebilmekte ve yine o zaman olduğu  gibi bugünde  bu insanlarımız ne  yaptıklarını hâlâ  bilmemektedirler.
On bir kahraman subayımızın ABD’liler tarafından esir alınmaları, karakollarına Peşmergelerle  birlikte baskın düzenlemeleri, Barzani ve Talabani haini ile  ortak hareket etmeleri, kasaları  kırmaları, uydu sistemini ve bilgisayarları   parçalamaları ,evrakı ve parayı çalmaları  bence çok üzücü, onurumuzu  kırıcı ve milletimizi derinden yaralayıcı bir  harekettir.
Evimin kapısına  atılan  tekme ile oradaki karakola yapılan  baskının  bence hiçbir farkı  yoktur.
Bir vatanperver  olarak  yüreğimdeki  yangını ifade  etmek  mümkün  değildir. His ettiğim derin  acı  ise kelimelerle bile anlatılamaz.
Şimdi yıllardan beri  ABD güdümlü  politikalar izleyenlere  soruyor ve kocaman  harflerle  gökyüzüne  yazıyorum:
NASSIL!
Master  yapmaya gittiğiniz ve “imkan olsa da buralardan  gelmem”  dediğiniz ve bayıldığınız o ülkenin  işte içyüzü.
Her gün yirmi milyon dolar ödediğiniz amerikan sigarası tröstleri kanalıyla İsrail devletinin hazinesine giden paranın kaynağı  sigara tiryakilerimiz.
Daha devam edecek misiniz onun Virginya tütününü, viskisini,kolasını ve daha bilmem nelerini  içmeye.
Sevgililer günü’nü  yani sen valentin day’ ini kutlamaya.
Müziğini dinlemeye, kıyafetlerini giymeye, evde annenizin veya eşinizin pişirdiğini yemeyip hamburger vb. şeyler yemeye.
Okulunuzun mezuniyet töreninde sevinerek  keplerinizi havaya fırlatmak gibi Amerikan adetlerini gelenekselleştirmek için  haykırmaya.
(Askerlerimiz orada sorguda iken-Fatih üniversitesindeki törende sekiz yüz öğrencinin keplerini havaya fırlatmalarını şiddetle  kınıyorum). Kristmaslarında  evinize  bacasından girecek olan Noel babayı  beklemeye, çam süslemeye ve çocuklarınızı  kandırmaya devam  edecek misiniz.?
Cenaze merasiminde camii  avlularında  kara gözlükler  takıp ağlamaklı  pozlar vererek ; ölenlerinizin tabutu  giderken alkış  tutmaya.
Türk lirası yerine her işinizi dolarla görmeye ve Kaliforniyalı hayaller  kurmaya.  Elinizi kalbinizin üstüne  koyup, onun milli  marşını  dinleyerek şerefiniz ve namusunuz (!)  üzerine vatandaşlık  yemin etmeye devam edecek misiniz ? (En muhafazakar gazete ve tv’lerimizden birisinin sahibinin yavrusu veya veliahdı geçen yıl  ABD vatandaşlığına geçiş töreninde objektiflere  böyle  yakalanmıştı)
Nikah  törenlerinde ilgili memura “ iyi ve kötü günde” dedirterek  kilise  nikahı  benzeri işler tertiplemeye
İki atom bombası ile  yüz elli bin suçsuz insanı birkaç saniyede yerde bir avuç kül ve bir yağ lekesi haline getirerek öldüren; geri  kalanlarını  radyasyonla kirletip  nesillerini  kanser ederek  milyonlarını  katleden
Kendi ülkesindeki  Kızılderililerin kökünü  kazıyan
Fakir Afganistan’da binlerce masum insanı dev bombalarla  paramparça ederek , sağ  kalanlarının da kafasına  torba geçirip  okyanus aşırı  esir kamplarına götüren
Bosna’da-Kosova’da  Sırp Kafiri  bir Çanakkale  Savaşı  kadar Şehit veren o mazlumları katleder,hanımlarının ırzlarına geçer,altmış bin çocuğu  acımasızca öldürürken  seyreden
Şimdi de  Irak’ta,  koca bir ülkeyi ele geçirip  petrollerine  konarak, insanlarını esir  alan ve hemen her gün yeni katliamlar yaparak  biraz daha kök salan
Bütün bunlara  terörle mücadele maskesi takarak, cinayetlerine her an  dünyanın bir yerinde yenisini  ekleyen
İnsanlarının  çok yemekten ve dünyayı  sömürmekten  çatladığı bu  milletin  medeniyetine (!) hâlâ alkış tutmaya devam edecek misiniz?
Kahraman  subaylarımızın kafasına  torbalar geçirerek yanlarındaki  Peşmerge hainlerinin alaycı bakışları  altında , onları esir alıp ellerini  kelepçeleyerek götüren ve iki gündür  hiç sesleri çıkmayan , bir resmi açıklama bile  yapmaya tenezzül etmeyen ABD nin içimizdeki sevgili  hayranları
Çift  pasaportlu  mastırcılar, bilmem  kaçıncı  dereceden masonlar, duayenler,tarihi eser kaçakçıları, ofşor bankerleri,kumarbazlar,teolar ,ceolar ve bilmem ne o lar
Green card bekleyenler..Orada işkence var diye ülkemi karalayıp mülteci  numaralarına  yatanlar
Yatlarına  İngiliz ve Amerikan bayrağı çekenler
“İşte elimden gelen buu” mealindeki İngilizce şarkılar okuyup örövizyonda birinci olduk  deyu  sevinçten  havalara  zıplayan  muganniyeler…”
Hayranlık duyduğunuz medeniyetin bu aziz  ülkede zoraki  yaşayan ABD mandacıları
nasıl?
İşte bayıldığınız  millet ve onun  işgalci, soyguncu,emperyalist ,zalim ve merhametsiz medeniyeti
Bu ülke bana (!)  değil üç-beş pasaport,yok yeşil veya pembe kart
Hatta bir trilyon dolar verse, dünyaları ; kainatı  önüme  yığsa
Elimi  “vatan ,vatan” diye çarpan şu mangal yüreğimin üzerine koyup başka bir  ülkenin milli  marşını söyler veya  vatandaşlığına  geçer miyim ?
On bir  kahraman  Mehmetçiğimin  postallarının  bir bağcığına  değişir miyim acaba  bunları (Hepsine  şimdilik  geçmiş olsun  diyebiliyor, o peygamber ocağı mensuplarını  tertemiz  alınlarından  öpüyorum.)
Bunu  da yazdım önümdeki  veresiye  defterime
Doğruları  yazan kalemimi kulağımın  arkasına taktım yine
Çekmecemde  büyük-büyük dedem Maraşlı Sütçü İmam’dan yadigar dönerli altıpatlarımla  bekliyor;
Akademiden Hocam H.Yavuz’un dizeleri ve boğazımda bin bir düğüm haykırıyorum:
“Acılar kaldıysa dünden bugüne,
Elbet sorulacak bir hesap vardır”
Birazdan  akşam olacak.
Tersine dönen bu dünyada güneşin yeniden doğudan doğacağı; işlerin yoluna gireceği günler yakındır.
Kepenkleri kapatmama az kaldı… 
 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 101 25 Temmuz 2007

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 

 07

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

ASMALI  ÇORUM  EVLERİ.
Çorum’ da  yaşayan herkesin yıllarca gözünden kaçmış  çok önemli bir ayrıntı  vardır ki  bunlar da    “ Asmalı eski Evlerimiz ”dir.
İnsanların  daha beton  kozalarda  yaşama  biçimini  bilmediği  bir elli yıl  öncesinden  kalan bu eski evlerdeki tarz-ı hayat ; aynı zamanda dünyanın da  en uygun ve en doğru; hatta  sağlıklı ve mutlu bir yaşama biçimiydi.
Evlerin  çoğu  tek katlıydı. Büyük bir at arabası kapısı ve  yanında  bir de insan girişine ait masif çamdan tek bir kanat bulunurdu.Fakat kimsenin  akıl  erdiremediği ; bu evlerin  dışına yani yol üzerine sokaklara ve bu eski  binaların bir kenarına  kimlerin bu “asmaları ”diktiğidir.
Başka illerin veya bölgelerin eski  evlerinde bu gelenek  pek yoktur. Varsa da hep içeride bahçede veya avludadır. Ama bizim Çorum  Evlerinde  binanın  dışına,sokaklara, duvarların dibine  bu asmalar  çubuklanmış ve yine duvara  bitişik bir şekilde  büyütülmüş; dal budak salınca da  daracık sokaklara salınarak karşı evlere  atılan tellere veya iplere  sarılmış ; bulunduğu bölgeye hem gölgelik getirmiş  hem de gelen  geçenin  yemesi  için  salkımlara  izin verilmiş.
Genellikle tek katlı ve toprak tuğlalardan veya kaba taş örgüden  oluşan duvarların önünde ana giriş kapılarının  bir kenarında  nazlı nazlı salınarak yükselen ve  zaten daracık sokağı kucaklayarak uzayıp giden  bu asmaların nasıl bir görgü veya düşünce hatta amaç neticesi dikildiği  hala meçhulumüzdür. Gelip geçenlere, sokaklara gölge yapması için mi, insanların oturup bir kenarda olmuş üzümleri yemesi, yapraklarını  toplaması için mi? Hayır ve hasenat  için mi? Bilinmez...Hatta bu asma sevgisi o kadar ileri gitmiştir ki  tarihi kunduracılar arastasındaki o dar sokakları bile asma dalları adeta sarıp sarmalar ve sevgiyle kucaklar.
Türklerde asmanın yeri ve önemi zaten malumumuzdur. Osmanlı dönemi mezar taşlarından sokak çeşmelerine kadar incir ve nar ile birlikte hatta selvi motifleriyle mütalaa edilir. Ama bu küçük taşra kasabasının asma sevgisini anlamak pek kolay olmamaktadır.
Ama bildiğimiz tek bir şey var. Tarihi Türk evlerini incelediğimiz otuz yıl boyunca ülkemizin hiç bir yerinde de böyle bir geleneğe de pek rastlamadığımızdır.
Bu inanılmaz  hadiseye bizim gibi tanık olmak isteyenler  Ulu camiden başlayan  bir çember çizerek aşağı sokaklara, kısmen Devane’ye, bilhassa Çöplük Arastasına, oradan da eski Gazipaşa Yavruturna, Yeniyol   Mahallelerine ve Kulaksız  sokağa bağlanan  yan sokaklarda  gezinebilirler. Burada kalan tek–tük, iskedoslu eski  toprak evlerin önlerinde; kapılarının  kenarındaki asmaları görebilir ve bir elli yıl  önceki  “ eski görgünün ve medeniyetin ” izleriyle  yeniden tanışabilirler.
Bir sokaktaki evlerin çoğunda bulunan bu asmaların oluşturduğu yeşil kent dokusunun güzelliğini bugün artık tahayyül dahi edemiyorum. Yemyeşil asmalı arastanın, serin gölgeli sokakların, demli bir bardak çayın tadının yıllarca unutulmayacağı çöplük arastası kahvehanelerinin keyfi kim bilir nasıl bir başkaydı. Hele eski Çorum; sanayii ve çevre problemleriyle kuşatılmamışken etrafı bağlarla çevrili nasıl güzel bir taşra vilayetiydi hatta Devlet-i Ali mutasarrıflığıydı.
Malzeme seçimi, peyzaj, plan, ergonomi, kullanım ve insan faktörünün en doğru şekilde değerlendirildiği, sağlıklı insanların, huzurevine gönderilmesi asla düşünülmeyen her zaman sevilip sayılan dede ve ninnilerle; birbirini seven insanlardan oluşan;  büyük ailelerin yaşadığı eski evler veya eski konaklarıyla bu şehir nasıl da aziz ve güzeldi.
Çorum’un veya kısaca  orta Anadolu’nun alameti farikası sayılabilecek “Ev planı”; bahçe içinde dışarı kapalı; harem ve selamlıklı, divanhaneli yani açık sofalı farklı yaşama birimlerinden ve  birlikte yaşanan ortak mekanlardan oluşan; büyük aileler için düşünülmüş bir  yapı ve müştemilatlar manzumesiydi.
Asmaları gibi bu bahçedeki ulu dut ağaçları da, hatta türlü-kokulu çiçekleriyle cennetten bir köşeyi  andıran bu evlerde yaşayan insanların yaşama sevinçlerini ve psikolojilerini hiç tahayyül edebiliyor muyuz.
Şimdi ise insanların; argo bir yaşama biçimi içerisinde, altmış bin otomobilin direksiyonlarına  geçerek yerli-yersiz  kornalarıyla  yayaları, hamile  hanımları ürküttükleri sinirli ve kaba bir yontma taş çağındayız.
Etrafımız, egzost gazları, tavuk çiftlikleri ve çöp dağlarının  yangınları  ve  kokularıyla, çimentolaşmış baca gazlarının  siyah dumanlarıyla kaplı. Asfalt ,zift,nikotin, sigara ve alkol dolu ciğerlerimizle eski asmalı evlerin  nezaheti  edebi, vakarı ve asaletini, temizliği ve ferahlığını  bu gün ki Çorumluların son bir kere daha hatırlamalarını hatta  saygıyla  anmalarını  diliyorum.

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 67 25 Eylül 2004

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 

 08

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

AT PAZARLIĞI
            ABD nin Irak’ ı işgali   öncesinde  Amerika’ya çağrılan  Dışişleri eski  Bakanına-Sn.Yaşar Yakış’ a- Başkan Buş’ un söylediği şu sözler  aylar geçtiği halde  içimden bir türlü  çıkmıyor.
Aslında  içimden  çıkmayan eloğlunun söylediği  değil de  bizim bir türlü  veremediğimiz cevaptır.
            Basından yakaladığımıza göre ; Sn.Yakış, Buş’a “Biz buraya  at pazarlığı  yapmaya geldik”demişti. Başkan da ona  ben Teksaslıyım ,at pazarlığını  sizden iyi bilirim ” diye cevap  vermişti de .. Bizim dışişleri de diğerleri  gibi bunun da altında  kalmışlardı.
Bu lafın ne alemi vardı o zaman bilmiyorum  ama ben olsaydım orada  şöyle cevap verirdim.
            Siz ikiyüz yıllık  bir devletsiniz. Bizim ise yazılı tarihimiz en az ikibin yıllıktır. Biz At’a taa Orta asya’dan beri biniyoruz. İnanmazsan  uydundan Çin seddinin fotoğraflarına  bir bak. Bu Türk akınlarına karşı  yapılmış  yeryüzünün dört bin km. gelen en uzun duvarıdır.;bu biiir.
            Esas ata binenler senin dedelerinin katlettiği,kökünü  kazıdığı, bu  kıtanın eski sahipleri olan kızılderililerdir. İnkalardır, mayalardır, azteklerdir; bu ikiii.
            Sonra  biz şimdi senin  işgale yeltendiğin bu toprakları dört yüzyıl elimizde tutmuş bir milletin  torunlarıyız, buraları nasıl fethettik  biliyormusun, At sırtında…Hatta  yaya yürüyerek…Bu üüç..
Bak Topkapı  Sarayındaki  tablolara, bütün  ecdadımız at  üstünde..İnanmazsan Yunan’a  sor, denize nasıl dökülmüşler  Türk süvarilerinin önünde…Bu dööört.!
            Ya da aç tarih kitaplarına bak, Almanya  önlerine nasıl  gelinmiş, Budin,Uvyar, Estergon nasıl fethedilmiş, kim atını denize sürmüşte   Konstantiniyeyi  fethetmiş…Sınırları  atların nal izleri çizmemişte  kim çizmiş acaba  bir fikrin var mı . Bu  beeş !
Hatta  Dedem -Allah  rahmet eylesin-  süvari zabiti  Hasan Nafi Efendi at sırtında  İşkodradan /Balkanlardan- Kafkas Cephesine  nasıl gitmiş C-47 lerle mi !
            Bak bu da onun  hâlâ sakladığım gümüş kırbacı ve atı “Kekliğin ” fakfon kaşağısı…Bu da altı..
            Demek  sen teksaslısın ha…At pazarlığını iyi  bilirsin öyle mi .
            Atatürk’ün, onu anlamaya  çalıştıklarını  sananların hep unuttukları bir dış politika düsturu-kanunu- vardır. Bunu ne o kocaman unvanlı  dış politika  profesörleri anlatır, ne de kırk yıllık  hariciyeciler hakkıyla bilir..
Mustafa  Kemal Paşa  kimsenin  ayağına  gitmemiştir.Milli  Mücadeleden önce Libya’da Bingazi’ de, Derne’ de, Balkanlar’da,Sofyada hep zabit olarak bulunmuş, Veliahd İzzettin Efendi ile Almanya’ya  gitmiş, Karlsbad’da kaplıcalarda tedavi  olmuş ama Reisicumhur seçilince de   kimsenin ayağına  gitmemiştir. (Tarihe  bakınız , hep onun ayağına  gelenlerin  Dolmabahçe rıhtımında çekilmiş    resimleri vardır.)
            Tarık bin Ziyad ,Cebelitarık’ ı geçip İspanya kıyılarına gelmiş ve  atını  denize sürerek  şöyle  haykırmıştı;
            -Yarabbi!
            Arada şu okyanuslar olmayacakdı da  senin şanını dünyanın öteki  ucuna  kadar taşımazmıydım.!
            -Ah ah ki ne ah…!
            Biz bu  lafların  altında  kalacak millet miydik !
            -Ya da kimsenin ayağına  gidermiydik.
            -Ey, at pazarlığını iyi  bildiğini zannedenler…
            Biz bu zaferlerin ve atların  tüccarı  değil, Sahibi, binicisi ve süvarisiyiz. Dün öyleydi,yarın da öyle  olacak, inşallah
            Bugün işgal ettiğin yer; Halifem Harun Reşid” in dünki masal şehri, Ve ecdadımdan Sultan Dördüncü Murat Hanın “Güzelce Bağdat’ı”dır.
            Memalik-i  İrakeyn de ; Dicle-Fırat arası  Maveraünnehir
Benim doru arap atlarımın yaylağı, Veya Seyislerimin köyü veya  tavlasıdır.
            -Bu coğrafyada  AĞA BENİM…
            Şimdilik aradaki  okyanuslara  dua et.
            Selâm ve saygı ile…
 
(*) Bu tahrir, united states nam küffarın Memalik-i Irakeyn’i cebren işgali sonrasında ve  Kerkükdeki  Evlad-ı Şuheda Kahraman Asakiriyemizi ve aziz Zabitanı  derdest   ederek eski Osmanlı Memaliki Güzelce Bağdat’a  mecburi tebdili hevaya daveti evvelinde  kaleme alınmıştır. Tevafuktur inşaallah…Baki selam...

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi SAYI 76 25 Haziran 2005

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 

 09

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

ATATÜRK LİSESİNDE YEŞİLAY HEYECANI
Yeşilay Haftası Kutlamalarının gerçekleştirildiği Çorum Atatürk Lisesi geçtiğimiz gün heyecanlı saatlere sahne  oldu.
İlimizde ilk defa ödüllü yarışmaların tertiplendiği ve birincilere kıymetli armağanların verildiği kutlama etkinliklerine gençler resim, kompozisyon, afiş, maket, bilgisayar sunumu ve şiir dallarında katılarak hüner ve yeteneklerini sergilediler.
Üç aydır devam eden çalışmalarının neticesinde ortaya koydukları eserlerinin jüri tarafından incelenmesi ve sergilenmesinin ardından geçtiğimiz gün okullarında tertiplenen Yeşilay Gün’ünde ödüllerini alan genç Yeşilaycılar; sigara ve alkol kullanmadıklarını, hayatları boyunca da kullanmayacaklarını belirterek Yeşilay davasına sadık kalacaklarına da söz verdiler.
Okul Müdürü Ahmet Güngör’ün yaptığı açılış konuşmasının ardından bir sinevizyon  sunumu  yaparak  Yeşilay  haftasının önemini anlatan Türkiye Yeşilay Derneği Çorum Şubesi Başkanı Attila Alpay bağımlılık yapan maddelere hiç başlamamış sağlıklı ve  tertemiz  nesiller  istediklerini  anlatarak özetle şunları  söyledi:
“İlimizde ilk defa böyle bir Yeşilay haftası kutlaması yapıyoruz. Senelerdir bütün eğitimcilerimize yalvardığımız halde kimse bizi ve Yeşilay haftasını önemsemedi. Aynı zamanda benim de eski okulum olan Çorum Atatürk Lisesinde böyle ciddi ve önemli bir çalışma yaptık. Bir kaç aydır hazırlıklar devam ediyor. Kırka yakın öğrencimiz bu hafta münasebetiyle ciddi eserler hazırladı. Onları geleceğin Yeşilay gönüllüsü gençleri olarak görüyor ve muhabbetle selamlıyoruz. Bu etkinliği tertipleyen okul müdürümüz Sayın Ahmet Güngör Beyefendiye ve Biyoloji öğretmeni Sn. Sebiha Küçüker’ e sonsuz şükranlarımızı sunuyor, Türkiye Yeşilay derneği ve şahsımız adına çok teşekkür ediyoruz.”
 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi SAYI 136 25 Haziran 2010

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 

 10

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

AYVANSARAY
O ilk  halkaya yetişememişdi. Ama  çevresindekilere hep İslamı anlatır Müslümanların  nasıl olması gerektiğinden bahsederdi. Kainatın efendisinin vefatında;  Uhud , Bedir ve Hendek gazvelerinde kullandığı gergedan derisi kalkanın bir Yahudi tüccarda rehin olduğunu anlatır, onun dünya malına neden hiç değer vermediğini izaha çalışırdı.
Müslümanların zenginliği paylaşmak olmalıydı. Garbda ki Müslümanın acısını şarktaki duymalı diyordu. O' SAV na hediyeler geldiğini ve ev halkının ihtiyacından fazlasını yoksullara dağıtıldığını söylerdi.
Abdest alınacak su deniz dahi olsa israf etmemeli diyen o büyük insanın bütün hayatını ezbere bilirdi. Onsuz geçen hiç bir anı olmamıştı. Onunla birlikte olmak şereflerin en büyüğüydü.
Asrı sadetden sonra insanların imanı yerindeydi. Müslümanlar namaz kılıyor, zekat veriyor   ve kurulan ilk İslam devletlerinde sadık birer vatandaş olarak İslam’a uygun yaşıyorlardı fakat yine mal ve evlat gayretkeşliği içine girmekteydiler. O bunları görüyor; toplumsal dayanışmanın azalarak Müslümanların yine canlarının derdine düştüklerine üzülerek şahit oluyordu.
Mektuplar yazıyordu  etrafa.devlet adamlarına,islamı yaşayanlara,başka islam ülkelerine..Emirlere  valilere,yöneticilere..Herkesi  bu dünyayı terketmeye ve mal biriktirmemeye çağırıyordu.Hayırda yarışmanın önemini anlatıyor,benlik davası gütmenin yanlış olduğundan bahsediyordu.
Misal verdiği her zaman kainatın efendisiydi.Onun mal ve mülk adına neyi vardı. Vefatındaki bir kucak eşyanın tesbiti yapılmıştı. Ondan kalanları normal bir insan bile sırtına vursa taşıyabilirdi. Bir hasır,başının altına bir taş parçası,bir yatak,iki çift ayakkabı, iki kılıç,iki hırkası-birisini üveysel kareniye gönderilmesini vasiyet etmişti,oku,yay kirişi,kalkanı (yahudide rehindi),Kuran-ı Kerimi ...Hepsi hepsi bir kucak eşyaydı  kalanlar...
O islamın ilk devlet başkanı, Kainatın hürmetine yaratıldığı en mübarek insan, dünyaya gelmiş bütün peygamberlerin peygamberi ve bütün dünya Müslümanlarının imamı,cin ve insanların peygamberiydi.
Cennete girecek insanlar onun şefaatine nail olmazlarsa giremezler,  onun buğzettikleri içinde cehennemde ateşler tutuşturulurdu. En kutlu,en mübarek ve en büyük oydu.
O olmasına rağmen, dünya malı olarak neyi vardı ?
İstese zengin olamazmıydı.Kendisine bağışlananları fakirlere dağıtmasa ,birazını  biriktirse dünyanın gelmiş geçmiş en zengin adamı olmaz mıydı?
Ama onun gözü bu dünyanın bütün mallarına kapalı ve tokdu.İslamın muzafferiyeti için çalışmış,yeryüzündeki hiç bir insanın çekmediği kadar sıkıntı çekmiş ve asla rahat yüzü görmemişti. Halkıyla beraber çalışır,sırtında yük taşır,kimseye elini öptürmezdi.
Devlet başkanına, müminlerin ilk hükümdarına kim hesap soracaktı. Konuştuğu hadis, ağzından çıkan ayetti.
Oda bunları anlatırdı hep. Kainatın efendisinin vasıflarını sıralardı hece hece...Müslümanlar onun gibi olmalıydı.İsraf etmemeli ,bu yalan dünya için ipek,altın ve pırlanta biriktirmemeli,atlara ve kadınlara,oğullara ve kızlara,evlatlara ve bilcümle dünya malına bu kadar kıymet verilmemeliydi.
Hayatını bunları anlatmaya, insanlara tekrar tekrar öğretmeye adamıştı.
Zamanla memleketinde de onu dinlemez oldular. Bu dünyanın büyüsü asrı saadetten sonraki yıllardada  müminleri yine sarar oldu. Şeytan bu dünyayı güzel gösteriyor ve müminleri hayırdan alıkoyuyordu. Engellenen yol peygamberin sav yoluydu.
Nihayet hadisle müjdelenen o büyük fetih için kalkıp konstantiniyye önüne geldi.
Halid bin Zeyd, Kaab bin Malik, Cabir bin Abdullah; Muhammed El Ensari gibi o da yaşlıydı .Gemilerle aylar süren yolculuğun sonunda Hristiyanların surları önündeki ordugahda kuşatmaya katılıyordu.Kış bastırmışdı. Ülkesinde görülmeyen  iklimler onu ve diğerlerini hasta etmişti. Son günleri olduğunu kendiside hissediyordu. Vefatında veya şehadetinde bulunduğu  yere gömülmesini vasiyyet etti. Bu şehir  elbette bir gün fetholunacak ve onunda  kabrinin bulunduğu yer  bir İslam diyarı olacaktı.
Aradan 1450 yıl geçti.
Doğduğu , İslamı kabul ettiği, kainatın efendisiyle omuz omuza çarpıştığı ülkesinde  kendi kabilesinden veya soyundan gelenler, onun torunlarının çocukları onun ismini ve hatırasını yaşatmak için onu hep anlatıyorlar ve hürmetle anıyorlardı.Ama  yaptıkları   hatanın hiç de farkında olmıyorlardı.
Dünyanın en pahalı mermerleriyle kaplı Medinedeki Cennet-ül Baki kabristanının önündeki   büyük caddeye onun adını vermişlerdi.
O caddede yine büyük alışveriş merkezleri bulunuyor ve bütün dünyanın lüks tüketim malları da orada bir araya gelmiş ; hacıların uğramasını  bekliyordu.
Oysa kendisi bulunduğu Osmanlı topraklarında ne kadar da mutluydu. Kabri mütevazi evlerle dolu, fakir insanların yaşadığı eski bir sokakda bulunmaktaydı.O sokakta ismini yaşatacak küçük bir mescid ile birde küçük bakkal dükkanı vardı.
Bugün Ayvansaray vapur iskelesinden inenlerin karşısına çıkan paslı bir tabelada bu mübarek insanın ismi yazmakta o tek katlı evlerden mamul mütevazi sokağı ,mübarek Kabr-i Şerifleri ve  mescidi tarif edilmektedir:  "Ebu Zer Gıfari  RA türbesine gider.

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 163 25 Eylül 2012

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 

11

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

BİR ÇAMAŞIR GÜNÜ
Günümüzde böyle envai-çeşit elektrikli ev eşyalarını, su ısıtıcılarını, robotları, çamaşır, bulaşık ve çay-kahve makinelerini  gördükçe; ister istemez eski Çorum kadınlarının  soğuk ve karanlık kış  günlerinde neler çektiklerini hatırlıyor ve üzücülere gark oluyorum.
O günlerde-mesela elli’li yıllarda- çamaşır yıkamak  bugüne  göre  büyük bir merasimdi. Bir gece önceden elenmiş meşe külüne teknelere,kazanlara ,leğenlere “basılan” kirli çamaşırlar ertesi güne hazırlanır, erkeklerin  ve çocukların  ayak altında dolaşmamaları için gereken tedbirler alınırdı. Çamaşır merasimi bu güne göre büyük bir kabustu.
Sabah ezanından sonra  gelen çamaşırcı kadınlar evin bahçesindeki veya bitişiğindeki  haymalık,dam, çamaşırhane veya ocak denen  ayrı  bir yerde ateşi  yakar;isli büyük bir kazanla  temiz su ısıtır,altına da devamlı  odun atarlardı.Bu kazanlara “banma” denirdi. Ve zencilerin karikatürlerde adam kaynattıkları  cinsden  dışı isli ve kapkara,içi kalaylı ve tertemiz,büyükçe bir şeydi.Gittikçe  har’ lanan  ateşle kaynayan su, bakır bir büyük kepçe veya bakraçla  helke’ ye alınır ;oradan da taş tekneye dökülürdü. Bu tekne iki gözü olan 1-1.5 m. boyunda, 60-80.cm eninde, otuz cm yüksekliğinde ,büyükçe ve biraz eğimli yontma, masif bir taş blok idi. Kumtaşı veya buna benzer yumuşak bir mermer cinsinden oyulmuştu.
Önlerindeki delikler birer parça kumaş ile tıkanır  ve güçlü kuvvetli  çamaşırcı   kadınlar çamaşırı yıkamaya başlarlardı. O koca çarşaflar, bu pazulu ve kuvvetli  kadınların  elinde önce  iyice  çitilenir, burularak sıkılır ve tokaçlanırdı. Tokaç ise masif çamdan yontulmuş bir tahta cisimdi kısa saplı ve küreğe benzerdi. Alt yüzü düzdü ve çamaşırı dövmeye yarardı.Yeşil,beyaz sabun azdı ve  deterjan  daha keşfedilmemişti. Kristal soda , çamaşır suyunun  yerine kullanılırdı. Hele hele “ Öküzbaş Çivid’i” denilen mavi bir madde  ile  frenk gömleklerini  yıkamak,yıkarken ayarını tutturmak ve  ona hafif  uçuk mavi bir rayiha vermek   yeni  gelinler  için adeta bir sanat’ tı.
Üstü kapalı  üç bir tarafı açık  bir damda veya müştemilat bir yapıda bir yandan-büyük bir ateşin üstünde kaynayan kazandan ısınmaya çalışarak-hem terleyip-hem üşüterek; karda-kışta çamaşır yıkamak çok büyük ve  zahmetli bir işti. İnsanın böyle durumda “ önü mangal kavurur, arkası harman savurur”du. Varlıklı ailelerin hem çamaşırcıları hemde mahalle çeşmesinden su çeken sakaları vardı
Ama o günler yoksulluk ve yokluk günleriydi. Alamanlar harbi daha yeni kaybetmişlerdi.Bit milletin başından ve yakasından eksik olmuyor ;her yerde sıtma ile mücadele veriliyordu..
Halk fakir olduğu için çoğu kendi işini kendi görür ve sert kışlarda da birçok kadın böyle çamaşır günlerinde  üşütür ve ince hastalık –verem-sahibi olurdu.
Sonra, yıkama  faslı akşama doğru  biterse bu seferde derin tandırda yakılan ateşe kös tepilerek veya kızgın sacda mayalılar veya börekler pişerek, közde çay demlenip,küle gömülen patlıcan veya patatesler,yumurtalar  yenilerek bir bitiş keyfi  yapılırdı.
Asılan çamaşırlar  ertesi günü  kurursa bu seferde  ütü merasimine geçilirdi . İçine  mangaldan alınan köz konulan ateşle  ısıtılan eski demir-döküm ütülerle o sakız gibi beyaz çamaşırlar ütülenir(sık soğuyan bu kocaman ve ağır ütülürdeki ateş arada bir üflenir ve canlandırılır),işi bitenler katlanır,bohçalara konur, dolaplara yerleştirilirdi.
Çocukluğumda ve dedemin eski cumbalı konağında bütün bir evin ayaklandığı ve cehenneme  döndüğü bir çamaşır gününde -kirli çamaşır dağlarının  ortasına  oturttuğu sayısız çocuklarını  bir yandan emzirip bir yandan da çamaşırlarla adeta güreşen- çamaşırcı İhsaniye’ yi   bu günkü  gibi hala hatırlarım.
Bugünün  ak saçlı nineleri olan o günkü taze  gelinlerin çektiği çileyi-sadece bir çamaşır için bile olsa- bugünün  hanımlarına  anlatmak bana çok zor geliyor.
Eminim ,bugünküler böyle bir çamaşır gününden sonra bir hafta  hasta yatarlardı .
Hey gibi günler ...
 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi SAYI 72 25 Şubat 2005

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 
 

 12

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

BİR ETKİNLİK RESİMLERİ  25 Haziran 2008

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 112 25 Haziran 2008

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 
 
 

 13

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

BİR GÖÇÜ İNCELEMEK
Günümüzden 42 yıl önceydi. Ellerinde tahta bavullarıyla İstanbul-Sirkeci den trene binen ilk Türk işçi kafilesi gurbete gidiyor; geride gözü yaşlı ailesini bırakarak ekmek parası uğruna hiç bilmediği bir diyara yelken açıyordu.
Almanya ile imzalanan işgücü antlaşması gereği 2.Dünya Harbinde  nüfusu azalan ve çalışacak genci kalmayan bu ülke bizimle  birlikte İspanya, Portekiz, Yunanistan ve Yugoslavya’dan da  işçi istiyor; ülkesini  kalkındırmaya uğraşıyordu. Hemen hepsi sıkı doktor kontrollerinden geçmişti. Ağzında bir çürük dişi bile olan gidemiyordu. Çoğu bekardı. Büyük bir kısmı da sanat okulu mezunlarıydı. Hatta çoğu askerliğini de yedek subay olarak yapmıştı.
Bu ülkenin adı “Doyçland’ dı ve  parası da “Alaman markı” adıyla anılıyor; bir mark da 1,5-2 lira ediyordu.
İlk giden işçilerimiz bu ülkeye alışmakta epey zorlandılar. Toplu halde yurtlarda kaldılar. Yemeklerini kendi pişirdiler. Çamaşırlarını kendileri yıkadı, söküklerini kendi diktiler. Tek hedefleri  para kazanıp ülkedeki sefaletten  kurtulmak, ailelilerine yardım etmek ve bir an önce de durumu düzeltip geri dönmekti. Türkler hariç ilk iki yıl içinde bütün diğer ülkelerin işçileri geri döndü. Ama kırk yılı geçmesine rağmen  oradaki Türk kolonisi  vatandaşlarının hele değişime uğramış üçüncü-dördüncü kuşağının  dönmeye  hiç mi hiç niyeti yok gibi görünüyor.           
İlk yıllarda Berlin sokaklarını  süpüren ,hamallık yapan, Ford fabrikalarında montaj bandında çalışan ve adeta  makinelerle yarışan bu işçilerimiz kırk  yıl sonra elli bin alman çalıştıran 210 bin kişiye iş imkanı sağlayan işverenler oldular. Yetmişli yıllardaki işveren sayısı üç bin iken bu sayı bugün 51 bine  ulaşmış ve tüm Avrupa’daki  Türklerin sayısı da altı milyona  yaklaşmıştır. Avrupa’nın nüfusu  gittikçe azalmaktadır. Hızlı makineleşmenin getirdiği ileri teknoloji ve dünya nimetlerinden en üst düzeyde yararlanma  hırsı Avrupa insanının refahını çokça artırmış buna mukabil insan sevgisi ve çocuk yapma yeteneğini de sıfıra indirmiştir.
Nüfusu 2 milyona  yaklaşan Köln şehrinde 250 bin köpek evlerde yaşamakta ve köpek mezarlıkları bile çoktan kurulmuş bulunmaktadır. Çocuk sevgisinin yerini hayvan sevgisi almakta bu ise anlayışımıza göre bize oldukça  ters gelmektedir.
Avrupa birliği ülkelerinde artış hızı eksilerde seyretmektedir. Ömürleri,gelişen koruyucu hekimlikle  ve ileri tıp’ la  uzamakta ve nüfusları ihtiyarlamaktadır.300 milyonluk toplam AB ülkelerinde bugün 17 milyon Müslüman varken bu sayının 2030 da 30 milyona  ulaşacağı tahmin edilmektedir. Bu Hıristiyan Avrupa için büyük bir tehlike sayılmaktadır.
Kırk iki yılın sonunda  bu göçün ülkemize getirdikleri özetle ve  bizce  şunlardan ibarettir:
1/ Gurbetçi dövizleri ülkenin ekonomisine doğru-dürüst ve direkt olarak kazandırılmış olsaydı bugün bir yerimizden belli  olur şu 21. yüzyılda hala IMF kapılarında el/avuç açmazdık. Bu  maddedeki tek kazanç gurbetçi parası ile kurulmuş ve bugün ülkemizin önde gelen bazı büyük sanayii kuruluşları ve holdinglerdir. Onlarda üyelerine gelir desteği sağlamakta, ülkeye  istihdam sağlamakta  hatırı  sayılır bir paya sahip bulunmaktadırlar. .Özetle hükümetlerin yetersiz ve hatalı çabaları gurbetçi birikimlerini hiçbir zaman yeterince değerlendirememiştir.
2/ İşci dövizi ;  iktisadi  güç olarak  dışa bağımlılığı  gittikçe artan ülkemizde her gün çoğalan lüks tüketimi ve 80’lerde patlama  yaparak her gün çığ gibi büyüyen ithalatı  bile karşılayamaz olmuştur.Bu da eğer  yerinde kullanılsaydı  arzuladığımız  ağır sanayii  hamlelerini  çoktan başarmış  olurduk.
3/ Türkiye sınırları dışındaki gurbetçilerimizin -bu anlayış ve sistem içinde- bize bir faydası asla  olmayacaktır.Kırk yıl önceki kuşak ülkesinde tarla/bağ bahçe alıp, yatırım yapmak arzusunda iken ikinci kuşak da bu geleneği sürdürmüş; üçüncü kuşak ise ülkesini yaz tatillerini geçireceği bir  yabancı ülke olarak  bilmiş ve son jenerasyon ise  Almanya da veya bulunduğu yabancı ülkede ev ve araba  alarak, bütün yatırımını orada yapmıştır. Bu çocuklar ve onların  torunları artık çift  pasaportu olarak o ülkelerde askerlik  yapmakta ,vergi  vermekte ve seçip seçilmektedirler. O ülkenin  kültürünü ve  yaşantısını ne kadar benimsemiş  olsalar ev sahiplerine göre hep birer yabancıdırlar. Öte yandan kimlik yozlaşmasına da uğradıkları için bize göre de “arada kalmış ”insanlardır.
4/ Bütün incelemeler ilk gidenlerin İslami-milli bir anlayış,dayanışma ve yaşantı içinde birbirlerine kenetlenmiş ve devamlı vatan hasreti çeken insanlar olduğunu  göstermekte ama bugün ise bundan  bahsetmek  imkansız görünmektedir.Onlar için bu ülke artık bir yaz tatili ülkesi ,dedelerinin hasbelkader memleketidir.
5/ Almanya üniversitelerinde elli bin gencimiz öğrenim görmektedir. Bunlar doktor mühendis vb mesleklere sahip olunca ülkelerine dönmeyeceklerdir. Çünkü aileleri oradadır.Çift pasaportları vardır. AB ülkesi vatandaşı da oldukları için dünyanın  her yerine vizesiz gideceklerdir.Bu  bazılarına göre bir nimettir.Oradaki  kazanç ile  ülkemiz para birimi  arasında  artık bir  uçurum vardır. 1960 larda ki bir mark üç lira iken bugün Euro iki bin liraya yaklaşmaktadır.Orada çalışıp-kazanıp dünyalık yarışına girmenin bir koca anavatana ne faydası olabilir. Sonra yurtdışında mal /mülk edinenlerin hepsi de gurbetçi midir? Yapılan  araştırmalar  artık bir Almanya kolonisinin  Milli,İslami ve kültürel değerlerini  büyük çapta yitirmiş insanlar olduğunu  göstermektedir. Bazen gazetelerin sınır kapılarında  yaptığı anketlerde de dehşet verici sonuçlar ortaya çıkmaktadır.
Sonuç olarak  bize göre:
Türkiye’ yi bir zamanlar sadece dedesinin vatanı olarak bilen ;
İslami ve milli değerlerden ,geleneklerden uzak yaşayan,
Kendi  dilini bile doğru dürüst konuşamayıp, bulunduğu ülke adına askerlik yapan, orada kazanıp orada vergi veren, insanların bize hiçbir faydası yoktur.
Sayıları isterse yüz milyon olsun,isterlerse ispanyada şatolar satın alsınlar; isterlerse beş üniversitede mastır yapsınlar, isterlerse o ülkenin dillerini su gibi konuşsunlar!
Bir milli ülkü etrafında birleşmedikçe,  Allah’ın emir ve yasaklarına uymadıkça, bir Müslüman gibi yaşamadıkça; Bu dünyanın hırslarını , mal ve mülk edinme gayretkeşliğini bir yana bırakmadıkça; Batının ölçülerini benimseyip egoist ve alkolik bir tüketim toplumu bireyi olmaktan vazgeçmedikçe ; Dilini konuşmadıkça, inancını yaşamadıkça, toprağı-vatanı, kederi ve sevinci paylaşmadıkça ; Ülkesindeki akrabalarını, yoksullarını, dullarını, yetimlerini hele bugünlerde bombalarla  yok edilen Müslüman kardeşlerini düşünmedikçe…Gözyaşı dökmedikçe, Kim dünyanın neresine göçerse göçsün!
Uğurlar olsun…

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 70 25 Aralık 2004

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 

 14

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

BORÇ
               Ülkeyi yönetenlerin iyi yönetemediği ve Amerika’nın Afganistan’ı vurduğu, iktisadi çöküş ve büyük maddi sıkıntılarının yaşandığı günlerdeydik. Hemen her gün yapılan zamlarla büyük bir sosyal çürüme içine giren halkın durumu da içler acısıydı. Yaşayan sosyal doku ve hala çözülmemiş akrabalık ilişkileri ile insanlar hayatını idame ettirmeye çalıyordu. Kış gelmişti. Herkes gibi bende en sıkıntılı günlerimi yaşıyor, nereye para yetiştireceğimi şaşırıyordum.
               Havaların soğuması hastalıkları artırmış, bu da tedavi ve yakacak giderlerini etkilemiş bütçemi de gerçekten perişan etmişti. Ülkede Amerika’nın saldırdığı Müslüman kardeşlerimizin yaşadığı Afganistan’ın para birimi olan Afgani bile abd doları karşısında yükselmiş; Türk Lirası ise değer kaybetmişti. Öyle ki bu kaybediş de hemen her gün hissediliyor döviz yükseliyor ve ona bağlı olan tüketim malzemelerini de etkiliyordu. Oysa garip olan bir başka konu da dünyada petrol fiyatlarının düşmesi Türkiye’de ise her gün ayarlanma bahanesiyle devamlı yükselmesiydi. İşte bu perişan günlerden bir gün evdeki bazı eşyaları satarak kışı atlatma kararı almış işe kıymetli kitaplarımdan başlamıştım. Hepsini itina ile ambalajlamış; alıp sahaflara götürmüştüm. Orada yapılan değer takdiri ile düşündüğümün onda biri kadar bile para verilmemesi, beni sükut-u hayale uğratmıştı. Yine koltuğumun altına alıp sevinerek eve getirmiş fakat yine de parasız kalmıştım. Öyle para edecek bir şeyim de pek yoktu. Ama maddi olarak da ömrümün en sefil günlerini yaşıyordum. Kiram birikmiş, ödenmeyen faturaların faizleri, katlanarak ödenemez hale gelmişti. Karanlıkta, soğukta kalacağım günler yakındı. Nihayet önce elektriğim, sonra gazım, sonra telefonum, sonra da suyum kesildi. Bidonlarla caminin şadırvanından su taşımak kolay değildi, mum ışığında oturmaya da zamanla alışmıştım, küçük tüple de yemeğimi hazırlıyordum. Eski odun sobamı kurup kömürlükteki hırdavatları ve bahçedeki kurumuş ağaçları yakarak bir müddet daha idare ettim. Kul sıkışmayınca Hızır’ın yetişmeyeceğini biliyorsam da yine de çok büyük ızdırap çekiyor; çaresizlik içinde kıvranıyordum. O gün ramazanın ilk günü idi. Evdeki nevaleyi ve cebimdeki son kuruşları sayarak kendime bir iftar sofrası hazırlamak üzereydim ki kapı çalındı:
               -Selamualeyküm.
               -Ve aleykümselam.
               -Hoş geldin, Mehmet, nereden böyle.
               -İçeri almayacak mısın? Bu soğukta.
               -Tabii  buyur gel, çok sevindim..Ee, hoş geldin.
               -Hoşbulduk, sen nasılsın?
               -Elhamdülillah!
               -Nereden böyle?
               -Libya’dan, uçaktan indim doğru sana geldim.
               -İyi ettin, sağ ol.Ama.
               -Aması  ne?
               -Biraz dardayım.
               -Niye? Hayırdır inşallah!
               -Ülkedeki  krizi görmüyor musun?
               -Ya evet, duyuyorum ama, bu kadar da olduğunu bilmiyordum.
               -Evet, maalesef öyle, hiç bir şeye para yetiştiremez olduk. Milletçe çok büyük sefalet çekiyoruz.
               -Allah  yardımcınız  olsun!
               -Cümlemizin.
               -Bu akşam sana misafirim, akşam oldu, yarın da memlekete hareket edeceğim.
               -Başımla beraber, memnun olurum. Çok iyi ettin, yalnız; yalnız..
               -Yalnız  ne?
               -Sana ikram edecek emin ol hiç bir şeyim yok.
               -Düşündüğün şeye bak. Hem önce şu emanetini bir al, al da ondan sonra daha da rahat konuşalım.
               -Ne emaneti?
               -Ben üç yıl önce Libya’ya giderken pasaport çıkarttıracak param bile yoktu. Hatırladın mı? Sonra yol parası bile bulamamıştım!
               -Eee
               -İşte o günlerde bana para vermiştin hatırlıyor musun?
               -Evet, şimdi hatırladım!
               -Senin o iyiliğini hiç unutmadım. Önce şu emanetini bir al, yani parayı. Sen o gün bana o parayı vermeseydin ben oraya çalışmaya gidemiyordum.
               -Sağ ol, Allah CC razı olsun,ilaç gibi geldi.Tam zamanında yetiştin.
               -Başka bir ihtiyacın var mı?
               -.....
               -Darda ve sıkıntıda olduğun her halinden belli.
               -İstemem,sonra ödeyemem.
               -Ne kadar  lazım?
               -Olmaz; alamam.!
               -Tamam,borç veriyorum oldu mu?
               -O zaman oldu.
               -Sana,o zamanlar senin bana verdiğin kadar kredi açıyorum. Sende bana üç yıl sonra geri ödersin  tamam mı? Şimdi itiraz etmeden al şu parayı.

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 104 25 Ekim 2007

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 

15

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

ÇEÇENLER     VE   BİZ  !

Geçtiğimiz günlerde  bir kanalda  Çeçenler’e ait seyrettiğim bir haber programı üzerine  bu satırları kaleme almaya  ve duyduğum ızdırabı bir kere daha dile getirerek; üzüntümü sizlerle paylaşmaya  karar  verdim.
Programda  Çeçenlerden dünyaya terörizm ihraç eden insanlar  olarak bahsediliyor ve sanki bir Avrupa ülkesinin herhangi bir tv kanalında  bu konu dile getiriliyordu.
Tabii  millî  politikalarımız  gereği  İslâm dünyası ile “küs” olduğumuz  için programcılardan da iyi niyet beklemek pek hakkımız  olmasa gerektir.
Bir kere  ülkemizdeki  beş milyon Çerkez ve ilaveten de  fakir bendeniz gayet tabii  olarak Çeçenlerle aynı kabileden ,aynı boydan ve aynı soydanız.  Menşeimiz de yüce Türk Milletidir.Tabiiyetimiz de her ne kadar T.C. olsa da  yüreğimiz  Çeçen  kardeşlerle  birlikte  atmaktadır. Tüm Müslüman Ademoğulları gibi bizde,onlar da Yüce Allah’ın  Kulları CC ve Kâinatın Efendisinin  SAV in de  ümmetiyiz.
Çeçenlerin veya  Kafkas  halklarının İslâm’a  dahil olmaları Halife Mervan zamanına yani Hz. Ali’ R.A‘ ın hilafetinden sonraki döneme rastlar.Bu itibarla Çeçenler su katılmamış bir İslam  inancına geleneğine,adabına ve  terbiyesine  sahiptirler. Bizim  günlük hayatta alışageldiğimiz gayrı İslamî hal ve hareketler onlar  tarafından asla hoş görülmemektedir. Hâlâ Çeçenya  köyleri  Sultan 2. Abdülhamid’e  hutbe okurlar.
Kafkasya’da ilk istilacılar Moğollar olmuş; sonra İran Şahları buralara  göz koymuş  son olarak da Rus çarları bölgede çok uzun zaman Müslümanlara zulmetmişlerdir.
Yüzyılın başında Sovyet Rusya’nın  Musul, Kerkük  ve Türkmenistan üzerindeki yayılım hattının bir diğer ayağı kendi gri-soğuk ve  karanlık steplerinden  sıcak denizlere ve mavi-gökyüzüne  sahip  ülkelere  inmek  olmuş; bunun  için de uzun yıllar  esaret  altında  yaşayan bu Hacı Murad’ların ve İmam Şamil’lerin torunlarıyla  karşı karşıya gelmişlerdir.
Deli Petro gelmiş geçmiş en büyük Rus Çar’ ı  olduğu halde peşinden gelenler Gorbaçov,Yeltsin  ve Putin de   hep  aynı Çarlık ruhu ile  hareket etmişler ve Çeçenistanı kendi iç meseleleri zannederek Müslüman kanı dökmüşlerdir. Hatta “geçen 2000 yılı yılbaşı gecesi Putin’ in Çeçenistan Cephesini  ziyaret etmesi ve askerlerine birer kasatura hediye etmesi ve moral desteği vermesi”  konuya verdikleri önemi göstermektedir.
Kanunî Sultan Süleyman zamanında 15.yy da  Endülüs Emevilerinin  son temsilcileri olan Benî  Ahmer Devletine yardım edilememesi Avrupa’dan Müslümanların  atılmasına  sebep olmuş ; Abdülhamid Han zamanında da Şeyh Şamil’e  destek verilememesi Rusların bölgeye iyice  çöreklenmesine  ve Müslümanları  Sibirya’ya  göçe zorlayarak , topraklarını  işgal etmelerine sebep olmuştur.
Ülkemizdeki hükümetlerin  ekserisinin yıllar boyunca küçük hesaplar  peşinde olmaları ve büyük dış politikalar  üretememeleri bu akrabalarımızın ve soydaşlarımızı müstevlilerine şiddetle ezdirmiştir.Misak-ı Millî sınırları diyerek çizdiğimiz hattın arkasında  kalan akrabalarımızın ve milyonlarca  şehit kanı dökerek aldığımız ve  yüzlerce yıl bizim olan bu toprakların ve üzerinde bıraktığımız insanların  hukukunu sormaya ;hakkını  aramaya da  kimse cesaret edememiştir.
Kafkas halkları için  Türkiye’ye  gelmek küçük Hacc‘dır. Ve bütün Kafkasyalı kardeşlerimizin  hemen hepsinin  Türkiye’ ye karşı beslediği  plâtonik aşkı ve gönülden  bir bağlılığı mutlaka vardır.
Bugünkü  Rusya’nın  ahalisinin  büyük bir kısmı Yahudilerdir. Orada  beyaz Ruslar, Almanlar ve bölgesel halklar alt birimlerdir ve  gizli olarak yönetimde  büyük etkileri olanlar da yine  bu Yahudi asıllı Ruslardır. Think-thank denilen ve beş yüz yıl sonrasını planlayan kuruluşlarda hep Yahudi  bilim adamları  çalışır.
On yılda beş yüz bin şehit veren  Kuzey Kafkasya Milletinin  ızdırabı mutlaka ki bizim de millî ızdırabımız olmalıdır. Rusların ikide birde  yüzümüze  vurduğu “ Kürt Kartı” ile bu konunun  hiçbir alâkası  yoktur. Onların  zulmettiğimizi öne sürdüğü Kürtler bir Türk boyudur, ama Çeçenler hiçbir zaman Ortodoks ,Bolşevik,Beyaz Rus hatta –haşa- ateist olmamışlardır.
Çeçenya’daki  savaş  Çeçenlerin  bağımsızlıklarını  ilan etmeleri üzerine  çıkmış görünse de  bir yüz yıl süren baskı,istibdat ve dikta  rejiminin aslında son perdesidir. Rusların nüfusu bir milyonu aşan bu küçük devlet üzerindeki  emelleri  biraz da eski balistik  ve nükleer füzelerinin  hâlâ burada  bulunmasıdır. İkincisi  Müslüman olmaları; üçüncüsü de sıcak denizlere inme projeleri  ve yayılmacı  politikalarının yolu üzerinde  bulunmalarıdır. Beş yılda 150 bin şehit veren bu kahraman soydaşlarımızdan geriye kalanlar İnguşetyadaki  mülteci kamplarında-bez çadırlarda yaşama savaşı veren- perişan bir haldeki  çocuk,yaşlı ve kadınlardır.
Yanmış yıkılmış, hemen her tarafı enkaz yığınlarıyla , karla ve buzla kaplı bu soğuk ülkede  sadece savaşan Çeçen mücahidleri olup onlar da   şehadet şerbeti sırasına girmekte ve Livâ-ül Hamd sancağına gönüllü  yazılmış  olarak ellerine buzdan yapışmış silahlarıyla uykusuz-duraksız,aç- susuz  ebedî   bir nöbette  ülkelerini  savunmaktalar.
Gerçekte Türkiye’de Ruslarla bu veya başka bir vesile  ile en ufak bir anlaşmazlık derhal  doğalgaz musluklarının  kısılmasına sebep olacak ve bir kış gecesinde iki milyon  Ankaralı zatürree  den yataklara düşecektir. Bu terörist ülkeye karşı böylesine bir göbek bağı ile bağlanmak son derece yanlıştır. Büyük millî  politikalar  geliştirmedikce böyle hain düşmanlarımıza  muhtaç  olmak, soydaşlarımızın ezilmesine göz yummak,  bizim gibi insanların  son derece  canını  sıkmaktadır.
Bugünkü nesil Moskof ve  Ermeni  mezâliminden, Maraş müdafaasından ve Bulgar zulmünden  bîhaberdir. Tek verilen  savaş’ı Sakarya’ da  zannetmekte ve yıllardır sürdürülen eski Yunan ve Roma efsaneleriyle  süslü-  aslında milli  olmayan- bir eğitim  sistemi  ile   koca bir şanlı tarihi ve millet  düşmanlarını da  unutmuş görünmektedir.
Ülkemizde bulunan  TV kanalları  yılbaşı derdine  düşmüş, magazin ve paparazzi dalavereleriyle  milleti meşgul etmektedirler.  İçlerinde  Çeçenistan’a, Afganistan’a,Irak’a, Filistin’e muhabir gönderecek kadar  vatanperver olanları nerede ise hiç yoktur. Cesur  muhabir kıtlığı had safhadadır. En muhafazakar bildiğimiz  kanallar  bile eldeki görüntülerini CNN in Rusya cephesinden girerek elde etmekte haberleri de  Sovyet haber ajanslarından almaktadırlar.
Orada Besmele ile namluya  sürülen bir  havan  mermisi bin dolardır.Ülkemize giriş yapmak isteyen 150 Çeçen aile pasaportları ve vizeleri olmadığı  için geçen yıl  sınırdan geri çevrilmiştir.192 sivilin  öldüğü tiyatro baskınında kimyasal gaz kullandı diye kimse bu ülkeye ses çıkaramamakta ve Birleşmiş Milletlerdekilerin bile nutku tutulmaktadır. 20 milyonluk Irak’ı  yok etmek  üzere oraya-buraya  konuşlanan sığır çobanlarının kanlı biftek, hamburger yiyen,kola,viski ve insan kanı ile beslenen 150 kiloluk  insanlarının keyifleri ve  rahatları için-bu günlerde- 20 milyon Müslüman’ın kanı  dökülecek ve ülkelerinin altı üstüne getirilecektir.
Karşımdaki  camlı dolapta Kafkas Gazisi  Dedemin resmi  ve madalyası hâlâ durmakta…Kerkük,Musul,Yemen,Süveyş,Trablusgarp Medine ve Sîna  cephesi  şehitleri çöl kumlarıyla örtülü kabirlerinde  torunlarından Fatiha  beklemektedirler.
Ve Çerkez  asıllı  bu satırların  yazarı fakir bendeniz de mübarek  Şevval’in son günlerinde  Çeçenler, Filistinliler,Iraklılar,Türkmenler ve cümle  Müminler için  dua’ ya durmaktayım…
Müslümanları muvaffak ve muzaffer eyle Ya Rabbi…

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 73 25 Mart 2005

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 
 
 

 16

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

ÇOCUKLARIMIZA DİKKAT EDELİM…
Okulların kapanması ile birlikte ilimizdeki on beş bin öğrencinin sokaklara döküldüğünü ve ebeveynlerin denetimlerinden uzaklaştı. Velileri, evlatlarına sahip çıkmaları konusunda uyardı.
Her türlü zehirli ve zararlı madde tüccarlarının kol gezdiği ülkemizde okulların kapanması ile birlikte çocukların ve gençlerin sokakta kaldığını ve mevsim icabı olarak da her türlü tehlikeye açık hale geldiler.
“İl genelinde on beş bin öğrenci yavrumuz tatille birlikte sokağa çıkarak eğlenmeye başlamış ve aile denetimlerinden uzaklaşmışlardır. Her türlü kötülük önce arkadaştan gelir. Bu itibarla velilerin öğrencilerimizin arkadaşlarını ve gittikleri çevreleri de iyice tanımaları gerekir. Her türlü zararlı alışkanlığa bu yaşlarda yakalanmakta ve “bir kere denemekten bir şey olmaz” düşüncesi ile ömür boyu sürecek bağımlılık felaketlerinin de temelleri atılmaktadır.
Tatille birlikte okulların disiplin ve denetimleri kalkmış, mevsim icabı uzun günlerde gençlerimiz evden çok daha fazla uzaklaşmaya başlamışlardır. Artık ilimizde onların gideceği her türlü eğlence yeri mevcuttur. Bağımlılık yapan maddeler çeşitlenmiş kolalardan enerji içeceklerine, alkollerden sentetik uyuşturuculara kadar her türlü zehir yurdumuzda olduğu gibi ilimizde de çeşitlenmeye başlamıştır. Gençler geç vakte kadar dışarıda oyalanmakta ve kendilerine yeni meşguliyetler aramaktadırlar. Zararlı alışkanlık reklamları ile dolu gayr-ı ahlaki tv dizileri Türk aile yapısının temellerini dinamitlerken; sayısız bir kısım cafe ve eğlence yerleri de bu tür değişimlere mesken olmaktadırlar.
Kimyasal katkılarla dolu ve şiddetli bağımlılık yapan yabancı sigaralar, moda ve medyanın etkisi, futbolcu, manken ve şarkıcıların örnek alınması madde bağımlılığı ile birleşerek kişilik kaymalarına yol açmakta bu da psikolojik sorunlara zemin hazırlamaktadır. Yurdumuz bir suç cenneti olma yolundadır. İlimizde bile hemen her gün kötü haberler gazetelerimizi doldurmakta ve işittiklerimiz yüreğimizi yaralamaktadır.
Bir gün muhtemel bir felaketi yaşamak istemiyorsak bilhassa çocuklarımızı ve gençlerimizi iyi denetleyelim. Onları başıboş bırakmayalım. Kimlerle arkadaşlık ettiklerine ne yiyip ne içtiklerine çok dikkat edelim. Eve geç geldiklerinde hesap soralım. Verdiğimiz harçlıkları nerede harcadıklarını ve zamanını nasıl değerlendirdiğini, arkadaşlarının kim olduklarını daima sorgulayalım. Yoksa vakit bir gün çok geçmiş olabilir. O zaman da son pişmanlık fayda vermez. Onları safahata değil faydalı Milli ve Dini uğraşlara yönlendirelim.”
Şu sıralar kendimi toparlamaya çalışıyorum. Birkaç aydır anksiyete bozukluğu ve panik atak krizleri ile uğraşıyorum. Kullandığım antideprasanların bu evlilik kararım üzerinde etkisi olduğunu sanıyorum. İçine düştüğüm boşluktan evlilik yolu ile çıkabileceğim yanılgısının faturasını ödüyorum maalesef şimdi. Neyse! Hata biz beşere mahsus. Umarım sıkmıyorum canınızı. Antolojiye artık girmeme kararı aldım. Daha doğrusu hiçbir edebiyat sitesine. Artık şiir yollamayacağım. Bir süre kitap çalışmalarım ile ilgileneceğim ve Kasım ayındaki Tüyap kitap fuarı için Gerçek Sanat Yayınları bünyesinde imza günlerine katılacağım.
Böyle diyorum ama; antolojiye girmeden ve sizin sayfanıza uğramadan da yapamıyorum. Bunun bir adı olmalı, bilmiyorum? Şiirlerinizin hepsini aldım, öpüp başım üstüne koydum. Mushaf gibi. Sevgimle. Berzan..diye yazmıştın ve sonrasında ondan gelen cevaplar şirretliği ayyuka çıkardı.
-Ahh Emine hanım ahh! Bu yazdıklarının hepsini biliyorum, daha önce sözünü etti, inanın bana. Onu iyi tanımadığınız nasıl da belli? Dedim ya, flört öz bir adamdır O! Sadece sana değil başka kadınlara da yazar ve ben hepsini tek tek bilir, güler geçerim. Çünkü sevgisinden eminim, bunu bana hep hissettirdi, hissettiriyor. Onu hastalığından ötürü arar aramaz tekrar benimle evlenmek istediğini biliyor musunuz? Ama ben buna gerek olmadığını, bizi ne nikahın bağlayacağını ne de mahkemenin ayıracağını söyledim. İnanmazsan sor? nasılsa senin aramaların bitmeyecek. Bana olan sevgisinden emin olmadığınızı yazmışsınız; kendinizi kandırmayın Emine hanım, 50 yaşına gelip kimseyle evlenmemiş adam bir kez evleniyor ve ikinci evlilik teklifini de ilk eşine yapıyor. Daha nasıl bir sevgi bekliyorsunuz? Bakın bunları yazmamın nedeni sizin gözünüzü açmak, çünkü aşkınız sizi kör etmiş. Yukarıda size yazdığı mesajlar aramızın bozuk olduğu dönemlerdi ve o da doğal olarak gereğini yapmış ki sonrasında söyledi de zaten. Ben de o dönemlerde aynı şeyleri ve hatta fazlasını yaptım.
Ve şunu asla unutma sana dediklerinin hiçbir hükmü yok, Ondanda ayrılan bendim. Şu an iyiyse ve yaşama enerjisi varsa o da benim ilgim sayesinde oldu. Başka kadınlarla oynaşmak isteyen her erkeğin yaptığını yapmış.
Sana "o” benim büyük aşkım vs vs" diyecek değil ya. Elbette mazeretler uyduracak. Bütün erkekler böyle hovardalık yapıyor. Ailesine gelince, O asla ve asla baskı altında değil. Ailesi ise baskıcı insanlar hiç değil. Böyle konuşarak on'a hakaret ettiğinizin umarım farkındasınız. 50 yaşında adam ne isterse onu yapar. Sizi incitmemek için bunu size söylediğini kendi bana dedi. Çünkü hastanede refakatçi kalmak için çok dolanmışsınız, o da uygun dille bunu söylemiş. Ne yapsın, eski eşinin ani dönüşünü hazmedemezsiniz diye yalan söylemiş garibim. Son sözüm; saflığı bırakın artık. Diye yazmış bende bu söze binaen ona inanmış gibi yaptım bir müddet ve hatta senin hayran sayfana şöyle bir not yazdım. Aslında ironi yapmıştım ama yarası olan gocunur derler ya siz bunu imaj meselesi yaptınız. Dedim ki madem eski eşinizi iyi tanıyorsunuz ve hanımlara kötü davrandığını biliyorsunuz buna neden göz yumdunuz. Hemcinslerinize yazık değil mi? Onları neden aydınlatmadınız ki! Hem artık maskeler düşsün de şairimizin gerçek yüzünü herkes görsün dedim. İşte bu ne senin işine geldi nede onun. Neymiş? Özelimizi neden herkes bilecekmiş. O bana özelden yazıyormuş ben ona neden oradan cevap yazmışımmış. Kendini benim yerime koyda bir düşün canım. Ortada senin tarafından kandırılan ve onun tarafında aşağılanmaya çalışılan ve tehdit edilen biri var beni sürekli bunları yazarım alenen seni rezil ederim diye tehdit eden biri vardı. Benim Allahtan başka kimseden ne bir çekincem nede korkum vardı. Sen ki kadınlara hep arka çıkmış onlara saygı duymuş ve koruma altına almaya çalışmış biriydin ya da en azından imajın buydu artık emin değilim. Bana yaptıklarından sonra peki bu kadar kötü huyu olan bir adamın neden peşindeydi bu kadın ve neden bunlara katlanıyordu ki? Diye düşünüyordum tabii ki bu çok ayan bir şeydi onun tek amacı seni bana kötülemek ve senin benimle oynadığını bana ispat etmekti. O yazımdan sonra senin talimatınla beni hayran sayfandan ve  hesabından sildi ayrıca engelledi bunu sen bana itiraf etmiştin çünkü..ve bana o yazımdan dolayı çok kızmıştın sana burada bilinçli olarak zarar verdiğimi düşünmüştün üstelik zarar gören ben olduğum halde senin tek derdin yazar olarak herkesin gözündeki imajındı. Yani benim ne hissettiğim senin umurunda bile değildi ki buda onun aslında ne kadar haklı olduğunu gösteriyordu bence siz gerçekten uygun bir çiftsiniz aynı tencere kapak misali. Peki şimdi sana soruyorum kendini yalnız hisseden sevgisizliği tatmış ve yaşamış kadınlara sahte sevgi sözcükleri dağıtarak ne yapmaya çalışıyordun. Hayran kitlesi oluşturmak mı? Sırf seni rezil etmemem için bana söylediğin o sahte sözlere ne gerek vardı. Ortak arkadaşlarımız çoktu değil mi? Bir anda her kez sana farklı bir gözle bakmaya başlayacaktı öylemi? Hayır! Ben seni öyle sevdim ki sen kötü de olsan bunu alenen söylemezdim bu bir. İkincisi seni sevmiyorum deseydin bunu anlayacak kapasiteye sahiptim ki ben seni üzmemek adına bir çok kişiyle muhatap oldum ve hakaretler işittim.Ben en başından beri defalarca bunu sana sordum seni sevmesem seninle konuşmam dedin geçiştirdin bende sana inandım her zaman ki gibi hepsi bu işte ve  sayfana tekrar bir davet gönderdiğimde  onun verdiği tepkiyi aklım almadı bana ne yazdı biliyor musun oku da gör bak!
-Boşuna bekliyorsunuz kapılarda. Ben yaşadığım ve izin vermediğim sürece ne sizin ne de diğerlerinin onunla "gerçek" bir ilişkisi olamaz. Müsaade etmez, etmem. Bir süre ayrı kaldık ve o süreçte sizinle ve diğerleri ile Allah'tan o diğerleri daha çabuk anladı gırgırı oldu. Hepsi bu! Hala anlamadınız sevgimizin gücünü. Ailenizi dinleyin ve lütfen artık üzülmeyin. Diye yazmış.
Burada ki “ailenizi dinleyin” sözü aklıma şunu getirdi seninle yaptığım bir konuşmada ailemin seni asla kabul etmeyeceğinden bahsetmiştim. Demek ki konuştuğumuz her şeyden Onun haberi vardı. Son bir kez seni arayıp bu konuyu detaylı görüşmek istedim seninle, benimle öyle güzel konuşuyor ve hala bana öyle ümit veriyordun ki, sana dönüp şöyle demiştim hatırlarsan.
-Ben artık yokum! Bu kadına katlanamıyorum ve ben kendi hayatıma çekileceğim! Allah sizi mesut etsin! Ben zaman falan veremem. Aradan geçen zaman zaten az bir zaman değil. Zorla güzellik olmaz demiştim hatırlarsan.  Seninle dost kalmaya karar vermiştik tabii bunu hiç istemedin hala sana zaman vermemi istiyordun. Kendinden emin değildin ama artık benim sınırlarım taşmıştı ve kabullenemiyordum canım. Ardından ona son bir mesaj yazmaya karar verdim.ve yazdığım mesajı aynen buraya yazıyorum senin son sözüne istinaden.
-Selam canım artık benimle uğraşmaktan vazgeç olur mu benden neden bu kadar korkuyorsun söyler misin? Benim aradığım iliş ki değil bana diyorsun ama esas takıntılı sensin. Bence sen bir doktora görün bu halin normal değil daha fazla çirkinleşme. Bir de yazarsın sözde o kimsenin malı değil. Sende onun sahibi değilsin. Aşkınız bu kadar güçlüyse beni neden sorun ediyorsun. Bundan sonra seni ciddiye almayacağım. O ne derse o. Sen ona iyi hizmet et yeter. Başka bir şey istemiyorum. Nasılsa mutlu olamayacaksınız. Bedenine sahip olabilirsin ama ruhu bana ait olarak kalacak. Aklı hep bende olacak unutma sakın. Dün gene beni sevdiğini söyledi ve ben ona inanıyorum canım, sen yazıp çizmeye devam et olur mu? Size iyi günler Hanımefendi!
Onun  için seninle bile dost olabilirim çünkü seni ciddiye almıyorum. Aşkı için savaş veren bir kadın görüyorum ve bu mücadeleni takdir ediyorum son gülen iyi güler demiş atalarımız ne dersin diye yazdım. Yani artık yeter burama kadar getirdi ben aşağıdan aldıkça o üzerime geliyor ve o senin sahibin ise ve sen de onun malı isen benim ve dahi kimsenin yapacak bir şey yok. Biliyor musun? Ortak arkadaşlarımız soruyor. Sayfasından yazan o mu eski eşi mi diye? Muhtemelen odur. Çünkü seni her alanda eline geçirmiş bir vaziyette ve bize de fazla bir laf düşmüyor. Allah hayırlı etsin diyorken tam senden gelen son bir mesajla tüm dünyam alt üst oldu ne yazmıştın bana hatırlıyor musun yoksa senin yerine o mu yazdı demeliyim bence o yazdı çünkü bu sözler ona ait cümleler onun kelime hazinesinden bunu artık çok iyi biliyorum. Yanlış hatırlamıyorsam şöyle başlıyordu. – Psikolojin bozuk, kendine zarar verebilirsin düşüncesiyle, incinmemen için sözlerimi hep seçtim. Anlamadın hala tacize devam ediyorsun. Çabaların boş onu seviyorum, yazmıştın evet aynen böyleydi. Şimdi diyorum ki ben acaba öldüm de cennetten mi yazıyorum tüm bunları. Benim adıma böyle bir kararı nasıl aldın anlamıyorum. Veya böyle bir duruma kendini nasıl inandırdın. Sen benim hayatımda yoktun ve ben yaşıyordum seni sevdim evet ama uğrunda ölecek kadar değil üzgünüm. Benim bir ailem ve sevdiklerim var sorumlu olduğum insanlar var her şey den önce Allaha inancım var. Hiç kimse için sen dahil hayatımı sonlandırma hakkına sahip değilim. Ki bunu seninle hep konuştuk böyle olmadığını bildiğin halde bu sözleri yazman bu mesajı yazanın başka biri olduğunu gösteriyor sırf ki son gülen olmak adına ve bana senin mesajından sonra gönderdiği gülücük bunun ispatıdır.
Her ne ise işte bir sayfayı daha kapadık hayat o kadar kısa ki hiçbir şey için üzülmeye değmiyor. Sonuçta gördüğün gibi ben hala ayaktayım ve hayatıma başka biriyle devam ediyorum. Açıkçası çok da mutluyum çünkü beni senin üzdüğün gibi üzmüyor tam tersi beni mutlu etmek için elinden geleni yapıyor. Hani derler ya her şer de bir hayır vardır işte bu da benim için hayırlı olan bir şer oldu. Evet; canım burada artık seninle olan söyleşimizin son kısmına geldik. Ne dersin? Bu defteri artık kapatalım mı? Ben derim ki, seni iyi hatırlamak istiyorum aklımdaki seni başka bir şekle sokmaya içim el vermiyor. Bırak da öylece temiz kalsın aşkım ve içimdeki sen. Sen her ne kadar kabul etmek istemesen de ben seni gene de dost olarak kabul etmek istiyorum bir ömür boyunca. Bu arada şu senin bahsettiğin 4 aylık sürecin sanırım 2 ayı geçti. Yani iki ya daha katlanacaksın dostum. Sonrasında hiçbir şey eskisi olmayacak biliyorsun değil mi? Çünkü bıraktığın yerde değilim artık
Hoş kal dostum hoşça kal. (BİTTİ)  01 Temmuz 2009

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 87 25 Mayıs 2006

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 
 

 17

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

ÇORUM’A  ÜNİVERSİTE  İSTEMİYORUM !
Hemen her zaman  alışılmamış  tepkiler vermeyi  adet haline getirmiş birisi olmayıp; halktan, sokaktaki adamlardan ve ahaliden birisi  sayılabilmeyi bir memnuniyet ve iltifat kabul etmekteyim.
Çoruma  Üniversite gelirse ne olur veya kapısının üzerine Hitit Üniversitesi yazılı bir tabela asılan  muhteşem bir  bina  bulunsa ve görkemli açılışlar yapılsa ne olur?
Varsayalım ki bir çok muhtelif  fakültesi ile böyle  bir Yüksek Öğrenim  Kurumu  şehrimizde  ihdas  edildi. Siyah  cübbeli  hocalar  Samsuna uçakla getirtilip  oradan şehrimize  nakledildi, ÖSYMS yi kazanan  en fazla bin-bin beş yüz öğrenci de getirilip  sınıflara   dolduruldu. Eğitim ve öğrenime başlandı. Sonra  neler olur?
Bence üniversite demek  nüfusu hızla  artan şehrimize elli altmış akademik  kariyerli insan ile bine yakın gencin getirdiği bir nüfus artışı  demektir. Bu bir müddet sonra  kiraların artması ve  şehrimizin cadde ve sokaklarında birbirinden  yakışıklı gençlerin boy göstermesi demek  olacaktır. Ana  caddedeki  pastanelerin,lokantaların, kafeteryaların ,spor ayakkabıcıların, telefon tamircilerinin ve kart satıcılarının işleri ciroları birden bire  artacak  şehrimizde giyim ,kuşam, ve gıda sektöründe patlama  yaşanacaktır.Bu hadise esnafa ve ilimizin  ticari  hayatına  büyük bir canlılık getirecektir.
Çünki bu  gençler  çoğu orta halli  ailelilerin çocukları olacak ve Çorum’u  daha önce haritada dahi bilmediklerini  hatta  tercih yaparken yanlış yazdıklarını  bile-belki- itiraf edeceklerdir.
Bu çocuklar pastane ve kafeteryalardan artan vakitlerinde  okullarına da  gidip; en az altı yüz milyonluk cep telefonları ile kız arkadaşlarını  ararken , ailelerini ayda bir kere zor arayacaklar ve zavallı  babaların  onlara para yetiştirmek için  neler çektiğini ,nasıl uykularının  kaçtığını  asla bilmeyeceklerdir.
Devletin  verdiği  krediler ile  hayır kurumlarının verdiği   burslar bu çocukların amerikan sigaralarına, kolalarına, pantolonlarına ,filanca markalı ayakkabıları ile  cep telefonlarına  asla yetmeyecektir. Zira günde bir paket yabancı sigara masrafına bir kurumun bir aylık bursu  bile kafi gelmeyecektir.
Sonra bu gençlerimiz geldikleri bu yabancı çevrede  çok daha rahat davranacak ve ilimizin muhafazakar (!) yapısına  ters düşecek hal ve hareketler sergileyecek ,buralı  gençlere iyi (!) örnek olacaklardır.
Ailelerinin  maddi  durumu özel üniversiteleri karşılasa  kimse  Çorum’u yüksek öğrenim  için seçmeyecek ama mecburiyet bir çok insanın  Çorum’u  tanımasına  vesile olacaktır. Çünkü birçokları maalesef meşhur bir şarkıcı veya  ünlü bir futbolcu olamamış,kendilerini  kimse keşfedememiştir.
Sonra…
Dört-beş sene sonra ilk mezunlar verilecek, törenlerde  herkes keplerini  havaya  fırlatacak ve mezun olup şehirlerine  döneceklerdir. Hangi  meslekten olursa  olsun  kız öğrencilerin büyük bir kısmı evlendikten sonra mesleklerini de bırakacak ve çocuklarını yetiştirmek üzere evlerine kapanacak ve vaktiyle  bu üniversitede boş yere  sıra işgal  etmiş olacaklardır.Bu ülkede  bilime, insanlığa ve memlekete  hizmet için değil de iyi tahsilli ve zengin eş bulmak için ön koşul üniversiteli bir hanım olmaktır.
Erkeklere  gelince, onlarda ellerinde diplomaları  hemen birçok işe başvurup bol para kazanacaklarını ve müreffeh bir hayat yaşayacaklarını  zannedecek ve işte o  zaman  büyük bir kayaya  çarparak kendilerine geleceklerdir.
Büyük şirketlerde  önlerine uzatılacak  formlarda ikinci  yabancı dilleri sorulacak,master ve doktora dereceleri istenecek, kaç bilgisayar dili bilip bilmedikleri bile merak edilecek,hangi büyük  firmalarda ne kadar  çalıştıkları da mutlaka öğrenilecektir. Eğer  bu şartlara  haiz değillerse ülkemizin gerçeklerine uygun hale  gelmeleri  en az on yıl alacaktır.
Bir köyde vekil öğretmenlik  bulabilirlerse veya  babalarının  işlerinin  başına geçerlerse o zaman  kurtulmuş olacaklar ; eğer devlet  kapısına  gelirlerse   orada da kendilerinden on  yıl önce mezun olanları bile orada hala  bekliyor bulacaklardır.
Filanca  cemaatin müridi veya  mensubu  iseler işleri, eşleri,maaşları, dershaneleri,dünyada gidecekleri ülkedeki  yatakhaneleri ,statüleri ve gelecekleri  bir beş-on yıl önceden  hazırlanan  talihli bir avuç gencin  dışında normal şartlar altında ülkemizin iş ve kazanç durumu  bir felakettir.
Yurt çapında  dört yüz bin  kahve vardır.Her gün on milyon insan bu kahvelerin veya gaz odalarının müdavimidir.On milyon  işsizimiz ve bir buçuk milyon kaçak işçimiz vardır.
Ara  insan gücüne “görülen lüzum üzerine ” son verildiği için; her dairede, her şirkette veya hemen  her yerde  her üniversite  mezunu müdür, yönetici, müşavir,müsteşar vs dir.Teknisyen, işçi,çırak ,kalfa ,usta ve ara insan gücü yani çalışacak insan yoktur.
Ve böylesi yerlerde –nedense- hemen herkesin çalışırken  tek gözü mesai saatinde olmakta, beyni ile de cehennem sıcağı iklimine sahip yerlerde  satın aldığı yazlığına  bir an önce kavuşmanın hayali ile yaşamaktadırlar. Bu değilse bile arabasının modeli,evi, kızı, oğlu damadı ve bitmek bilmeyen dünya ihtiyaçları ve tutkuları ve  hırsları böyle  insanların doğru ve dürüst çalışmasını engellemektedir.
 
Çorumda kurulmuş veya kurulacak  olan üniversitelerden mezun olanların ne kadarı şehrimizde kalıp bir iş tutup çalışmaktadır?
Ana caddemizde on metre arayla bir eczane,ihtiyacımızın iki misli avukat,beş misli mühendis varken,sanayideki dükkanlarda ülkemiz üretiminin  hakiki sahipleri yağ,kir ve pas içinde çalışır, yanlarına bir çırak bulamazlarken;
Bu üniversitelerden mezun olacaklara  iş hazır mıdır ?
Üniversite öğrencisi mezun olunca  bu şehirden önce doğduğu veya geldiği yere geri dönmüyor mu ?
Üniversitesi olan  şehir  unvanı  bize çok mu prestij kazandıracaktır. Bu prestijin maddi karşılığı nedir?
Üniversite  neticede bir yatırım ise bunun  halka ve millete geri  nasıl geri döneceğini  kimse  izah edebiliyor mu ?
…………….
Türkiye deki illerin  yarısından fazla sayıdaki yerde  üniversite  var da milli  gelirimizde bir artma ve enflasyonumuzda ve dış borcumuzda neden bir  azalma yok..
Imf den gelecek paralara , avrupa  birliğine,sam amcanın  himmetine  muhtaç mıyız değil miyiz ?
Bir on yıl önceki “önce  vatan ” prensibinin  yerine “önce insan hatta önce ve mutlaka ben” kanunu geçmiş midir, geçmemiş midir?
Her üniversitelinin gönlünde “kapağı yurtdışına  atmak” ve gidip de dönmemek, var mıdır yok mudur?
Çalışmadan, kazanmadan, üretmeden, rantiye ile , para hareketleri  ile  para kazanmak ve hemen köşeyi  dönerek ,artist, şarkıcı,futbolcu,olarak, yat-kat,mal-mülk  sahibi olmak, ülkeyi, yoksulları ,garipleri dulları ve yetimleri  hatta komşu müslüman ülkeleri  hiç ama hiç düşünmemek  insanımızın yaşama biçimi olmuş mudur ,olmamış mıdır ?
Dünyada veya uzayda yer işgal eden, oksijen tüketen, çöp üreten;
Geçen yıl Çorumda altmış trilyon liralık alkol ve sigara tüketen, baca gibi tüten, damacanalarla  şarap, bidonla rakı ve tankerler dolusu  bira  içen;
 Biz miyiz değil miyiz?
Şimdi  bu durumda,
Hemen  her köyümüze  bir üniversite açsak ?
Bütün mezunlarına iş bulabilecek;
Milli geliri on bin dolara çıkarabilecek;
Jet motorları  ile uyduları artık yapabilecek miyiz?
Üç uçak lastiğine beş yüz kamyon buğdayı;
Günde yirmi milyon doları da amerikan tütününe vermeyecek;
Dünyada kimseye  muhtaç olmadan  başımız dik,onurla adam gibi yaşayabilecek miyiz?
Bunlar olmadan,bu işler düzelmeden,bazı kainat çapındaki doğruları bulmadan,eğitimde, siyasette, bilimde ,çalışma hayatında köklü reformlar yapmadan,tek tek fert fert  kendimize  çeki düzen vermeden,kafalarımızı, ruhlarımızı, gönüllerimizi her şeyimizi değiştirmeden bu köyümüze  değil Hitit ,Urartu hatta Kommagene Üniversitesi açsak  ne yazar?
 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 80 25-Ekim-2005

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 

   18

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

ÇORUM’UN TÜRK KÜLTÜR TARİHİNDEKİ YERİ VE ÖNEMİ
Tezimiz, Çorum’un “nevi Şahsına münhasır” veya “özgün” niteliklerini, etnografyasını, folklorunu bir kere daha tebarüz ettirmek; bunun Anadolu Medeniyeti içerenindeki yerini ve ehemmiyetini ortaya koymak amacını taşımaktadır.
Öteden beri Antik Hitit Medeniyetinin gölgesinde kalarak son yıllarda artan turizm potansiyelinden de böylelikle istifade edememiş; öte yandan saf, duru ve yerel kültür değerlerini de daima içinde barındırmış olan Çorum’u bir kere tanımak ve tanıtmak arzusundayız.
Takdir edilmelidir ki bir bölgenin tüm yönleriyle araştırılması, tarih içindeki rolünün ortaya konması ve varsa onu diğerlerinden ayıran özelliklerin anlatılması pek kolay bir iş değildir. Yıllara ve ciltlere sığmayacak zengin bir kültürü tevarüs etmiş olan Anadolu’yu sadece kültürel olarak ele almak bile çok geniş ve kapsamlı araştırmalar ile olağanüstü çabalar gerektirecektir.
Yurdumuzda etnografya, dil ve edebiyat, sosyal adet ve  ananeler ,halk oyunları ve folklor, antropoloji,el sanatları, yaşayan adet ve gelenekler ile ve hatta Anadolu mimarlık ve sanat  Tarihi  üzerinde yeterli çalışmaların yapıldığı;arşivlerin gereğince incelendiği,mevcutların envanterinin çıkarıldığı,tasnife alındığı  kanaatinde  değiliz.Hatta ülkemizin tanıtımı ve turizm politikası bile  Ege ve Akdeniz’deki iklim ve doğa güzelliklerimiz ile bizden önceki uygarlıkların  antik  medeniyetlerine odaklanmış bir şekilde seyretmeye devam etmektedir.Bütün bunların  tabii bir sonucu olarak İç Anadolu Müslüman
Türk Medeniyeti daima gölgede kalmış; yeterince aydınlatılamamış, anlatılamamış, öğretilememiş hatta anlaşılamamış bulunmaktadır.
Antik Hitit medeniyeti üzerinde yeteri kadar çalışma yapılmıştır kanaatindeyiz. Belki kazılar ve yeni eserlerin ve yerleşim birimleri ile arkeolojik buluntuların ele geçirilmesi uzun yıllar alabilir. Hatta yurdumuzdaki müzelerin hemen pek çoğu antik çağlara ait malzeme ile dolu olmasına rağmen Anadolu’muz dünyanın en büyük canlı ve hala yaşayan bir açık hava müzesi olarak fark edilmeyi beklemektedir.
Çorum’ un ve Anadolu’nun yeni sahibi Müslüman Türkler’ dir ve bu uğrunda kan dökerek ve büyük bir bedel ödeyerek sahip olduğumuz bir nimet ve aynı zamanda da anavatanımız ve yurdumuzdur. Bunu yeterince anlamak, tanımak ve tanıtmak, yeryüzü kültürleri arasındaki layık olduğu şanlı yerine ve “asrın idrakine” oturtmak  borcumuz olmalıdır.
Böylece iddiamız odur ki :
Çorum ve havalisinde tevarüs eden bu İç Anadolu medeniyeti;
Ülkemizdeki diğer bölgelere kıyasla çok daha saf ve bakir etnografya unsurları  ile Orta Asya’daki anavatanımızdan gelen  özgün ve nevi şahsına münhasır  değerleri ihtiva etmektedir.
Bu  köklerin üzerinde  taşıdıkları hususiyetler yeni  yurdumuzun havası suyu ve toprağı ile yoğrularak şekillenmiş ve hem vatanımızın hem de dünyanın en doğru ve güzel uygarlığını  ortaya  çıkarmıştır..
Ülkemizin diğer köşe ve bucaklarının kültür ve medeniyet adına tescili ve çıkış noktası hatta batıya uzanması hep orta ve İç Anadolu eliyle olmuştur.
Bugün ki mesahamızın dört katı kadar büyük Devlet-i Ali Osmani medeniyetinin kalbi ,acıları ve özü  hep burada kalmış;onun devamı olan devlet yeniden burada kurulmuş; yeni Türk ve İslam Medeniyeti ;modern Türkiye Cumhuriyeti olarak burada  şekillenmiştir.
            İslam’ın potasında eriyen nice kabile, millet veya insan topluluklarının kültür cevherleri bizden önceki antik çağların kalıntılarıyla ve mirasıyla  hem hal olmuş ve  ortaya bugün ki özgün “Anadolu Medeniyeti”  çıkmıştır.
İşte bu medeniyet içerisinde Çorum saflığını daima korumuş Orta Asya cevherlerini ve asil doğrularını daima muhafaza etmiştir.
Bunun Sebenleri şunlardır:
Orta Asya oğuz boylarının doğrudan gelip yerleştiği son vatandır.1071 de kapıları açılan ve 1096 da son haçlı seferinden sonra artık ebediyen bizim olan ve dünya durdukça da bizim olacak olan “Ana Vatanımız”  olmasıdır
Büyük göç yolları ve ticari güzergahlar üzerinde olmayıp sefer yolları üzerindeki  askeri bir menzil de değildir .
Ezici bir düşman hâkimiyetinde uzun zaman kalmamıştır. Bünyesinde gayrımüslüm unsurları fazla ve uzun zaman barındırmamıştır. (Bu unsurlar şehrin kültür, adet ve gelenekleri üzerinde hiç etkili olamamışlar; sadece ticaret, sanat ve zanaatla uğraşmışlardır.) Yakınında veya sınırlarında kültür etkileşimine gireceği farklı bir millet veya başka bir devlet yoktur.
Lisanını, ibadetini, yaşantısını yasaklayacak bir dış tehdit almamıştır.
Büyük göçler ve istilalarla demografik yapısı değişmemiştir.
Cumhuriyetin ilanından sonra da bu içe kapanık ve ketum halini sürdürmüştür.
Yeni devletin başkentine bu kadar yakın olması nerede ise hiç bir avantaj sağlamamıştır.21.yüzyılda havaalanı ve demiryolu yoktur. Ana karayolları bile hala tek şeritir. Devletin yegane yatırımı seksen yıldır iki fabrikadan ibarettir.(Şeker ve Çimento Fabrikası).
Okuma yazma oranı ülkemizin en yüksek seviyede olan ilidir. Cumhuriyetten once en uzun askerlik yapanların(İskilip 9-14 yıl ) ve en çok gidip de dönmeyenlerinin olduğu bir kahramanlar ve yiğitler şehirdir.
Osmanlı’nın ve yeni cumhuriyetin bir sürgün yeridir. İsyancıların mesken tuttuğu ama aynı zamanda Milli mücadelenin kilit isimlerinin de yetiştiği bir fakir beldedir.
Dünyaya asırlar boyu açılan tek kapısı Samsun vilayetidir. Bütün ihtiyaçlarını oradan karşılamıştır.
Bugün ise görünüşte büyük metropollerin herhangi bir semtinden farkı olmayan; en çok ortaklıklı şirketlerin bulunduğu, kendi yağı ile kavrulmaya  çalışan, kendini sevenleri  kendine aşık eden; Evliya Çelebi’ nin dediği gibi  “Güzelleri  Bol Çelebileri Çok ”bir Anadolu vilayetidir.
Bizde bu tezimizde tarihi Çevre birimleri olan Tarihi Çorum evleri ile onlardaki yaşamı, mimari özellikleri ile anlatacak, kısmen, dil ve lisan üzerinde duracak birazda bir folklor değeri olan Yemek antropolojisinden bahsedeceğiz. İl geneli ile bazı ilçelerde otuz yıldır sürdürdüğümüz tarihi çevre araştırmalarımızın neticelerini ortaya koyacak; onlarda  fark ettiğimiz  ve nevi şahsına münhasır özellikleri, doğruları ve hatta güzellikleri dile getireceğiz.
Bütün bu tespitlerimizin sonucunda da büyük Anadolu uygarlığının yeniden ortaya konulması, tebarüz ettirilmesi, anlaşılması, gelecek kuşaklara zengin bir kültür mirası olarak devredilmesi, anlatılması ve sevdirilmesi hatta sahip çıkılması için gereken çareleri önereceğiz.
Saygılarımızla…

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi SAYI 160 25 Haziran 2012

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 
 

  19

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

ÇORUM’DA YEMEK  KÜLTÜRÜ :
Bir antropolojik değer olarak ele  alındığında bir yerin  medeniyet ölçüsü biraz da  yemekleri veya beslenme sanatı ile  belirlenmektedir.
Yemek yapımında kullanılan malzemeler, oranları, servis sırası, mutfak adabı ve beslenme tarzının düzgünlüğü orasının  ne  kadar yüksek bir  medeniyet seviyesinde olduğunu  gösterir. İklime,inanca,geleneklere ve bölgeye göre de  farklılıklar gösteren bu kültürün  dengeli  ve uyumlu olması demek ; evrensel lezzet değerlerini  yakalaması; insana, sağlığına zevklerine ve hatta  koruyucu tıbba da  uygun olması  demektir.
Çorum yemekleri  hemen hemen  çevresindeki vilayetler gibi  ortak çeşnilere de sahip olmasına  rağmen elde ettiğimiz veriler bütün ana tariflerin,bazı yemek isimlerinin ve hazırlanış biçimlerinin  Orta Asya  menşeili  olduğunu göstermekte ve zaman  zaman halkın değişen alım gücü  ile farklılaştğını ortaya koymaktadır.
Bizde burada yemek tariflerini değil onların  muhteviyatlarını ve bunların kültürümüz içindeki  yerini  anlatacağız.
Çorum yemeklerinin  hazırlama ortamının  temel   malzemeleri ;meşe odunu  ateşi,koyun  eti, soğan ve  bakır tencere üzerine temellenmiştir.
Çorum  yemeklerinin ortak özellikleri şunlardır:
Çorbalar  daima başlangıç yemekleridir. Tarhana,mercimek, hamurlu türlü çorbalar Orta  Asya geleneğinin devamıdır.Aş’ lar denilen bu seri de arapaşı,tutmaç,çatalaşı vb gibi tarifler de hep bu malzemeleri görmekteyiz. (8)
Hamur işleri  ana yemeklerin altyapısını belirler. Bunların da türlü çeşitli tarifleri vardır.
Ekmek kültürü mayasız hamura temellenmiş  yufka formundan  ibarettir. Ekşi maya çok sonraları icad olunmuş ve bugünki modern  ekmek türleri 20.yüzyılın başında ortaya çıkmıştır.Levha halinde ,saçda ve odun ateşinde hazırlanan ekmekler kara ve bol kepekli undan yapılırlar.Mısır nu ekmeklere girmez ama bazen çörekler de kullanıldığı  olur.
(Mayalı  yegane  hamur türü  olan kızartma  mayalısı ramazana  has ve tok tutması için yağda kızartılmış bir besin maddesidir.)
Çorbalardan  sonraki ana  yemek  et yemekleridir. Onların da hammaddesi öncelikle kuzu ve sonra da tercihan dana  etidir.Bunlarda genellikle  daima haşlama  olara kullanılır.
Öğünler sabah ve akşam olmak üzere iki çeşittir. Uzun yaz günlerinde ilkindi vakti pazar ekmeği denilen mayalı ve uzun bir tür pide yağlanarak, haşlanmış yumurta, çökelek ve  üzümle yenir. Bu tarz ilkindi kahvaltısı genellikle arasta esnafının tercihiydi.
Sabah kahvaltısı bilinmez. Çay içme alışkanlığı Cumhuriyetin hediyesidir.Onun için Eskiden  sabah “ekmeği adeti”vardı.Yufka dürümü içine  tereyağında yumurta  vs konulur,kış mevsiminde de kahvaltıda kırmızı mercimek ve paça çorbaları içilirdi.
Bazen ağır kış mevsimlerinde içyağları  kızartılarak yemeklere konurdu.Hayvansal yağlar  olarak tereyağı(sadeyağ) yenmiş,ekstradan kaz yağı ,ceviz ve badem yağı gibi kıymetli malzemelerde kullanılmıştır.
Bulgur en önemli malzemeydi.Pirinç pilavı düğünler hariç pek yenilmezdi.Uzun bir süre de lüks ve pahalıydı.Buğday yarması da çorbaların ve birçok  yemeğin ana hammaddesini teşkil ederdi.
Şekerin üretimi yoktu. Rusyadan kelle olarak (büyük parçalar  halinde gelirdi).İnsanların şeker ihtiyacı hoşaf ve kompostolardan, kurutulmuş meyvalardan  karşılanırdı.Ekşi pekmez şerbeti en gözde içecekti.. (Zaten pekmez hemen her evde  kaynatılırdı. Beyaz ,ak pekmez ,kara pekmez ve ekşi pekmez denilen değişik şekilleri olurdu.)
Tavuk münferit  bir yemek türü olarak fazla benimsenmemiştir. Aş’lara yani çorbalara etsuyu yerine katılmış, parçalara ayırılarak muhtelif yemeklerin içine karıştırılmıştır.Hindi ve kaz daha revaçtadır.
Et ve sebze yemekleri  arasında daima  iyi bir denge vardı. Kabak, ıspanak,karabakla, soğukluk  denilen  semizotu,lahana,fasüle kavurması ,patlıcan yemekleri her zaman türlü olarak tercih edilirdi.
Baklava  türleri o kadar zengin değildi. Has baklava bu yörenin baklavası olmayıp bol nişastalı ve hafif Burma türü (Çorum’ baklavası denilen) modellerde dahil olmak üzere birkaç çeşit baklava bulunmaktaydı. Un ve irmik helvaları mevsimler ve özel günler içine yayılmışken baklavalar bayramlarda yapılırdı.
Mevsimlerinin  üçte ikisinin kış olduğu Çorumda sebze ve  meyva kurutma işleri de  önemini  hiç bir zaman yitirmemişti.
Sonuç  Olarak :
Görülüyor ki Karadeniz bölgesinin  Karalahana, mısır ekmeği ve hamsi kültürü iç ve  orta anadoluya girememiş, Çorum ve havalisi  hep kendi tercih ve tarifleri  üzerine yaşamaya devam edegelmiştir.Ulaşım  imkanlarının olmadığı yıllardan bugüne  kadar da bu durum pek değişmemiştir.(Denebilir ki eski Çorumlu da Orta Asyadaki  Ataları gibi beslenmekteydi.)
Ağır kızartmalar, baharatlar,acılı malzemelere ,isot,kırmızı biber vb olan düşkünlük burada  yoktur.Güneydoğu ve doğu anadolunun ağır ve zengin kebab  kültürü hiç görülmez. Kuru baklagil ezmelerinden  oluşan arap yemek  tarifleri ile acem etkisi ile hazırlanmış safranlı , baharatlı içli pilav türleri ise  hiç yoktur ve görülmez.
Yegane  kebablar kuyu ve tandır  kebabıdır.(9) Onlarında pişirme metodları son derece  hafiftir.Bunu toprak kaplı güveç  yemekleri olan keşkek ve benzerleri takip eder.Onlar da odun  ateşinde pişerler. En ağır ve özgün yemeklerden olan İskilip Dolması bile  et suyu buharında hazırlanmaktadır.
Göçmen unsurlarla gelen yemek tarifleri  (arnavut ciğeri vb)genel  kabul görmemiştir.Çerkes tavuğu gibi  zor  yemekler  ise sadece etnik mutfaklarda kalmış halk arasına yayılamamıştır.
Hamur işlerinin  ağır  olmaması  için bütün yemek çeşitlerinde  bunlar haşlanmaktadır. Sadece çok küçük parçalı  olarak çorbaların üzerinde kızarmış hamur garnitürleri görülebilmektedir.
(Mantılar,su böreklerinin hamurları dahi hep  haşlanarak kullanılmaktadır.Bu da sindirimi kolaylaştırmaktadır)
Kullanılan  baharatlar karabiber,kekik,kimyon vb gibi  çok bulunan baharat türleridir.Tarçın ise tatlılar için kullanılır. Ağır bir baharat yelpazesi yoktur.Yemekler acılı çok tuzlu ve bol baharatlı değildir.
Yoğurt  tam anlamıyla mutfağa ,ayranda sofraya egemendir. 
Kuru fasülye ve bulgur pilavı,soğan ve turşu gerçekten  Çorum ve havalisinin  milli  yemeği olarak  bilinmektedir.
Domates salçası, tarhana, turşu,erişte,pekmez,pestil. Meyva kuruları daima evde hazırlanır. Dışarıdan satın alınan mallara sebzeler hariç güvenilmez.Etler bile etlik adı altında evde kesilerek kullanılır. Sucuklar  evde  doldurulur.Çemen çiğ olarak da yenilir.
Ege ve akdenizdeki bölgesindeki zeytinyağı  kültürü orta ve iç anadolu’ya  ulaşamamıştır. Bunların  getirdiği dolma ve sarma kültürü de burada  etli ve haşlama olarak  devam eder. Balık yemekleri anadolu kültürüne   20.yüzyılın sonunda egemen olmuştur.(10)
Osmanlı  saray mutfağının dünya yemek kültürleri arasında  özel ve üstün bir yeri olmasına rağmen yine de  bilinenleri Anadolu yemek  kültürüne uymamaktadır.
Saray yemeklerinin  uzantıları olan ve tuzlu yemeklerde meyva parçaları (mesela kavun dolmaları,erikli pırasa çorbası.vb)  kullanma alışkanlığı  hiç kabul görmemiştir.Osmanlı  sarayı Anadolu’ dan sadece çorbaları ve bazı hamur  işlerini almıştır.(Saray yemeklerinin de tarifleri çok özeldir ve bunlar ayrı  bir tez ve araştırma konusudur.)11
Özet  olarak söylemek gerekirse “Çorum  Yemekleri” Orta Asya kökenli ve öğünleri  orta kalorili, hazmı kolay,yapımı fazla zaman almayan günümüzün hekim tavsiyelerine uygun  tipik halk yemekleridir. Osmanlıdan beri il merkezinin  tarifleri nerede ise  (yeni  sıvı yağlar ve margarinler ve yeni bazı malzemeler  hariç) 1950’ lere kadar  nerede ise  değişmeden gelmekte ve herkez atalarıdan  gördüğü gibi yaşamaya  ve besin maddelerini  hazırlamaya devam etmekteydi.
Bakır kapların yerine alüminyumların sonrada  teflonların girmesi, margarin denilen ucuz hidrojenli yağların yaygınlaşması, rafine beyaz undan ekmek ve sentetik mayaların  kullanılması,toprağa dayalı kapalı ev ekonomisinin yerini alan marketçilik bütün yemek kültürümüzü altüst  etmiş ve sağlığımızı da beslenme kültürümüzü de iyice yok etmiş durumdadır.
Fast foodların egemen olması, ab normları, Avrupalılaşma, globalleşme vb gariplikler neticesi bugün Çorum’un geleneksel Yemek Kültüründen   bahsetmek artık mümkün değildir.

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 164 25 Ekim 2012

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 
 

  20

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

ÇORUM'UN KİRLİLİKLERİ….
            Şehrimizde "çevrecilik" deyince aklımıza  ya belirli gün ve aylarda yapılan çam dikimleri ve hatıra ormanları  gelmekte veya da baca gazları ile ithal  kömürlerin fiyatı ile  atmosfer kirliliği
hatırlanmaktadır.
Vilayetin çevre ile ilgili kurumları da sadece hava kirliliği ile ilgilemekte; basılan  dergi ve süreli yayınlarda da sadece yeşil çevrecilik özlemi dile getirilmekte, yazarların  akademik tezleri
aktarılmakta ve Çorum' un  elde kalmış son bir avuç piknik alanlarının resimleri  yayınlanmaktadır.
Yerel basının ise çağırılan haberlere gitmekten  öte  "kendiliğinden akletiği hiçbir önerisi, çözümü veya cesaretle üzerine gittiği  bir tespiti "yoktur.
İki yıl önce tüp gaz taşıyan lpg'li otomobil sayısı ticari araçlarda iki bin kadar iken bu gün bu  sayının ne olduğunu ve sokaktaki vatandaşa ne zarar verdiğini kimse araştırmamaktadır. Cadde kenarında bulunan zehirli gaz ölçüm araçları ise yaz günlerindeki atmosferdeki egzoz gazının  miktarını ölçmemekte; ölçüyorsa da  nasıl tedbirler alındığını  kimse  bilmemektedir.
Bu otomobillerin gizli karbon monoksit  zehirlenmesine "dur!" diyebilecek cesarette ne bir hukuk; ne de bir tıp adamı çıkabilmiştir.  Evlerde  şofbenlere  baca önerenler bu zehirli atık
için hiçbir şey söylememektedirler. Benzine göre  tasarlanmış motorlar bu gazı tam yakmamakta ve hele  kış aylarında bu şehrin insanlarını yavaş yavaş öldürmektedirler. Her sene yapılan egzoz ölçümlerinde de
motorlar benzine çevrilerek gidilmekte, kimse bu yürüyen zehirli gaz bombalarının hatırını  sormamaktadır. Ama her  köşede bir gaz dolum tesisi veya arabaları " çevirecek" tamirci bulunmaktadır. Bu işten çok da iyi para kazanılmaktadır ama halkın sağlığını  düşünen kimse yoktur.
Zehirli gazların  içindeki en sinsi olanı kokusuz karbon monoksittir. Kandaki hemoglobine  yapışarak  karboksi hemoglobin denilen müthiş bir zehirlenme yapar. Bunu oksijen  çadırı ve maskesi ile de kimse önleyemez. Yapılacak hareket derhal kan değiştirilmesidir. Yüz elli bin kişinin kanını  kimse değiştiremeyecektir ama gizli gizli hastalanarak  vefat  edenler  için ulu mezarda  mutlaka bir yer
bulunacaktır.
Bu kentin  baş ucundaki  çimento fabrikası  birazda Fransızlar para kazansın diyerek  hâlâ kaldırılamamıştır. ( oraya " filtre takılmıştır , zararı  olmaz" söylentilerine inananları her sabah
namazı vakti su deposu çamlığına  duman deşarjını seyreylemeye çağırıyor ve yanlarında da gaz maskelerini de getirmeye davet ediyoruz.)
Ayakucumuzdaki belediyenin  asfalt  şantiyesi ile küçük ve büyük sanayilerin, şeker fabrikasının bacaları da arada  bir bu kirletmeye katılmakta, kentin kanalizasyonu ile et kesim-eski salyangoz
fabrikasının- tesislerinin, kimyasal maddelerin ve hele hele tıbbi atıkların  nereye gittiğini, 125 tavuk çiftliğinin ayak ve atıklarının gömülü olduğu arazilerde asit yağmurları ile birleşerek yeraltı sularına karışıp karışmadığını da  kimse  sormamaktadır. Bölgede köy, ilçe ve  illerin  atık suları, lağımları ve kanalizasyonlarının  tam olarak kimyasal, fiziksel ve biyolojik olarak arıtıldığını, tabiata temiz su olarak salındığını  kimse söyleyememektedir.  Hele hele  denetimsiz su sondajları yeraltındaki kil tabakalarını delik deşik etmiş ve kirli ve temiz sular birbirine karışmış, milletin  ortak malı olan yeraltı  su şebekeleri de böylece "halledilmiş"  bulunmaktadır.
Bütün  bunların yanında hacmi gittikçe büyüyen ve korkunçlaşan dev bir canavar niteliğindeki Çorum Çöplüğü de hemen her gün metan gazı patlamaları ile gelecekteki en büyük çevre felaketini adeta "haber" vermektedir. Hele bu çöplüğün altında biriken kirli suların oluşturduğu "çökek gölü" nün kokusu dört km. öteden bile duyulmakta ve çöplüğün  sürekli yanan dumanları uzaydan bile görünmektedir. En yakın yerleşim birimlerinden  Toki konutlarında oturanlar  daha kaldırım ve pazaryeri şikâyetlerini  aşamadıklarından  yakında kendilerini yiyecek olan bu büyük çevre felaketini henüz fark edememişlerdir. Atmosfer kirliliği, yer altı suları kirliliği, mikrobik kirlilik ve koku  kirliliği  gibi birçok "hasleti" bünyesinde barındıran çöplüğümüz hakkında kimsenin henüz bir fikri yoktur.
Bu kirliliklerin  haricinde   birde  görünmeyen kirlilikler  vardır. Bizce en tehlikelisi de  bu tür kirliliklerdir.
Cep telefonlarının  baz istasyonu veya röleleri  denilen  şiddetli elektromanyetik dalga üreteçleri  gittikçe  şehrimizin  içlerine yerleştirilmekte,yüksek direk  kullanma mecburiyeti olduğu ve
insanlardan uzakta  kurulmaları gerekliliği  dururken ilimizde de evlerin duvarlarına monte edilmekte; insan sağlığı hiçe sayılmaktadır. Kalp pili veya kapakçığı olan hastaların, metal bacak veya organ protezi taşıyan insanların bulunup bulunmadığına  bakılmadan, küçük çocuklar hesaplanmadan yerleştirilen bu rasgele antenler için TBTAK tebliğ üstüne tebliğ yayınlamakta ama kimse kaale almamakadır. Telsiz ve linksiz radyo vericileri, sayıları gittikçe artan cep telefonları ile atmosfer kirlilikleri ile hava su ve ışık kirliliği  Çorumluyu fizyolojik ve   tıbbi  olarak yaralamakta tabelalardaki  yabancı
kelimelerle meydana getirilen başka kirlilikler ise de  konuşma lisanımızdaki  hastalıklara  eklenerek bir "kültür  kirliliği " oluşturmaktadır.
İnsanlarımızın  okuma merakı   gitmiş yerine  televizyon seyretme hastalığı gelmiştir. Geleneksel ve helal kazanç peşinde koşan Türk insanının hassas yapısının yerini de  duyarsızlaşma, bencillik ve
lüks tüketim ile rantiyecilik hastalıkları  aldığı için  bu gizli rehasızlıklarda sinsice ilerlemektedir. Hele hele ülkemizin önde gelen  sektörlerinden  fuhuş  sektörü de alabildiğince  yükselmiş ve bu aziz
şehir artık " kerhanesi-genelevi- ile meşhur bir kent olup çıkmıştır. Konuşmaya  ve yazmaya utandığımız  bu hastalık ise kazanç sahipleri vergi rekormeni yapacak kadar  revaçtadır.
İstanbul'un fethine giden sahabe ordularının nal seslerinin yankılandığı ve Anadoluyu Türkleştiren Alparslan' ın askerlerinin otağ kurduğu  Çorum ovası, böylesine  fuhuş yuvalarını  bünyesinde bulundurmakla bir talihsilik  yaşamakta ve buranın müdavimi olan insanlarımız da  başka bir boyutta  kirlilik  yaşamakta veya taşımaktadırlar.
Bütün bunlara  sebebiyet veren  esas kirliliğimiz ise  "ahlak kirliliği" olup  ; buna  çare bulunmadan  hiçbir  kirliliğe çare bulunacağı kanaatinde de

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 153 25 Kasım 2011

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 
 

 21

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

EN KUTLU HAFTANIN ARDINDAN…
Kainatın  en değerli insanı, Peygamber peygamberi, Allahın C.C. sevgili kulu ,Resulü ve Elçisi Hz. Muhammed’in (SAV) dünyaya  teşrif ettikleri geçen  hafta  -malum aliniz-Kutlu Doğum haftasıydı
Yıllardan beri  bu önemli  hafta  sadece dini eğitim veren  kurumlarımızın ve bazı sivil  toplum kuruluşlarının çabalarıyla kutlanır. İlahiyatçılarımız salonlarda  konferanslar verir, özel vakıflar ve bazı dini sivil toplum kuruluşları basın bültenleri  yayınlar ; camilerimiz de  mevlitler okunur, dini  hassasiyeti olan medya kuruluşları  konuya  gereken önemi verir ama büyük bir kesiminin ise  hiç umurunda  olmaz.
Bu kutlu olay nedense bir türlü  bütün  milletimize  mal olacak  bir kutlama  veya büyük bir etkinlik haline dönüştürülemez.
İlgili Ayette "Biz seni insanlığa bir müjdeci ve bir nur olarak gönderdik " denilen bu en yüce insanı ve ümmeti olmakla  şeref duyduğumuz  yüce Peygamberimizi, İslâm’ın  ilk devlet Başkanını ve kainatın bile hatırına  var edildiği  yüksek ahlak ve faziletin timsali bu mübarek insanı  böyle bir vesile  ile  bir kere daha  anmak  neden bu kadar  zor olmalı ki?
Uzak Doğu'da  Endonezya'da ,Sumatra da ,Malezya da  Filipinler de bu haftanın top atışlarıyla  karşılandığını, uçaklarla    şehirlerin üzerine  gülsuyu ve yaprakları serpildiğini, yoksulların doyurulduğunu,kimsesizlerin evlendirildiğini, sünnet şölenleri  yapıldığını, Kur'an okuma yarışmaları  tertiplendiğini;hayırlarda yarışıldığını; hatta  Devlet başkanlarının  çıkıp da  " Biz peygamberimize ve sünnetine  bağlılığımızı   bir şeref  kabul etmekteyiz , Müslüman olduğumuz   için gurur  duyuyoruz  " diye de   demeç verdiklerini , kimilerinin de uçaklarına  atlayıp  Medine'ye  Efendimizin SAV kabrine  gidip gözyaşı  döktüklerini duyuyorum ve biliyorum.
Birkaç  sene  sonra bu ülkenin - cadılar bayramı  ile şükran  gününü de kutlayacağına artık iyice kanaat getirmeye başladım.
Noel baba safsatalarına  ekledikleri  ve bizim yaşanmamış gençliğimizde  olmayan sevgililer günü St.Valentin  day diye bir icadı ve bunun gibi bir sürü kefere  adetini   kutlamak   dururken bu hafta da (!) ne ola ki ?
Televole   medeniyetinin birinci şartı  olan dini ve milli bayramlarda  evden kaçarak ; tatile  çıkmak, akabinde de Bolu dağlarında  kara veya  bir yerlerde de   sellere yakalanarak  rezil olmak varken kim oturur da  bu haftayı kutlar.Sonra stratejik bilmem neyimiz sam amcaya ayıp olmaz mı .? Maazallah kızıp da marlboromuzu ,colamızı ve hamburgerimizi keserlerse o zaman nice olur halimiz ?
Filistinde  helikopterden  atılan füzelerle  insanlar mı öldürülüyormuş?
İşgal altındaki eski  Osmanlı  mülkü Memalik-i  Irak da  Müslüman  kanı  oluk gibi aksa ne olurmuş ki ; orada zaten  savaş  var.Ülkesini ve namusunu ,toprağını  ,dinini ve imanını  savunanlar zaten direnişçi,stratejik müttefiklerimiz insan hakları ve demokrasi  uğruna  girdiler zaten  Irak ' a.. Öyle  değil mi?
Sen  hem  tek başına  koca müttefikimize savaş  açacak ve  birde  gidip Afgan dağlarında  saklanacaksın  öyle  mi ?  Ne kadar ayıp.  Bu hiç insanlığa  sığar mı ? Sonra bizi Araplar arkadan  vurmamışlar mıydı? Komünist  militanları  Filistinliler hep o kamplarda eğitmediler mi ?
Hünsa-münsa bilumum  muganniye, rezil ve ne kadar sanatçı dedikleri herif ve kadın,dönme varsa ekranları  işgal etmiş,İyi çiğ  köfte nasıl yoğrulur; horon  nasıl tepilir , hangi kanalda davul zurna ile oyun havaları  var.Barlardan ,artistlerden ,nonoşlardan ve gece kulüplerinden görüntüler nerede? Kim nerede  kimi evlendiriyor, hangi  dizide kim kimi boynuzlamış…
Canım  aslında biz de Müslümansız. Dedemiz hacıydı,ebemizde hoca.. Sonra dedemin dedesi  Yemende  öbürü de bilmem nerede kalmış da dönmemiş, onunda  babası  Osmanlıda at uşağıymış. Yaaaa.
Hem sonra şu ibadetleri Türkçe  yapsak artık olmaz mı? Bak camilere hoparlör kondu da ne güzel oldu. Şu Cuma namazlarını da neden internetten vermezler ki ? Sonra  artık namaz kılan da kalmadı ki? Bu kadar  cami  yapılana kadar okul yapsak ya? Sonra irtica bir hortlar  maazallah. Gelir hepimizi çiğ çiğ yer, Türkiye  İran olur mu hiç…Hacı'm diye dört  tarafı kapalı  cisme  denir.Hacc'a  gitmesek de Arapları zengin etmesek olmaz mı ?Çalışmak ibadet  değil midir  zaten.kalbin  temiz olacak bir kere …Ya bu  bilgi  çağında  ne namazı abi ya,onlar eskidendi , hem sonra biz artık  layıkız…
Off  offf ne olacak bu  memleketin hali…Bak bu  büyük bitcek  ha.Sonra ölümü gör bitmezse  konuşmam..Hadi şerefe  ,buyur buradan yak..Nasıl olsa  bir gün ölmiycez mi ?Ne Şeyh Yasin Şehit mi olmuş, ay inanmıyorum,vah vah.Başımız sağ olsun..Orhan  ağabeyin  yeni albümü mü çıkmış,beni cepten ara,dokuz gibi  gel, waaww,harika , noluyor burada  biri izah etsin ,çaak moruk, na'yırrr, no'lamaz.çaaav,öptümm,baayy.!
Kainatın uzak ve karanlık köşelerindeki galaksilerin ,derin okyasunlardaki   ışık saçan balıkların,balta girmemiş ormanlardaki vahşi hayvanların ,rengarenk kelebeklerin ,karlı dağların ,birbirine  karışmayan denizlerin ,madenlerin ,kayaların ,taşların,.bulutların, birbirine  benzemeyen  insanların, ülkelerin,devletlerin ,batan ve çıkan  medeniyetlerin  Gezegenle arası  uzayın ,dna'ların,antimaddenin ,protonun,nötronun,mezonların ve quasarların…Gözle görülmeyen mikropların,bakterilerin,virüslerin,genetik kodların ve şifrelerin…Enerji bedenli  varlıkların,ateşten ve radyasyondan  mamül  cinlerin, şeytanın, nurdan  yaratılmış ölümsüz  meleklerin,Ruh'un..Can'ın..hatta  Cebrail, Mikail,İsrafil ve Azrail As ' ın…Milyonlarca yıldır , gelip geçen  milyarlarca  insanın ve binlerce peygamberin;
Yüce yaratıcımız kainatın sahibi  Allahü Azimüş-Şan Hazretlerinin seçerek,överek ,güzel  ahlakı tamamlamak için  yarattığı ve dünyamıza  gönderdiği;
Hz.Muhammed Mustafa SAV dır bu insan…
Salavatlarla  mübarek  ismini  anmamız gereken;
Anıldığı yerde ürpermemiz gereken;
Liva-ül Hamd sancağına  gönüllü  yazılmamız gereken;
Değil yılda bir hafta her nefes alışta  anmamız gereken ;
İnsanların önderi,
Peygamberler peygamberi, imamlar imamı,
O ' dur.
Allah’u Tea’lanın katına aldığı,konuştuğu, cenneti ve cehennemi  gösterdiği tek insan ;
O ' dur.
Bize şefaat  edecek olan, hayatımızı  yönlendiren ve ahireti  bildiren de ;
O ' dur.
Bu haftada bin dört yüz küsür yıl önce O'nun  dünyamızı  şereflendirdiği  zamandır.
Adı da Kutlu Doğum Haftasıdır.
Öyleyse;
Ey Müslüman Türk  Milleti;
Gafleti, dalaleti, haramları, müskiratı, rezaleti, sefahati,
Fuhşiyatı  ve bilumum zararlı neşriyatı BIRAK.
BIRAK VE DUR DA BİR KERE AYAĞA  KALK,
Selavatlarla ve tazimle  ,
Artık ;
KENDİNE GEL...
Saygılarımızla…

 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 97 25 Mart 2007

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 
 

 22

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

ERTUĞRUL FİRKATEYNİ
2.Abdülhamit Han’ın emriyle japonya ile Devlet-i Ali' i Osmani arasındaki dostluk ilişkilerini pekiştirmek amacıyla bir  gemi hazırlanır.
İçinde kalabalık bir seçkin insanlar heyeti ve hediyelerle Japonya’ya gidilecek ve imparatora Ulu hakanın selamları ve dostluk mesajları sunulacaktır.
Zamanın en büyük gemilerinden yelkenli ve üç direkli Ertuğrul firkateyni bu sefer için günlerce hazırlandı.
Japon imparatoruna nadide mücevherler, doru atlar, gümüş eyer ve koşum takımları, atlas çadırlar,hanedan üyelerine  ipekler ,tüller, halis dokumalar, ibrişim,incili ve simli kaftanlar, sedef kabzalı kılıçlar, tombak miğferler ve kalkanlar, gergedan boynuzu yaylar, çakmaklı altın kaplama kundaklı tüfekler; ülkedeki meyva ,sebze ve yemişlerden hazırlanan kumanyalar ve buna benzer değişik armağanlar itina ile hazırlanmış ve nihayet  yola çıkılmıştı.
Bir buçuk ay süren  yolculuk neticesi Japonya’ya  varıldı. İmparatorun huzuruna çıkıldı. Ziyaret de, oradaki geziler de , karşılamalar da her şey muhteşemdi. Osmanlı uleması, fen adamları ve sanatkârlar için bu ülke adeta bambaşka bir yer ve bir masal ülkesiydi.
-Ama efendim..Bu kadar  kısa zamanda bu hazırlığı yapamayız. Tamam heyeti  karşılarız ,devlet konukevine  yeleştiririz. Fakat..Baş üstüne Efendim..anlaşıldı efendim..
Heyet çok kalabalık efendim. Konukevine sığmadılar... oteline yerleştirdik. Heyette bir çok da budist rahibi var.
-Bu heyet  ne gerekçeyle gelmiş, gelmeden önce konsolosluğumuza  bildirmişler mi ?
-Evet efendim,
-Peki konsolos bize bildirmiş mi?
-Evet Efendim.
-Peki  bizim niye haberimiz yok.
-Bu kadar ciddiye alacaklarını sanmıyorduk efendim.
-Neyi
-Ertuğrul gemisinin batışının ..yılını anmak üzere ülkemize gelerek dini bir tören yapmak isteyeceklerini..
-Hoppala, ne yapacağız. Bunları, Ayasofya’ya mı götürsek,ya biz laik bir ülkeyiz. Ne dini töreni. Hemen dışişlerini ve başbakanlığı arayın.
-Haber geldi mi.
-Evet ,gereğini yapınız diyor.
-İyi bizde  protokole  haber verelim bari..Ama herkesin işi gücü var .
-Nereyi ayarladınız..
-Dolmabahçe sarayı, muayede salonunu.
-Ala , haydi  kolay gelsin..
O gün çok ekren saatlerde kalabalık Japon heyeti için Dolmabahçe sarayı açıldı.  Sabah gün doğmadan boğazın sularına karşı Dolmabahçe rıhtımında Budist rahipler tarafından yapılan Ertuğrul şehitlerini anma duası ve töreni ile boğaza bırakılan çelenk görülmeye değerdi. Ülkemizde bu kadar çok sayıda Budist rahibi ve onların gerçekleştirdiği bir dini tören ilk defa oluyordu. Bir daha da olacağı yoktu. Sonra salona geçtiler. Tütsüler yakıldı. Güneş yavaş yavaş doğuyordu. Garip enstrümanlardan çıkan ince ve titrek sesler eşliğinde yine dualar edildi. Daha sonra herkes derin bir sessizliğe gömüldü. Saatler süren bekleyiş sona erdi. İstanbul protokolü nihayet korumalar ve eskortlarla tantanalı bir şekilde saraya geldi. Kapılar açıldı, telsizler çalışıyor, korumalar birbiri ile yarışıyor, bir hareketliliktir gidiyordu.
Türk heyeti  Muayede  salonunun kapısında frak ve smokinleri ile göründüğünde içerden güzel tütsü kokuları yayılıyor ve garip enstrümanlardan ince ve ahenkli duygusal sesler çıkıyordu. Kimono ve ulusal giysileri, nahif makyajları içinde bayanlar bir kenarda oturuyor, saz heyeti  bir başka kenarda iken Budist rahipleri de ellerini  kavuşturmuş dua ediyor; erkekler de samuray kılıçları ve topuz yapımı saçlarıyla,ince sarkık bıyıkları ve sert bakışlarıyla bağdaş kurmuş birer buda heykeli gibi oturuyorlardı.
Heyet birden durmak zorunda kaldı. Çünkü kendilerini  ayakta karşılayan  frak,smokin veya koyu renk elbiseli güler yüzlü adamlar yoktu. Sanki bir tarihi film dekorundan çıkmışçasına yüzü aşkın Japon Dolmabahçe Sarayının o tarihi dekorunda ince minderler üzerinde yere   oturmuş dua ediyorlardı.
Kısa bir sessizlik oldu. Kimse yerinden kıpırdamıyordu. Sonra bir Budist rahip yüksek ve davudi bir sesle dua etmeye başladı. Diğerleri de tasdik eder bir hece ile mırıldanıyorlardı.
Bu arada görevliler bir yerlerden sessizce sandalye taşıyor, heyet üyeleri için Japon’ların tam karşılarına bir yer hazırlıyorlardı.
Törenin sonuna gelindiği anlaşılıyordu. Bir kenardan kısa boylu zayıf bir Japon görevli zuhur etti ve heyetin en önündeki resmi görevlinin kulağına eğilerek heyet adına bir konuşma yapılacağını bildirdi.
En öndeki samuray kılıçlı ve heybetli ,saçları topuzlu mahalli kıyafetli Japon ,sert ve kısa hecelerden oluşan bir konuşma  yaptı. Anında tercüme edildi. Türk heyetinden bir başka yetkili de Japon  heyetine duyarlılığından ötürü teşekkür etti. Bir genç Japon kızının verdiği çiçeği ve küçük bir kutu içindeki armağanı aldı. Sonra resmi görevli Japon sordu. Ve sorusu heyet başkanına tercüme edildi.
-Bizim duamız ve törenimiz bitti. Sizin din adamlarınız nerede, onlarda kutsal kitabınızı okuyup dua etmeyecekler mi ? Veya yapacağınız bir şey yok mu ?
Hazırlıksız yakalanılmıştı. Bir yetkili hemen yakınlardaki Beyoğlu Cihangir Camii imamını getirtmeyi düşündüyse de sonra vazgeçildi. Japonlar da durumu anlamışlardı ve hiç itiraz etmeden sırayla  kalkarak sandalyelerinde oturan heyeti eğilerek selamladılar ve birer birer saraydan dışarı çıktılar.
Son olarak yine zayıf Japon görevli  ortaya çıktı ve heyetin şimdi de o dönemin imparatoru 2.Abdülhamit Hanın türbesine gitmek istediğini bildirdi.
Yine telsizler çalıştı. Eskortlar, makam arabaları, korumalar koşuşturdu. Smokinli insanlar sarayın merdivenlerinden hızla indi. Japonlar birkaç turist otobüsünde büyük bir disiplin içinde yerlerini almışlardı. Makam arabaları, trafik ekipleri ve konvoy hızla Cağaloğlu’na oradan da Divanyolu’na yöneldiler.
Nihayet büyük türbenin önünde duran otobüslerden Japonlar indi ve sırayla türbenin dışında yan yana ilkokul çocukları gibi dizildiler. Halk durmuş ne olduğunu anlamaya çalışıyordu. Kalabalık gittikçe arttı. Nihayet kapılar açıldı. Japon heyeti küçük guruplar halinde türbenin içine girerek dua etmeye ve daha sonrada geri geri giderek ve arada bir eğilerek türbeden dışarı çıkmaya başladı.
En son bir yetkili türbenin bir kenarına bir buket çiçek yerleştirdi.Yine bir kutu bıraktı.
Toplantı ve ziyaret kısaca  her şey bitmişti. Japonlar da, Türk heyeti de yavaş yavaş dağıldılar.
Ertesi günün gazetelerindeki başlıklar ilginçti.
Ertuğrul firkateyninin  Japonya’da batışının ..yıldönümünde  bir parlamenter ve protokol  heyeti,kırk Japon samurayı,on bayan görevli,bir musiki heyeti  ve yirmi Budist rahibi İstanbul’a gelerek Dolmabahçe sarayında büyük bir anma töreni gerçekleştirdiler.
Sabah gün doğmadan Dolmabahçe rıhtımında duaya başlayan Japonlar boğazın sularına çelenk bıraktı. Hiçbir gazetecinin ve televizyonun bulunmadığı bu töreni gören balıkçılar  böyle muhteşem bir hadise görmediklerini ve Japonların birer çocuk gibi gözyaşı döktüklerini söylediler.
Öğlene doğru saraya gelen Türk heyetinde din adamı olmaması ve Japonya topraklarında şehit olan 165 denizci, ilim ve Din adamlarından oluşan Osmanlı heyeti için de törende rol alınmaması protestolara yol açtı.
Daha sonra Abdülhamit Han türbesini ziyaret etmek isteyen heyet için “bakanlar kurulu izni” gereken türbe önceden giden görevliler tarafından kapısı kırılarak açıldı ve başka bir mahcubiyetten de böylece  kurculundu.
Japon heyetinin türbede  dua ettikleri ve eğilerek geri geri  dışarı çıktıkları gözlenirken Türk heyetinden kimsenin türbenin içine girmediği de gözlerden kaçmadı.
Kimono ve Samurai kılıçlarıyla Dolmabahçe de  ince minderlerde saatlerce oturarak dua eden japonlara mukabil ;Türk  heyetinin sandalyelerde oturarak hiç dua etmedikleri de toplanının hoş olmayan ayrıntılarındandı.
Japon Meiji Hanedanından  İmparatorun kardeşi ile saray erkanından bir çok hanedan üyesinin de Samuray kıyafetiyle katıldığı  törende  resmi bir Türk Din görevlisinin bulunmaması büyük bir skandal olarak nitelendiriliyor.
Heyet İstanbul Vali Muavinine bir buket ve kutu takdim etti. Bunların bir eşi ise Abdülhamit Han türbesine bırakıldı. Kutuda; Japonya’daki Ertuğrul Şehitlerinin kabirlerinden alınan toprak olduğu ve buketin ise Türk denizcilerin mezarlarında yetişen kiraz çiçeklerinden hazırlanıldığı öğrenildi.

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi SAYI 152 25 Ekim 2011

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 
 
 

 23

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

ESAS  KİRLİLİKLER..
Şehrimizde çevrecilik deyince aklımıza  ya belirli gün ve aylarda yapılan çam dikimleri ve hatıra ormanları  gelmekte veya da baca gazları ile ithal  kömürlerin fiyatı ile  atmosfer kirliliği hatırlanmaktadır.
Vilayetin çevre ile ilgili kurumları da sadece hava kirliliği ile ilgilemekte; basılan  dergi ve süreli yayınlarda da sadece yeşil çevrecilik özlemi dile getirilmekte, yazarların  akademik tezleri  aktarılmakta ve Çorum’ un  elde kalmış son bir avuç piknik alanlarının resimleri  yayınlanmaktadır.
Yerel basının ise çağırılan haberlere gitmekten  öte  “kendiliğinden akletiği hiçbir önerisi , çözümü veya cesaretle üzerine gittiği  bir tespiti ”yoktur.
İki yıl önce tüpgaz taşıyan lpg’li otomobil sayısı ticari araçlarda iki bin kadar iken bu gün bu  sayının ne olduğunu ve sokaktaki vatandaşa ne zarar verdiğini kimse araştırmamaktadır.Cadde kenarında bulunan zehirli gaz ölçüm aracı ise yaz günlerindeki atmosferdeki egzost gazının  miktarını ölçmemekte; ölçüyorsa da  nasıl tedbirler  alındığını  kimse  bilmemektedir.
Bu otomobillerin gizli karbon monoksit  zehirlenmesine    “dur!” diyebilecek  cesarette ne bir hukuk ;ne de bir tıp adamı çıkabilmiştir. Evlerde  şofbenlere  baca önerenler bu zehirli atık için hiçbir şey söylememektedirler. Benzine göre  tasarlanmış motorlar bu gazı tam yakmamakta ve hele  kış aylarında bu şehrin insanlarını  yavaş yavaş öldürmektedirler. Her sene yapılan egzost ölçümlerinde de motorlar benzine çevrilerek gidilmekte, kimse bu yürüyen zehirli gaz bombalarının hatırını  sormamaktadır. Ama her  köşede bir gaz dolum  tesisi veya arabaları “ çevirecek” tamirci bulunmaktadır. Bu işten çok da iyi para kazanılmaktadır ama halkın sağlığını  düşünen kimse yoktur.
Zehirli gazların  içindeki en sinsi olanı kokusuz karbon monoksittir. Kandaki hemoglobine  yapışarak karboksihemoglobin denilen müthiş bir zehirlenme yapar. Bunu oksijen  çadırı ve maskesi ile de kimse önleyemez. Yapılacak hareket derhal kan değiştirilmesidir. Yüz elli bin kişinin kanını  kimse değiştiremeyecektir ama gizli gizli hastalanarak  vefat  edenler  için Ulu mezarda  mutlaka bir yer bulunacaktır.
Bu kentin  başucundaki  çimento fabrikası  birazda Fransızlar para    kazansın diyerek  hâlâ kaldırılamamıştır. ( oraya “ filtre  takılmıştır , zararı  olmaz” söylentilerine inananları her sabah namazı vakti su deposu çamlığına  duman deşarjını seyrelemeye  çağırıyor ve yanlarında da gaz maskelerini de getirmeye davet  ediyoruz.)
Ayakucumuzdaki belediyenin  asfalt  şantiyesi ile küçük ve büyük sanayilerin, şeker fabrikasının bacaları da arada  bir bu kirletmeye katılmakta, kentin kanalizasyonu ile et kesim-salyangoz fabrikasının- tesislerinin, kimyasal maddelerin ve hele hele tıbbi atıkların  nereye gittiğini, 175 tavuk çiftliğinin ayak ve atıklarının gömülü olduğu arazilerde asit yağmurları ile birleşerek yeraltı sularına karışıp karışmadığını da  kimse  sormamaktadır.
Bölgede köy, ilçe ve  illerin  atıksıları, lağımları ve kanalizasyonlarının  tam olarak –kimyasal , fiziksel ve biyolojik olarak arıtıldığını, tabiata temiz su olarak salındığını  kimse söyleyememektedir.  Hele hele  denetimsiz su sondajları yeraltındaki kil tabakalarını delik deşik etmiş ve kirli ve temiz sular birbirine karışmış, milletin  ortak malı olan yer altı  su şebekeleri de   böylece “halledilmiş”  bulunmaktadır.
Bu kirliliklerin  haricinde   birde  görünmeyen kirlilikler  vardır. Bizce en tehlikelisi de  bu tür kirliliklerdir.
Cep telefonlarının  baz istasyonu veya röleleri  denilen  şiddetli elektromanyetik dalga üreteçleri  gittikçe  şehrimizin  içlerine yerleştirilmekte,yüksek direk  kullanma mecburiyeti olduğu ve insanlardan uzakta  kurulmaları gerekliliği  dururken ilimizde de evlerin duvarlarına monte edilmekte; insan sağlığı hiçe sayılmaktadır. Kalp pili veya kapakçığı olan hastaların, metal bacak veya organ  protezi taşıyan insanların bulunup bulunmadığına  bakılmadan, küçük çocuklar hesaplanmadan yerleştirilen bu rast gele antenler için TBTAK tebliğ üstüne tebliğ yayınlamakta ama kimse kaale almamakadır. Telsiz ve linksiz radyo vericileri, sayıları gittikçe artan cep telefonları  ile atmosfer kirlilikleri ile hava su ve ışık kirliliği  Çorumluyu  fizyolojik ve   tıbbi  olarak yaralamakta tabelalardaki  yabancı kelimelerle meydana getirilen başka kirlilikler ise de  konuşma lisanımızdaki  hastalıklara  eklenerek bir “kültür  kirliliği ” oluşturmaktadır.
İnsanlarımızıno kuma merakı   gitmiş yerine  televizyon seyretme hastalığı gelmiştir. Geleneksel ve helal kazanç peşinde koşan Türk insanının hassas yapısının yerini de  duyarsızlaşma,bencillik ve lüks tüketim ile rantiyecilik hastalıkları  aldığı için    bu gizli rahatsızlıklar da sinsice ilerlemektedir. Hele hele ülkemizin önde gelen  sektörlerinden  fuhuş  sektörü de alabildiğince  yükselmiş ve bu aziz şehir artık “ kerhanesi-genelevi- ile meşhur bir kent olup çıkmıştır. Konuşmaya  ve yazmaya utandığımız  bu hastalık ise kazanç sahipleri vergi rekortmeni yapacak kadar  revaçtadır.
İstanbul’un fethine giden sahabe ordularının nal seslerinin  yankılandığı ve Anadolu’yu Türkleştiren Alparslan’ın askerlerinin otağ kurduğu  Çorum ovası, genelevi  bünyesinde bulundurmakla bir talihsizlik  yaşamakta ve buranın müdavimi olan insanlarımız da  başka bir boyutta  kirlilik  yaşamakta veya taşımaktadırlar.
Bütün bunlara  sebebiyet veren  esas kirliliğimiz ise  ahlak kirliliği olup  ; buna  çare bulunmadan  hiçbir  kirliliğe çare  bulunacağı kanaatinde değiliz.
Saygılarımızla...
 
 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 81 25 Kasım 2005

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 
 
 

 24

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

ESKİ  BUZDOLAPLAR
Bugün   seccadelerde unuttuğumuz  dünün ak saçlı nineleri veya beli bükülmeş ihtiyarları elbette ki  bir elli yıl öncenin  taze gelinleri veya genç kızları; erkekler de pos bıyıklı birer yakışıklı  delikanlıları idiler.
Şehrimizin Devane ile çöplük, Küçükpark ile Kale,Karakeçili ile Üçtutlar arasına  sıkışmış eski mahallelerinde -birazda Hıdırlıkda-  toplam 15-20 bin kişi yaşardı. Rahmetli  öğretmen Recep Rahmi Tankaya bugünki Atatürk  Lisesinin beşyüz m. altına gidip bir bahçeli ev yapınca adını  deli’ ye çıkarmışlardı, Piri Baba  çamlığı ise önünden saygı ve huşu ile geçilen Piri baba evliyasının da türbesi bulunan şehrin en eski  mezarlığı idi.
Bağlarda  daha  tanelerinden salkımı  görünmeyen kara üzümler olur, sonbaharda pekmezler kaynatılır ve ana caddelerden gıcırdayan tekerlekleriyle  kağnı  arabaları ile kömüşler  geçerken  evlerde elektrikle işleyen aletlerde henüz  bulunmazdı.
Bugün dilleri ile  fırıncı küreği arasında benzerlik bulunan şimdiki bazı  gelinlerin sabah ezanında  kalkan  ve kayınpederinin karşısında “hazırol” da duran çilekeş,cefakar ve vefakar  büyükanneleri ; hayatlarını  kolaylaştırabilecek  bugünki  teknolojik nimetlerden  bihaber veya  yoksun garip divanelerdi. Zaten onların  yaptığı işi de  bugün kimse yapamazdı. Bir çamaşır yıkamak, tarhana yapmak, erişte kesmek, turşu vurmak,pervede kaynatmak veya bir bağ  bozumu  ömür törpüleyen  işlerdendi.
Sıcak  yaz günlerinde  yemekler günlük pişerdi. Mutlaka tereyağı  kullanılırdı. Çiçek yağını henüz kimse bilmezdi. Hidrojenli sana ve vita gibi  karışık ve ne idüğü belirsiz yağlarda piyasada henüz yoktu. Zeytinyağı yanlızca ege bölgesinde  tüketilirdi, iç anadolu ise  sade yağdan  şaşamazdı.
Soğuk su ihtiyacı için hemen her evin  kuyuları vardı. Ve bunlardan çekilen  sular testiye konur ve   toprağa gömülürdü. O zaman bugünki  buzdolabının vazifesini “teldolab”ları yapardı. Hemen her evde bulunurdu. Kapağına kafes teli gerilmiş, birbuçuk metreye yakın yükseklikte otuz cm derinliğinde masif çamdan mamül bu dolaplar besinleri  sadece haşerat’ tan korurdu. İçine konanların bozulmasını ise önleyemezdi. Zaten yemekler günlük pişerdi. Yoğurtlar torbada katık olurdu.Erişteler, bulgurlar, kurutulmuş sebzeler  hep mutfağın ahşap tavanına  asılmış birer bez torbanın içinde bulunurdu.Mutfaklarda kuzineler vardı. Bunların üç veya dört gözünde aynı anda birkaç  çeşit yemek pişer,tepsilerle börekler yapılır, hemde ısınılırdı.
Çorumdaki fırın sayısı bir veya ikiydi, onlarda fantezi francala yaparlardı. Bunları önce  gayrımüslümler yerdi. Yerli ahali yufka açar ve bunları kuru bir odaya “ kater-kater”-üst üste- yığar, yiyeceği zaman alır-ıslatır ve dürüm yapardı.(Mayasız olan bu ekmek çeşidi bugün hâlâ çok bilimsel ve doğru bir beslenme biçimidir.)
Kara undan mamül bu yufkada maya kullanılmadığı için  asla küflenmezdi. Hazmı zordu. Sabah çorbası içip  işine giden Çorum’lu akşama kadar acıkmazdı. Yemenden gelen kahvenin  yerine kaim olacak  olan Çay ise yurdumuzda henüz ekilmeye başlanmamıştı.
İşte bu teldolap kısa zamanda bilhassa kahvaltılıkarı, reçelleri vb bazı maddeleri saklamaya  yarayan  havadar bir mutfak  gereci idi.Hemen her evde bulunurdu. Zaten o zamanki bir  düğün çeyizi de ne idi ki ? İki kat yün yatak,bir-iki yorgan, iki kırma sandalye,  birkaç tepsi, bir ibrik ,iki bakır kazan,bir tel dolap,beş altı ot yastık,birkaç gaz lambası vs den ibaretti. Yani bir at arabası yük; çul-çaput,bakır kap-kacakdı.Hepsini toplasan beşyüz kilo gelmezdi. (bu gün bir yeni gelin çeyizi 20 ton gelmektedir ve bir kamyon ancak taşıyabilmektedir.)
Çarşıda o zaman buzcular bulunurdu. Delikli on paralara belki bir at arabası yükü buz alınabilirdi. Bu da cacıklara , sürahilere, zeytinyağlı dolmalara  konurdu.
Sonra bir gün büyük bir keşif olan “Buz dolapları” yapıldı. Bulunduğu evlerde konu-komşu bunları seyretmeye giderdi. Bu öyle bugünki gibi derin donduruculu-no frost veya bilmem ne serisi olmayıp masif çamdan mamül bir kapalı  dolabın  içine çinko döşenmiş şekliydi.O testere ile kesilen veya  sıkışmış kardan mamül buz kalıpları bu dolabın içine yerleştirilir, etrafına  talaşlar serpilir ve tencereler de bunun içine yerleştirilirdi.Ancak kırksekiz saat besinleri bozulmaktan koruyan bu dolaplar bir yerlerinden mutlaka su alırlar ve de zamanla çürürlerdi.
Başka da bir çare  yoktu.
 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 82 25 Aralık 2005

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 
 
 

 25

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

ESKİ  KAPLAR
            Sessizce unutulup gitmişlerdi.
Kimisi onları bir hatıra diye saklıyor, kimisi büyükannesinin bir mirası diye biliyor, kimi de Avrupa tarzı döşenmiş evinin şark köşesine koyuyor; kimisi de eskiciye satıp kurtuluyordu.
Oysa onlar bugünkü insanların dedelerine veya büyükannelerine hatta daha da eskilerine  o kadar çok hizmet  vermişlerdi  ki. Bilinen ilk kaplar en az iki bin yıllıktı. Bu resimde görülenler ise belki 900 yıldır aynı modelde veya tarzda işlenmekteydi.
Kapaklı olanın ismi sahandı, yemekler soğumasın diye üzeri kapatılırdı, ayran kupasının ismi ise meşrebe veya maşrapaydı. Su dahil her çeşit akıcı mayii içmeye yarardı.
Diğeri ise “helke” adında ve çok meşhur bir modeldi. Yoğurt taşımaya veya  saklamaya yarardı. Başka işlerde de kullanıldığı olurdu.
Bakır levhayı alıp bir tornada çekerek veya bir kalıpta binlerce çekiç darbesi ile döverek bu şekilleri vermek elbette ki kolay değildi. Bir kap için en az beş bin çekiç sallamak gerekliydi. Sapları ise dövme demirden veya döküm pirinçten hatta bronzdan ayrı bir sanat eseri olurdu. Bu işler sadece Osmanlı veya Selçuklu değil ta eski Romadan beri böyleydi. Bakır denilen malzeme insan için çok faydalıydı. Mesela saf bakır bilezikler romatizmaya çok iyi gelirdi.
Buzdolabının olmadığı o günlerde günlük tereyağı ile pişen leziz yemekler bu kaplara alınır, sahanların ağızları soğuyunca kapatılır veya sofralara konurdu.
Daha birçok yardımcı kap daha vardı. Bunlar kulaklılar, taslar, çatal, siniler, tepsiler tabaklar ve çanaklardı. Fakat esas yardımcılar emaye  kaplardı. (Aslı çinko olan ve üzeri fırınlama suretiyle camsı bir boya ile  kaplanan ve sıhhi bir hale gelen  bu kaplar  yeşil, mavi ve kırmızı renkleriyle yıllar boyu  elimizden  düşmediler. Halâ da onlarda demlenen  çayın  lezzeti  ve tadı damağımızdadır.)
Bu nostaljinin en doğru olan tarafı bu sağlıklı ve güzel malzemenin  yani bakırın  kap mamul  hale gelince hemen  kalaylanmasıydı. Bu soy ve okside olmayan  metalle  kaplanan  kalaylı bir kapta yapılan bir yemeğin  lezzeti  bugünkü  kapların  hiçbirisinde yoktu. Çünkü  bütün kaplar hem malzeme , hem de tasarım olarak  yanlıştı.
Daha sonra  alüminyum  çağı  başladı. Gittikçe  incelen ve  insan böbreklerine  daima  zararlı bir şekilde  eriyen bu  kaplar  bizden önceki kuşağı ulu mezara  doldurmaya yetti. Hele meyve kompostolarındaki asitler bu kapları delebilmekteydi. Zararları ancak otuz yılda fark edilebildi. Ama iş işten geçmişti. Sonra  sekiz-on kat çelikten mamul tencerelerin  çağı  başladı.
Bu kalın aslında demir tencereler yerinden kalkmıyor , en kısa zamanda kararıyor, cilası  içinde bir dünya para isteniyordu. Hele teflon denilen yani kimyada poli tetrafloretilen olarak anılan kanser yapıcı bir madde ile kaplanan adı yanmaz aslında kendi  yanar tavalar ise  tehlikenin ta kendisiydi. Piyasada adı   yanmaz olan  birçok mamul vardı. Gerçek teflon hangisi  kimse  ayırdedemiyordu.. Cam kaplar ise bir elimizden düşmeye görsün tuzla-buz oluyor; bunlar için icat edilen mikro dalga fırınlarına ise kimsenin  daha aklı ermiyordu.
Kimyada  saf suyun  en doğru  saklama kabı bile  kalaylı  bakır kaplardı. Asla cam değildi. Dolayısıyla  eski kalaylı  bakır kaplar  da  lezzet ,kullanım,hafiflik ve malzeme olarak  çok doğru  kaplardı.Bunlara eski  banmalar  ve pekmez kazanları  da eklenebilirdi.
Bugünkü  felaket , hormonlu meyve ve sebzelerin kanser yapıcı kaplarda  pişirilip zehir niyetine yenilmesi ama  fark edilememesidir.
İşin en  doğrusu eski bakır kaplara,emayelere ve doğal beslenme,tabii  gübre ve eski üretim  tekniklerine    geri dönülmesidir.
Ve bir gün  dönüleceğine de adım gibi eminim..
İşte bugün buraya da yazıyorum..
Saygılarımızla...
 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 68 25 Ekim 2004

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 
 

  26

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

YEŞİLAY’IN  İSKİLİP ÇIKARTMASI
Geçtiğimiz gün  altıncı defa  İskilip’e  giderek üç konuşma yapan Türkiye Yeşilay Derneği  Çorum Şubesi  İskilip’i en duyarlı ilçe ilan etti.
Gündüz öğretmenevinde  öğrencilere,gece de  Endüsti  meslek lisesinde halka hitabeden Türkiye Yeşilay Derneği  Çorum Şubesi Başkanı Attila Alpay; gördüğü  ilgiden  memnun olduğunu  belirterek  şunları söyledi : “Her zaman olduğu gibi  bu  seferde Endüstri Meslek Lisesi  Müdürü  Aziz  insan ve  değer eğitimci Sn.Sabri Çiçekçi’nin  daveti  ve organizasyonu  ile İskilip’e  geldik. Gündüz öğretmen evinde  sevgili genç İskilipli öğrencilere peş peşe iki konuşma yaptık. Gece de  Endüstri meslek Lisesi  konferans  salonunda yöneticilerimize ve  halka hitabettik. Gördügümüz  ilgiden  son derece  memnunuz. İskilip her zamanki gibi   bu konuda da  en duyarlı ilçemiz. Her yıl geliyor  ve öğrencilerimizi  ve  halkı bilgilendiriyoruz. Ne zaman çağırsalar yine gideriz. Zaten çağırılan  her yere gidiyoruz ama  daha bizi ve çalışmalarımızı   önemsemeyen ve programlarına alamayan kurumlar olabiliyor. Sigara alkol ve uyuşturucu davası gözbebeğimiz gençlerimizin var olma davasıdır. Bunları üretenler bizleri kandıramamaktalar.  Zira  hepimiz  orta yaşa  erişmiş ve doktorlarımız  tarafından  uyarılmış, sağlık problemleri  olan insanlarız. Ama sağlıklı ve tertemiz gençlerimiz bu konudaki  bilgi eksikliklerinden  ve tecrübesizliklerinden dolayı eğitime ve bilgilendirilmeye muhtaç  bir durumdalar. Lise çağındakilerin pek çoğu  sigara  ve  kola bağımlısı, bu ileri yaşlara doğru başka tehlikeli  maddelere doğru  tırmanabiliyor. Ülkemizde hatırı sayılır bir sağlık bütçesi var. Bunun büyük bir kısmı madde bağımlılığı ve onların getirdiği hastalıklar ile tedavilere harcanıyor. Geri kalanı ise bildiğimiz sağlıksız ve dengesiz beslenmenin ve çevre sorunlarının getirdiği hastalık türleri.
Milletçe hayatımızdan zararlı maddeleri çıkaralım. Bilhassa gençlerimizi bilgilendirelim. Onlar geleceğimiz ve umudumuzdur. Onları kimsenin zehirlemesine ve kandırmasına imkân vermeyelim.  

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 133 25 Mart 2010

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 
 
 

 27

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

ESKİ ÇORUM EVLERİNİN ÖZELLİKLERİ VE YAŞAM :
Tarihi Çorum Evlerinin bugün ki ayakta kalanları ve tarihi eser kapsamına alınanlar ancak ikinci kuşak yapılardır. Eski ve nevi şahsına münhasır Çorum evlerinden birkaç müştemilat(Tekkeli Hoca-Eşref Ertekin-evinden kalanlar ile–köyler ve bazı ilçelerdekiler hariç-nerede ise hiç bir şey kalmamıştır.
İkinci kuşak yapıların inşasına Tanzimat’ın ilanı ile başlanmış, Ebniye nizamnameleri ve bina standartları belirlenmiş ve inşaat işleri fenni bir hale getirilmişti.
Bulundukları arsa üzerinde cadde veya yol kenarlarına yaklaşan bu binalar her ne kadar asri olmuşlarsa da Osmanlı’dan gelen kafes geleneğini uzun yıllar devam ettirmişlerdir.2
(Bir müddet sonra bu cephelerde revizyona uğramış kafesler atılmış, cumbaları iptal edilmiş ve balkonlar eklenmiş; arka bahçeleri küçülmüş, oda sayıları ve fonksiyonları da iyice azalmıştı.) Varlıklı ailelerin iki katlı büyük konakları da bulunmakla birlikte üç katlı olanları nadirdi. (İlçelerimizden sadece İskilip üç katlı ve ikinci kuşak evleri ile maruftur.)
Gerçekte tarihi veya eski Çorum evleri denilen kavram; büyük ailelerin yaşadığı, harem ve selamlık esasına göre düzenlenmiş; toprağa dayalı kapalı bir ev ekonomisinin sürdürüldüğü,  büyükçe bahçeler içinde münferit yapılardı.
Ahırları, haymalıkları, kış için mahsul veya erzak depolama yerleri, kilerleri, çamaşırhaneleri ve pekmez kaynatma mahalleri olan çok fonksiyonlu evlerdi. Genellikle açık sofalı(Hayat veya divanhane de denilir.) olan bu yapılar tek katlı olur; bütün odalar bu sofaya açılırdı. Her oda kendi ısınma ve temizlenme problemini kendi içinde çözerdi. Bir baş oda veya orta odada toplanılır, yemekler yer sofrasında ve birlikte yenilirdi.
En tipik olanları yan yana dizilmiş odaların önünde geniş ve açık sofanın, ahşap parmaklıklarla ve masif çam direklerle çevrildiği, zemini kırmızı pişmiş toprak tuğla ,(karo)
döşeli, bahçe içerisinde, etrafı toprak veya taştan yüksek bir duvarla çevrili; sokakla hiç bir ilişkisi olmayan: geniş bahçeye ve atmosfere açık olarak inşa edilenleriydi.
Eski Türk evlerinin karakteristik özelliği olan tepe penceresi yani renkli camlı, vitraylı pencereler bazı varlıklı insanların evlerinde bulunurdu.(Bu tür yapılara Kastamonu, Bursa ve İstanbul’da sık rastlanmaktaydı.)
Zeminden sekiz on basamak kadar yüksekti ve taş bir temel üzerine oturmaktaydı. Bazen de su basman seviyeleri hizasında ahırları ve muhtelif depolama birimleri yer alırdı. Sofadaki sabit mobilyaları uzun ahşap sedirler, ahşap erzak dolapları ve ahşap merdivenler ile parmaklıklardı. Mimaride ve fonksiyonda iklimin etkisi olduğu kadar sahibinin gelir etkisi de önemliydi. Ama ana fonksiyon şeması değişmezdi. İnancın etkisi gereği haremlik –selamlık (baş oda) kavramı çok uzun yıllar büyük ailelerle birlikte yaşadı.
 Oda tavan yükseklikler birinci kuşak evlerde alçaktı. Odalar halılar, sofalar kilim ve yolluklarla kaplanırdı. Oda zeminlerini birkaç kat çeşitli (kırmızı ve beyaz toprak ve üstü hasır zeminleri ) halı veya kilimler örterdi. Bunların varlığı insan ve yer ilişkisini belirlerdi ve aynı zamanda da birer de kültürel miras sayılmaktaydılar. Yemekler yerde yenir, yerde ibadet edilir, yerde yatılır ve uyunurdu. Sadece ahşap sedirler bu ilişkiyi bozardı. Bahçeli düzen yaşamı, toprak üzerinde geçen zamanı belki ahireti hatırlatırdı.
Binaların uygun yerlerinde üzerlik denilen kurutulmuş bitki manzumeleri sallandırılır bunların yakılması ile nazar ve cin etkisinin uzaklaştırılacağına inanılırdı. Kapıların üstüne at nalları takılır veya yüksek bir yerlere bazen de bina alınlarına, köşelerine geyik boynuzları asılırdı. Cam altı tekniği ile yazılmış veya çini levhalarda “Maaşalah,Ya malik- ül Mülk veya Ya sahib-ül Mülk” yazılır görünecek bir yere ön cephelerin en yüksek yerlerine takılırdı.
Baş oda bahsettiğimiz gibi evin en önemli misafir odasıydı. Evin yaşlıları, erkekleri genellikle burada oturur ve toplanırlar; misafirler buraya Kabul edilirdi. Ayrıca her ailenin birde kendi odası olurdu. Yine bu ilk kuşak evler bulunduğu cadde ve sokaktan görünmezlerdi. Tam mahremiyet kesb ederler ve bulundukları arsanın en uzak köşesine inşa edilirlerdi. Yaşama mekânına ulaşmak için büyükçe bir bahçeyi geçmek gerekirdi. Bu bahçelerde demirbaş olarak dut,  ayva, vişne ceviz vb ağaçlar olur,; açık sofa önü ve çardaklar asmalar ile kaplanırdı. Bu evlerde son otuz yıla gelinceye kadar mutlaka-büyükbaş veya küçükbaş hayvanlar da hayvan beslenir; süt ve yoğurt gibi hayvansal gıdalar hep evde hazırlanırdı. Ekmek yapımı başlı başına bir hadiseydi. Temel gıda maddesi olan ekmek yarı yarıya kepekli kara değirmen unundan yufka formunda açılır. Kurutulur, yenileceği zaman ıslatılarak, yumuşatılarak tüketilirdi. Bağ bahçeye ulaşım ve her türlü nakliyat at arabaları ile olurdu. Evlerin pek çoğunun ahırları ve at arabaları vardı. Bahçesinde türlü çeşitli sebze ve meyve yetiştirilen bu yapıların birer de kuyuları mutlaka bulunurdu.
Yapı tekniği açısından ahşap karkaslama üzerine (iskedos) ve toprak tuğlalı kireç harcı ile örülerek inşa edilen bu binalar tatlı kireç sıva ile sıvanır ve toprak boyalarla boyanırdı. Masif çıralı çam taşıyıcı direklerinin bugünkü kolonlar yerine geçtiği bu yapıların yüzyılı aşkın yakın ömürleri olurdu. Elekrik olmadığı için önceleri zeytinyağı kandilleri ve sonraları da gaz lambaları ile aydınlanma temin edilirdi.V arlıklı aileler gazyağlı lüks lambası kullanırdı.
Isınma önceleri duvara gömülü ocaklarla sağlanır ve bunlarda aynı zamanda yemekte pişirilirdi. İlave olarak mangal kullanımı son derece yaygındı. Daha sonra sobalar kullanılmaya başlandı ve kömür tüketimi yaygınlaştı. Kapalı bir ekonominin hüküm sürdüğü eski yapılarda dışarıdan gazyağı ,tuz ,kelle şeker ve baharat haricinde pek bir şey satın alınmaz ; herkes kendi yiyeceğini kendi hazırlardı. Mimari tasarım olarak ortak özellikleri daima mütevazı bir ruh taşımalarıydı. Hele mahalle odaları denilen ve her mahallede bir veya birkaç tane bulunan-semtin ileri gelenlerinin akşam kahve sohbetleri yaptığı ve halledilmesi gereken meselelerin konuşulduğu özel yapılar da zamanın sosyolojik ve anlayışına çok uygundu. Ege’ deki yapılarda görülen ve antik Yunandan kalma cephe süslemeleri ile Karadeniz yapılarındaki ahşap detaylar Çorum evlerinde hiç görülmezdi.
İkinci kuşak evlerde belirgin olan yabancı detaylar, (demir parmaklık ve şebeke işleri, kapı kilit ve bazı metal malzemeler) Ermeni ustaların elinden çıkardı. Pişmiş toprak tuğla ile ocak arkalarına örülerek yangına karşı koruma sağlayan kalkan duvarlar Çorum evlerinde birçoklarında yoktu. Yine bazılarında da pişmiş toprak borularla-pöğrek-ısıtma ve atık sular için gerekli fenni detayların da düşünülmüş olması hayret vericiydi. Bir eski Çorum evi Anadolu Türk evinin ta kendisiydi. Bu eski evlerin yaşayan benzerlerini ancak Bursa’nın Selçuklulardan günümüze intikal etmiş olan Cumalı Kızık köyünde görmekteyiz. (Tarihi çevresiyle ün salan Safranbolu evleri, kozmopolit çizgiler ve her kültürden izler taşıyan İstanbul evleri, hatta Boğaziçi yalıları, kalın taş duvarlı Erzurum evleri bile Anadolu evi özelliği taşımamakta; ancak bulundukları yöreyi yansıtmaktadırlar.)
Eski Çorum Evleri mobilyasızdı. Yataklar yere serilir ertesi sabah dolaplara kaldırırdı. Oturma birimleri ot yastıklı ve ahşap divanlardan ibaretti. Bakırdan üretilmiş muhtelif kaplar; kalaylanarak kullanılır, mangal, rahle, muhtelif günlük kullanım malzemelerinden başka bir şey bulunmazdı. Yaşam mütevazi ve az sayıdaki eşya ile sürüp giderdi. Beton ve demir çağına gelinceye kadar bu tek katlı ev tipleri yakın ve uzak çevrede görülmeyen bir asma kültürüne de ev sahipliği yapmışlardır. Birçok il ve ilçede sokağa asma dikme adetinin bulunmadığı; ancak arasta ve açık avlulu çarşılarda görebileceğimiz bu olayın şehrimizde son derece yaygın olması hayret vericidir. Evin dış duvarının kenarına dikilen bir asmanın bütün sokağa gölgelik yaptığı, gelen ve geçenlerin üzümlerinden istifade ettiği, kapı önlerinde oturan yaşlıları güneşten koruması gibi özellikleri bilhassa Yeniyol, Yavruturna ve Kale mahallelerinde hala görmek mümkündür. Eski insanların zarif yaşama kültürünü tarihi ve doğal çevreyi birleştiren bu düşüncesine böylece hayran olmamak elde değildir.
Bugün ise bütün bunlardan bahsetmek artık imkansızdır. (Gayri Müslümlerin eski Çorum’ un hayatındaki rolleri-başka illerdeki gibi-Tarihi yaşama çevresini etkileyecek kadar uzun ömürlü ve etkin olmamıştır. Bu itibarla Çorum’daki hemen bütün yapılar, günümüze kalan ahşap minareli camiiler, hanlar, kale, köprüler, köy konakları, bağ evleri, sokak çeşmeleri, eski okullar binaları vb mimari unsurlar hep nev-i şahsına münhasırdır yani orijinal Müslüman-Türk Veya özgün İç Anadolu üslubu olmuştur diyebiliriz.)
 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 165 25 Kasım 2012

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 

  28

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

ESKİ ÇORUM'A DAİR

            Aziz şehrimiz Çorum'un tarihi ve mimari çevresini,şehir dokusunu en son "görebilenlerden" birisi olmakla bahtiyarım.

            Yaşlı orta kuşağı geçenlerin ancak hatırlayabilecekleri "Çorum'un Tarihi" dünü " Çorumlu 2000 Dergimizin kapaklarında bulunan resimlerden müşahede edeceğiniz gibi, tabii bir dokuya sahip ve geleneklerin etkisi ile kendiliğinden oluş-muş,bu güne göre çok daha güzel ve estetik,hatta daha "samimi" idi...          

            Birbirlerine yakın çıkmalı, kafesli, cumbalı, bahçeli ve genellikle iki katlı evlerden teşekkül eden mahalleler,taş döşeli daracık sokaklar, çıkmazlar,aralıklar, çeşmeler, ahşap minareli camiler, serviler, kavaklar,dut ağaçları ve eski insanları ile o eski Çorum'un artık günümüz Çorum'u ile alakası ve benzerliği kalmamış.

            Umumiyetle ahşap çatkılı "iskedos" denilen bir karkas iskelet üzerine ve zamana dayanıklı "öz"lü ve yaşlı çam ağaçlarından inşa edilen;bu çatkıların arası toprak ve saman karışımı "kerpiç" tuğlalarıyla örülmüş, duvarları "tatlı kireç" ile sıvanır ve çivit mavisi,aşı boyası veya pastel toprak boyalarla boyanır,bugün "rustik" denilen eski alaturka ki-remitlerle de çatıları örtülürdü.

            İçlerinde her odada bir ocak bulunur ve ısınma,pişirme gibi işler tezek,odun vb. tabii yakıtlarla sağlanır;Bolşevik Rusya'dan gelen gazyağı ile beş veya on numara idare lambası veya lüks kullanılır,fakir evlerde de daha çok zeytinyağı kandilleri aydınlanma için kullanılırdı.

            Bütün eski Müslüman Türk evleri gibi eski Çorum evleri de mobilyasızdı. Günümüzden bir yüz yıl öncesindeki bu evlerde ot yastıkların dizildiği bir eski kerevetten,bir tel dolapla,mutfak raflarından, bir Kur'an-ı Kerim rahlesinden başka bir mobilya veya ahşap eşya yoktu. Herkes yer sofrasında oturur,yer yatağında yatar,her odada bulunan "hamam dolabı"nda yıkanırdı.

            Memlekete pompalı gaz ocağı ve ispirto ocağı ile plastik tabaklar yeni girmeye başlamış, vatandaş teldolabını buzdolabı gibi kullanmaktan henüz kurtulamamıştı.            

            Bizim bile yetişemediğimiz çok daha eski günlerde ise;evlerde su tesisatı bulunmaz,her kez bahçesindeki kuyudan su çeker veya sakalar vasıtasıyla mahalle çeşmesinden su getirtirdi...

            Çorum'un eski mahalleleri olan Devane, Çöplük,Karakeçili,Yeniyol,Gülabibey,Azapahmet ve  Alaybey sokaktaki eski Çorum evlerinde hayat; genellikle büyük bahçe kapısından sonra başlardı. Uzun taşlık geçilir,bahçedeki ekili sebzeler ve dikili meyve ağaçlarından bilhassa, asma, kiraz, dut ağaçları ile gül ve sümbüller hatta mis kokulu iğ-deler temaşa edilerek ilerlenir ve esas "ev"e varılır.

            Aziz şehrimiz Çorum'un tarihi ve mimari çevresini,şehir dokusunu en son "görebilenlerden" birisi olmakla bahtiyarım.

            Yaşlı orta kuşağı geçenlerin ancak hatır-layabilecekleri "Çorum'un Tarihi" dünü " Çorumlu 2000 Dergimizin kapaklarında bulunan resimler-den müşahede edeceğiniz gibi, tabii bir dokuya sahip ve geleneklerin etkisi ile kendiliğinden oluş-muş,bu güne göre çok daha güzel ve estetik,hatta daha "samimi" idi...          

            Birbirlerine yakın çıkmalı, kafesli, cumbalı, bahçeli ve genellikle iki katlı evlerden teşekkül eden mahalleler,taş döşeli daracık sokaklar, çıkmazlar,aralıklar, çeşmeler, ahşap minareli camiler, serviler, kavaklar,dut ağaçları ve eski insanları ile o es-ki Çorum'un artık günümüz Çorum'u ile alakası ve benzerliği kalmamış.

            Umumiyetle ahşap çatkılı "iskedos" denilen bir karkas iskelet üzerine ve zamana dayanıklı "öz"lü ve yaşlı çam ağaçlarından inşa edilen;bu çatkıların arası toprak ve saman karışımı "kerpiç" tuğlalarıyla örülmüş, duvarları "tatlı kireç" ile sıvanır ve çivit mavisi,aşı boyası veya pastel toprak boya-larla boyanır,bugün "rustik" denilen eski alaturka kiremitlerle de çatıları örtülürdü.

            İçlerinde her odada bir ocak bulunur ve ısınma,pişirme gibi işler tezek,odun vb. tabii yakıtlarla sağlanır;Bolşevik Rusya'dan gelen gazyağı ile beş veya on numara idare lambası veya lüks kullanılır,fakir evlerde de daha çok zeytinyağı kandilleri aydınlanma için kullanılırdı.

            Bütün eski Müslüman Türk evleri gibi eski Çorum evleri de mobilyasızdı. Günümüzden bir yüz yıl öncesindeki bu evlerde ot yastıkların dizildiği bir eski kerevetten,bir tel dolapla,mutfak raflarından, bir Kur'an-ı Kerim rahlesinden başka bir mobilya veya ahşap eşya yoktu. Herkes yer sofrasında oturur,yer yatağında yatar,her odada bulunan "hamam dolabı"nda yıkanırdı.

            Memlekete pompalı gaz ocağı ve ispirto ocağı ile plastik tabaklar yeni girmeye başlamış, vatandaş teldolabını buzdolabı gibi kullanmaktan henüz kurtulamamıştı.            

            Bizim bile yetişemediğimiz çok daha eski günlerde ise;evlerde su tesisatı bulunmaz,her kez bahçesindeki kuyudan su çeker veya sakalar vasıtasıyla mahalle çeşmesinden su getirtirdi...

            Çorum'un eski mahalleleri olan Devane, Çöplük,Karakeçili,Yeniyol,Gülabibey,Azapahmet ve  Alaybey sokaktaki eski Çorum evlerinde hayat; genellikle büyük bahçe kapısından sonra başlardı. Uzun taşlık geçilir,bahçedeki ekili sebzeler ve dikili meyve ağaçlarından bilhassa, asma, kiraz, dut ağaçları ile gül ve sümbüller hatta mis kokulu iğ-deler temaşa edilerek ilerlenir ve esas "ev"e varılır. Pişmiş tuğla ve oluklu kiremitten oluşur;bu malzemeler  bütün eski dükkanlarda  eski evlerin ve birçok ticarethanelerin de temel yapısını teşkil ederlerdi.

            Bu arada eski Pontus Rumlarından kalma ve Ermeni ustaların yaptığı taş dükkanlar ve muhtelif yapılarda bulunur,mahalle aralarında ve çıkmaz sokaklardaki bu yapılar süslemelerinden asri pencerelerinden hemen kendisini belli ederdi.  Bugün kapısına veya duvarına sarı teneke çakılarak "Korunması gerekli tarihi kültür değeri" ilan edilen evler ise o tarihlerde henüz yoktu. Çünkü büyük ve ağır tokmaklı,çift kapılı,bir at arabası kapısı ve bir insan girişi kapısından oluşan o güzelim asmalı taç kapılarından girilerek bahçe geçilen ve haremlikli,selamlıklı büyük ailelerin yaşadığı evler bu aziz şehrin temel dokusunu teşkil ederdi.Osmanlı'nın sonu ile,Cumhuriyetin ilk yıllarında bu ev tipi yavaş yavaş ortadan kalktı. Bahçeler küçüldü. Evler caddeye yanaştı. Cumbalarla sokağa sarktı. Kafesli pencerelerden türküler ve gramofonlar sokağa taşmaya başladı. Yunan'a ve Yemen'e giderler dönmüyordu. Yüzyıllar süren daimi seferberlik Devlet-i Ali coğrafyasını ev insanları-nı darmadağın etmiştir.                   

            Sonra balkınlar icat oldu. Kafesler atıldı. Küçük ve kareli camlı giyotin pencereler icat oldu. Ve şehrin ilk kömürlü-mazotlu motor dairesi faaliyete geçip bazı hanelere elektrik verilmeye başlandı. Ahırlar iptal oldu ve bizi bugüne getiren müteahhitli betonlu hızlı değişim süreci başladı. 

            Derken Almanya'ya ilk göç kafilesi yola çıktı. Harb-i Umumide çok ölü veren ve çalışacak in-san mevcudu kalmayan "Doyçland"a kara yağız   Çorum insanı da gidiyordu.

            Bir müddet sonra gidip de oraları görenler memleketi ve eski hallerini beğenmez oldular. Bir elli iki şavrule en moda otomobil ve faytonlar bile hâlâ  makam arabası iken,Velipaşa Hanından An-kara'ya kalkan Deutz ve Volvo markalı uzun burun-lu ve mazotlu otobüslerle tozlu yollar saatler sürerdi  Hızla eğişen zaman insanlık ilişkilerinden, yaşama tarzlarına kadar her şeyi değiştiriyordu. Sokak çeşmelerinin suyu kesiliyor,kanalizasyonlar döşeniyor,her eve elektrik giriyor,şehirlerde beledi-yecilik gelişiyor,devamlı bir yerler yıkılıyor,evlerin cumbaları kesiliyor,tarihi çevre katliamı da bütün hızı ile başlıyordu.

            Önce Piri Baba Çamlığındaki tarihi mescit ve türbe yıkıldı,şehrin en eski kabristanı düzenlendi ve park yapıldı. Caddeye kestane ve dut ağaçları, parklara çamlar dikildi. Vakfiyesi olan birçok mescit ve hayrat satıldı. Her köşe başındaki ve bahçedeki kabirler tarumar edildi. Yerlerine betonlu ve demirli temeller atıldı. Eski daracık sokaklar genişletildi.

 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 18 25 Haziran 2000

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 
 
 
 

 30

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

GAZETECİLER BAYRAMI  MÜNASEBETİYLE GAZETECİLER
Bulunduğu işyerinde  hemen her şeyden  sorumlu olanı  ve toplumumuzun en altta kalanı  da   ne yazık ki gazetecilerdir.
Genellikle  mesai saatleri  ve ne yiyip ne içtikleri ; ne zaman yatıp uyudukları ve  tatilleri  hatta bayramları bile belli  değildir.
Saat  kulesi  ile  vilayet  önündeki haber üretim yerlerine ve bir de önündeki bilgisayarın uzaydaki  internet şebekelerine bağlı olan beyinlerinin telleri kopuncaya kadar çalışan bu meslek gurubunu ne yazık ki  kimse anlamamış ve kıymetini de  bilememiştir.
Gazeteci  evine  sabaha  karşı  mahalle bekçileriyle  birlikte gider.
Mesaisi    altı saatlik uykusundan kalktığı  anda başlamıştır. Bazen önündeki klavyenin simit susamlarından  çalışmadığı da olur. Hele ona birde şekerli çay dökülürse  kopan küçük kıyamettir.
Yemek  saatinde  her an  birisi  bir yerde bir basın toplantısı mutlaka yapacak; iyi resim almak için girdiği  kalabalıklarda  birkaç cop da  sırtına  mutlaka yiyecek veya kim vurduya gidecektir.Telefonlar  birbiri peşine  çaldığı zamanlarda tablasında sigarası ve bardağındaki  çayı  da hep yarım kalmaktadır.
Eni boyu birkaç km.lik bu şehirde bir avuç insan daimi olarak  hemen iki günde bir  bu gazetelerin sayfalarını  işgal eder ; O bilgisayarını  kapatmaksızın  o haberden bu habere ; bir toplantıdan diğerine koşar . Hızlı not tutmaktan bilekleri ağrır, ayakkabısının tabanının  yarılması  kimsenin umurunda  değildir. Ve yine  bu her gün  bir şey söyleyen insanların en güzel resimleri çekilir, onlar için kağıtlar harcanır, matbaaların silindirleri döner, ağızlarından
çıkanlar haber lisanına  çevrilir, satırlara  dizilir, sayfalara dökülür ve bu söz sahipleri bu suretle  itibarlarına itibar  katar; bu şehirde  büyük ve önemli  insanlar  olur, saygı görür; tanınır ve bilinirler, böylece insanlarda  memlekette olup biteni öğrenirler Amma Oysa bunları  yapan emek  sahiplerini  pek kimse tanımaz, bilmez hatta  sevmez...Ülkede  iletişimli fakülteler orada  profesörler filan olsa da   gazeteci Çorumda doğru dürüst bir iş veya  meslek sahibi olmayan ,hatta  evlenecek kız verilmeyen adam  demektir.
Herkesin pijamalarını giyerek  akşam  yemeklerini  yiyip, ellerinde çay bardaklarıyla televizyonlarının  karşısına geçtikleri saatlerde onun  işi esas  şimdi başlamakta ve  yirmiye yakın sayfa bağlanıp matbaaya gönderilmek  zorundadır. Yoksa  demoklesin kılıcı gibi bir yasa  başlarının  üstlerinde  bir ecel gibi daima sallanır:
"Üç gün hele bir çıkma  resmi  ilanını  keserim, sende hapı  yutarsın "diyen bu  ilgili  mevzuat da  kaybedilecekler ;  hep dokuz sıfırlı rakamlar olacağı ve o da kağıtçı ile matbaacıya gideceği  için hiç duraklama veya  aksama  affedilmemektedir.
O  günde  en az on altı saat  çalışır. Hele kışın akşam saatlerinde otobüs durağında beklerken tonlarca egzoz gazı  yutar ve önünden homurtularla  geçen cipleri ve otomobilleri  sayar .Ama kimse onun mesaisinin  yeni başladığının farkında değildir.Hatta  onun  orada olduğunun da...
Sonra  bu her gün sayfaları  işgal  edenlerin yüzde doksan beşi  bu gazeteleri almaz, abone olmaz hatta  kendi resmi veya haberi  yoksa bile okumazlar. Onun için  bu şehrin nüfusu on yılda elli bin artmışken  gazeteler hala 1500 adet bile basılamamaktadır. Basılsa dahi para verip alan  bir elin  parmakları kadar bile  yoktur.
O bazen  bekler, telefonla yapılacak  bir teşekkürü,not  tutması için bir küçük ajandayı, bir buket çiçeği veya bir tükenmez kalemi, veya bir çam sakızı armağanı…Ama nafile, herkes sineğin yağını hesaplamaktadır. Öyle  bir tepsi  baklava ile  gazete  idarehanelerine akşam sürprizi yapacak ve cennete  gidecek  insan sayısı ise trilyonda  bir  bile değildir. Hatta böyle bir hareket  dahi  ütopyanın ve halüsinasyon görmenin ta kendisidir.
O günde yüz bardak demli çay ve Yeşilaycı Attila  efendinin  inadına iki paket   sigara  içer. Günlük  radyasyon miktarını  sekiz-on saat almazsa  rahat uyuyamaz. Öyle  yirmi yılda  emekli olan gazeteci  tipi  ancak İstanbul plazalarının veya bilmem ne gurubunun dergi editörleri ile ayağı uçaktan yere  değmeyen  parlamento veya  hükümet  muhabirlerinin hakkıdır.Emekli  olacağı  gün  genellikle  onbeş-yirmi yıl açığı  çıkacak ve onu cebinden ödeyecek hatta  emekli olduğunu bile göremiyecektir. Sarı basın  kartı  en büyük hayalidir. Onunla bütün  kapılar açılacak ,uçaklara indirimli binecektir. İtibar görecek  belki silah ruhsatı alacak , memlekette  nadirattan sayılacaktır. Ama ona ulaşmak  çoğunlukla  kaf dağının  ardında Nuh'un gemisini aramak kadar zordur.Onun  için gazetenin verdiği ve genellikle de kendisi tarafından bilgisayarda hazırlanan ve sarıya  boyanan  bir tanıtım
kartını  arka  cebinde  taşımakla teselli  bulacaktır.
Onun için seçim zamanları iyi zamanlardır. Meydana çıkan pehlivan adayları kesenin  ağzını açıp  yemekli  kahvaltılı-mevlidli toplantılar yapacak ve O belki bir an için yarım ekmek içine ayakta kafa kellesi tükrük  köftesi  yerine  belki sıcak bir  çorba içebilecektir.
Artık  karanlık odada film yapmasa ve arşivlerde toz yutmasa da önündeki canavar monitörden  çıkan  radyasyon  sayesinde bazen aniden bir frankeştayn olması veya hastalanması da her zaman ihtimal dahilindedir.
O gazetesinin muhabiri, yazarı, fotoğrafçısı, dizgicisi, çaycısı, dağıtıcısı, reklamcısı, hatta ilancısı bazen de paspasçısı   hatta  her şeyidir.
Bu kadar  acıklı  cümleyi  buraya sıralayarak konuyu  izam ettiğimizi –abarttığımızı- düşünenler olabilir.
Hani geçen gün çalışan gazeteciler  bayramıydı ya. Sanki çalışmayan gazeteci  varmış gibi. Bir yerlerde birileri kendi  kendine   bayram  kutlamaları  yapıyor ve demeçler veriyordu ya .
Soruyoruz , gazeteci öldüğü  gün mü bayram edecektir.
Bütün cefakar meslektaşlarıma-sigarayı  az içmeleri  hatta bırakmaları dileklerimle/  selam  olsun... Gazeteciler gününüz  kutlu olsun…
Saygılarımızla...
 
 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 119 25 Ocak 2009

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 

 31

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

GÖZ AMELİYATI
-Yaşayacak mıyım doktor bey oğlum? Çok korkuyorum. Hayatımda hiç ameliyat olmadım. Hatta iğne bile olmadım desem yeridir. Bu yaşa kadar hiçbir hastalık da geçirmedim. Ama bu  göz ameliyatı beni  korkutuyor.Ölecek miyim acaba..
-Korkma bey amca,  bir saat ya sürer ya sürmez. Hiç bir acı duymayacaksın. Bak günde yirmi tane yapıyoruz bu ameliyattan burada .
-Yok yinede çok korkuyorum. Ne olur, acımayacak değil mi?
-Merak etme acımayacak, bak sana söz veriyorum.
-Elini ayağını öpeyim, doktor bey oğlum.
-Sen nereden emeklisin bey amca?
-Ben emniyetçiydim, emekli polisim.
-Yaa, iyi. Seni sanki bir yerden  hatırlıyor gibiyim ama..
-Senin  sesin de yabancı gelmiyor bana ama göremiyorum ki..
-Bey amcayı içeri  alınız ve ameliyata  hazırlayınız..
-Acımayacak değil mi  doktor bey oğlum..
-
-Evet, Nasılsınız bakalım.. Birazdan sargılarınızı açacağız. Bir şikayetiniz var mı ?
-Hayır yok; Allah razı olsun. Hiç bir şey duymadım, hiç bir şey hissetmedim.Eliniz ne kadar  hafifmiş. Eksik olmayın...
-Eveet, işte.Nasıl görüyor musunuz ?
-Görüyorum, doktor görüyorum. Dünyayı  görüyorum,  beş yıldır hasrettim. Bahçedeki ağaçları, bahar dallarını, çiçekleri görüyorum. Elinize sağlık, Allah razı olsun.
Allah razı olsun, Allah ne muradın  varsa versin. Çoluk çocuğunuza bağışlasın.
Herkese anlatacağım sizi ne kadar başarılı bir operatör olduğunuzu herkese  söyleyeceğim. Eksik olmayın, sağ olun var olun..
-Sizi birazdan taburcu edeceğiz. Arkadaşlar  işlemlerinizi yapıyorlar. Hazır mısınız?
-Evet doktor, çok iyiyim. Balkondan denize bakıyor ve uzaktaki gemileri bile seçebiliyorum  artık. Allah razı olsun. Allah ne muradınız varsa versin. Hiç acı duymadım çok korkuyordum.
-Biz vazifemizi yaptık. Gerisi Allahın  takdiridir. Gayret bizden Tevfik Allah' CC tandır.
-Evet, elbette, elbette.
-Beni hatırladınız mı ?
-Sesiniz hiç yabancı gelmiyor ama..
-Siz  siyasi şubeden manyeto Kamil değil misiniz ;
-Beni  nereden  tanıyorsunuz, lakabımı nereden biliyorsunuz.
-Sizi tanımayan var mı ?
-Nereden  nasıl, ne oldu da , ne olur Allah aşına..?
-Onbeş yıl önce Çapa tıp fakültesinde öğrenciydim. Eşimde eczacılıkta okuyordu. Hatırlarcısınız, başörtüsü yasağını protesto ediyor, okulun  önünde masum eylemler yapıyor hakkımızı arıyorduk. En fazla basın bildirisi okuyor, pankart açıyor ve alkış tutuyor, kız öğrencilere uygulanan bu yasağı protesto  ediyorduk.Hatırladınız mı o  günleri..
-Evet, hatırlamaz olur muyum, bizim görev alanıydı orası, yıllarca orada çalıştık. Çok kötü günlerdi.
-Asıl bizim için çok kötü günledi. Bir gün bir ihbar üzerine bizi  arkadaşlarımla içeri alıp üç gün sorguladınız.  Hizbullah zanlısı olarak işkence yaptınız. Ben arkadaşlarımın sözcüsüydüm. Sizinle konuşurken niye sakallıyım ve niye karşınızda hazır olda durmuyorum diye bana bir tokat attınız.
Sol gözümün beyazındaki kan pıhtısını görüyor musunuz. O attığınız tokat neticesi patlayan göz damarlarımdan günlerce göremedim. Sonra hepimize elektrik verdiniz. İçeri  girip çıkan arkadaşlarınız size manyeto kamil diyorlardı. Ben ve beş arkadaşım bizlere verdiğiniz elektrikten dolayı kısır kaldık. Hiç birimizin çocuğu olmuyor.
Size o zaman yalvardık, sizin Allah’ınız kitabınız yok mu diye, burada..... benim  diyordunuz. Biz yalvardıkça manyetoyu daha hızlı çeviriyordunuz. Hepimizin organlarını yaktınız. Sonra hiç bir şey ispat edemediniz ve bizi serbest bıraktınız.
Eşim de okula  giremediği için  sınıfta kaldı ve eczacılıktan atıldı. Şimdi evde.
Hani demin Allah  ne  muradın varsa versin diyordunuz ya..Muradımız birer evlattı. Şimdi ondan sayenizde mahrumuz.
Şu parmağımı da görüyorsunuz değil mi? Hele ucundaki  yanığı..İşte kabloyu bağladığınız ve elektrik vererek yaktığınız yer de orasıydı.
Şimdi bu ellerle sizi şifaya kavuşturmaya çalıştık. Ve bize yaptıklarınızı da Allaha havale ettik.

 

 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi SAYI 118 25 Aralık 2008

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 

  32

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

HANGİ GENÇLİKLE NEREYE?
Büyük yazar ve şair aziz Hocam son makalesinde “M. Âkif ile Âsım'ın Nesli'nin bu toplumun oluşumundaki önemli yerleri iyi bilinip gençlere benimsetilmeden, bu ülkenin geleceği belirsiz; yabancılaşmanın tehdidi altındadır. Bunu iyi bilmeliyiz...”diyor.
 Hemen her gün bir eğitim kurumunu ziyaret edip Yeşilay konferansları veren birisi olarak karşımda gördüğüm gençlik profili hakkında hiç de iyimser değilim. Tabii bu profil aslında onların ebeveynlerinin de talihsiz bir izdüşümüdür aslında.
 Kanaatimce ortada gençlik filanda yoktur. Hele “Ey Türk Gençliği” hitabede kalmış hatta tarihe karışmıştır. Bir ila on yedi yaş arası çocuk ve ergen insan topluluğu tümüyle kendine ve değerlerine hatta inancına yabancı bir gençliktir. Tespitime göre Türkiye topraklarında yeni bir Amerikan kolonisi yetişmektedir. Bunların nüfusu 26 milyondur ve on beş milyonu da talebedir. Tabii “talebe talebeden demektir” oysa bunların da velilerinin de gelecekte neyi talep edeceklerine dair en ufak bir fikirleri bile yoktur. Bu yeni Amerikan nesli doğru dürüst Türkçe konuşamamakta, gramer bilmemekte ana-babasından öte kimseyi tanımamakta ve kendi aralarında geliştirdikleri garip bir lisan ile hatta çoğu zaman da argo ile konuşmaktalar. Büyük bir kısmı ilkokulda sigaraya, ortaokulda içkiye başlamakta, ilerleyen yaşlarda da enerji içecekleri ve biralar ile ağır alkollü içkilerin esiri olmaktalar. Kola bağımlılığı artık iyice yerleşmiş ve bunu da fastfood yiyecekler, cips hamburger ve diğerleri takip ettiği için ortaya bizim çocukluğumuzun iki katı cesametinde yeni ve tuhaf bir nesil çıkmış bulunmaktadır. Büyümeden küçülmüş ve büyük bir kısmı küçük dağları ben hallettim edası ile dolaşan; dünyada ne kadar moda varsa takip eden, para kazanmanın güçlüğünü bilmediği ve asla da bilemeyeceği için çok kolay harcayan bu genç insanlar topluluğu ile o yaştaki  Çanakkale mücahitlerinin ve Asımın neslinin de en ufak bir alakası bulunmayacaktır elbette.
Yüzlerce diziden gördükleri gibi yaşayan ve esrarkeş şarkıcı ve sarhoş türkücülerin peşinden adeta uçarcasına koşan bu milyonlarımıza hiçbir nasihat ve eğitim sistemi para etmemektedir. Çünkü onları televizyon dizileri ve internet zaten gereği kadar yetiştirmiştir. Tüm dizilerdeki alkol sofralarında eniştelerine aşık ablalarını görerek ve gayrı meşru çarpık ilişkileri takip ederek onları taklit edenler kadar bunlara müsaade eden ebeveynlerde suçludur elbette.
Neticede bu gidişat ve zorlamalarla liseler ortaokul, ortaokullar da ilkokul seviyesine adeta çekilmiş ve hatta indirilmiştir. Genel kültür, Adabı muaşeret, yüksek ahlak, Milli ve manevi ,hatta bedii değerler adeta küserek bu toplumu terk etmişlerdir. Sayıları iki yüze yakın üniversitenin pek çoğunun ise seviyesi bir memurluk sınavında bile başarı sağlatamazken hayatta başarı nasıl sağlanabilecektir. Bilimsel makale, buluş ve dünya çapındaki araştırmalara dair hayallerimiz henüz temenniler halindedir.
Hemen her köyde ve kasaba açılan üniversite ve kampuslar oraya yığılan genç nüfusun bitmez tükenmez ihtiyaçları için esnafın işlerini biraz yoluna koymaktan başka bir işe yaramamıştır. Üniversite sanayi işbirliği masalları bende yıllardır ninni etkisi yapmaktadır. Hayata hazırlamaktan uzak ve ülke gerçekleriyle hiç ilgisi olmayan mevcut eğitim sistemimiz yüzde doksan işletmeci yetiştirmekte ve hemen herkes okulu bitirince bir masaya ve bilgisayarın karşısına yerleşerek bir şeyler işletip, imza atıp çuvalla para kazanacağını ve ispanyada şatolar kuracağını zannetmektedir. Babasının tezgahını devralma talihine sahip olmayanlar için ise durum bir felaketten ibarettir.
Birde muhafazakar ailelerin çocukları olan bir kısım İslamcı(!) gençlik kesimi vardır. Bunlar da mevcut moda rüzgarlarının ve çağdaş trendlerin(!) etkisi altında kendilerine yeni bir sosyete ve giyinme tarzı icat etmişler, daracık kot pantolonlarının üstüne başörtüsü, pardesülerinin altına Amerikan spor ayakkabıları, cilbablarının tepesine de rengarenk eşarplarını hörgüç gibi bağlayarak Çin parfümlerinden oluşan ağır koku bulutları içerisinde ana caddemizde boy göstermektedirler. Büyük şehirlerde sevgilileriyle sarmaş dolaş gezinen bu gençlerimizin ilimizdeki temsilcileri de sayıları gittikçe artan kafeteryaların baş müşterisidirler.
Çoğundaki en pahalı cep telefonları babalarında bile yoktur ve hepsi de sevgili ebeveynlerinin gözbebeğidir ve ne isterlerse yapmalıdırlar. Gittikleri ol tuttukları takım, konuştukları Türkçe doğrudur, peşinden gittikleri esrarkeş şarkıcılar doğrudur. Müzik onların müziğidir. Sanat onların yaptıklarıdır. Bunların haricinde bizim deminden beri söylediklerimizin hepsi yanlıştır zaten.
Okul bitince kapak Amerika’ya atılmalı, susayınca kola içilmeli, su gibi İngilizce bilinmeli, Hıristiyan Avrupa’nın ne kadar adeti ve rezilliği varsa benimsenmeli, sevgililer günü filan asla atlanmamalıdır. Beş vakit namaz kılmak Müslüman olmak için yeterlidir. Ona da hacdan gelince başlanmalıdır. Şehir olarak yılbaşı gecesi iki yüz tanker içki içilmeli ve bir gün mutlaka zengin olunmalıdır. Tabii bunun içinde hedefe ulaşmak için her yol sonuna kadar denenmelidir.
Ana caddede normal bir otomobilin beş katı zehirli gaz üreten ve üç katı benzin tüketen dev ciplere imrenerek bakanlar ve lüks vitrinleri seyredenler; zavallı aziz şehrimizde il nüfusunun yüzde kırkının yeşil kartlı olduğunu ve kenar mahallelerde ne kadar öksüz, dul, yetim, aç, perişan ve yoksul insan olduğunu asla bilmemektedirler. Mevcut ne kadar cemaat, cemiyet, stk aktivist vs varsa kendi çevresinde, yurdunda, partisinde, dergahında bulunan ve belki hakikaten düzgün, iyi Kur’an okuyan bir avuç yavruya bakıp teselli bulmakta ve büyük resmin tamamını kimse görememektedir.
Akşama kadar birbirlerini eleştiren siyasilerimize ve bizi yönetenlere soruyorum. Bu konulara dair bir öneriniz, çözümünüz veya hatta bir diyeceğiniz var mı?
Buradayım bekliyorum!
Adam gibi çocuk yetiştiren o bir avuç ebeveyni yukarıdaki ifadelerimden elbette tenzih ve tebrik ediyor, selamlar yolluyorum.
Saygılarımızla…

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 145 25 Mart 2011

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 
 

 33

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

IRAK’ A ASKER...
Bir taşra muharriri olarak görüş ve düşüncelerimizi  bir de  biz beyan edelim  ve moda deyimiyle  konuyu  bir de  biz masaya  yatıralım  dedik.
Irak ‘ a “Asker ”giderse ne olur?
Bence korkulacak bir şey olmaz. Zaten o gidilecek yer Memalik-i  Irakeyn  bir dalavereyle elimizden alınmış eski Osmanlı yani vatan toprağıdır. Mehmetcik  bugün oradaki İşgalci coni’lere ve kiracı araplara  nezaret etmeye gidecek ve kuzeydeki kürtlerin  devlet ilan etmelerini  önlemeye, Türkmenleri  ezmelerine müsaade  etmemeye çalışacaktır.
Düne kadar birleşmiş Milletleri ve natoyu devre dışı bırakan abd bu sefer kuyruğu sıkışınca  en yakınındaki Türklerden  yardım istemeye yüz bulabilmektedir.
Daha geçenlerde abd nin başı televizyonlarda “ kuzeyde  istikrar  sağlanmıştır, oradan  bir korkumuz yok” diyor ve Ankara da buna şiddetle tepki gösteriyordu. Oradaki  kürtlerden fazla nüfusa sahip Türkmenler zaten oranın  eski sahibi ve Osmanlı  ahalisidirler. Yıllarca Kıbrıs Türk’ü  gibi elleri  yüreklerinde   barzani ve talabani eşkıyasının baskınlarına karşı  elleri tetikde nöbet tutmadılar mı ? Bari bu seferde  Mehmetçik sayesinde  rahat nefes alsınlar ve bir avuç şalvarlı eşkıyanın  karşısında büyük millet olmanın mutluluğunu ve  gururunu  yaşasınlar.
Sonra “araplar  kurşun sıkarlarmış” diyorlar. Vaktiyle Osmanlıya   kurşun sıkmanın bedelini  işte böyle  büyük bir zillete ve  sefalete düşerek ödediler. Bu sefer  hiç sanmıyorum ki  böyle bir yanlışlık yapsınlar.
Amerika’ya gelince... Onların samimi  olmadıklarını Ankara da biliyor. Önce peşmerge’leri adam sanıp yanaştılar baktılar ki  bu aşiret bozuntuları ve  mağara adamları ile bir iş olmaz. Her tarafları ayrı oynuyor, devlet kuracağız diye orada coni’lere  pis pis sırıtıp vıcık vıcık yağ çekiyorlar. Onlar da  büyük Türkiye’yi  gücendirmek pahasına bunlara göz kırptı, sırtlarını sıvazladı. Ama  Türkiye’yi  kaybettiğini  birileri buşh’ un kulağına  fısıldayınca jetonları düştü, etekleri  tutuştu. Sonra  da gelsin Mehmetcik  diye  krediler, yardım vaatleri, yalvarmalar, yakarmalar...!!
Bu arada küçük hatırlatma  yapalım.
Vaktiyle Kore’de 717  askerimiz şehit oldu ve 2246  askerimizde   yaralandı. 176 askerimiz de  kayıp oldu. ( Buna karşılık Kıbrıs Barış harekatındaki  kaybımız ise 498  şehit ve 1200  yaralıydı.)
Kore de Kunuri de  verdiğimiz bu kadar şehidin büyük bir kısmı  hep Amerikalıların 16.  Birliği çekilirken  onlara  kalkan olarak  görev yaptığımız  sırada  verildi. Ne kadar coni kurtulduysa o kadar Mehmetçik de şehit olmuştur.
Ama bunu  unutup da karakolu basıp  kafamıza torba geçirmeleri yok mu?.. Affedilir  bir  hata değildir.
Yine bir kere daha hatırlayalım ki . Irak amerikanın  haince işgali altındadır. Bu son yüzyılın en kanlı  işgal ve  katliam  harekatıdır. Dün Afganistan dada aynısı yapılmıştır. İkiz kuleleri uçuran siyonistler böylece  amerikan ordusunu  Müslümanların  veya İslam Dünyasının üzerine  saldırtmıştır. Irakta iki –üç ayda ölen Müslüman  sayısı 30 bindir. Bir önceki körfez krizinde ise  200 bin şehit verilmiştir. Sırf Ameriye -Bağdat’a 20km yakın bir mahalle-sığınağında  sabah  namazında atılan Gbu sınıfı kamyon büylüklüğündeki bombalar ile 1800 kadın ve çocuk aynı anda kavrulmuş ve toz edilmişlerdir. Bu seferde  şehit edilen  çocuk ve kadın sayısı 10 binin  üzerindedir. Iraklı asker  sayısı 20 bindir. Bunlar az rakamlar değildir. Bunlar Müslüman  zavallı  şehitler olup bizim din kardeşlerimizdir.Her namazda  bu müminler için dua etmemiz  boynumuzun  borcudur.
Hain Amerikan’ın  orada  işi yoktur. Müslümanları  birbirine  kırdırmak için  bomba yüklü  kamyonlarla  Şii lideri İmam el Bakır’ ı  şehit etmişler ve bunu her gün bir yerlerde tekrar etmeye başlamışlardır. Bütün  plan  Siyonizm’in gizli  karargahlarının  ürünüdür.
Tek tehlike  orada Amerika’nın  yanında yer aldığımızı  sanan Arapların  bize  ateş açmaya kalkmasıdır. Yoksa  Türkmenlerin  güvenliği açısından Mehmetçik elzemdir.
Kuzeydeki mikrobik  iltihaplanmalar ve kangrenler açısından  oraya   cerrahi müdahale  her zaman şarttır. Nöbetçi  doktorun  adının da “ Mehmet” olması  iyidir.
Çünkü  Musul Kerkük Türk, Memalik’i Irakeyn’ de ,Güzelce Bağdat ta Osmanlıdır.
Osmanlınındır.
 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi   SAYI 71 25 Ocak 2005

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 
 
 

 34

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
İÇKİ , SİGARA VE ÇORUM…
Geçtiğimiz günlerde kaleme aldığımız bir makalede  eski Çorumluları veya “geçen yüzyıldaki insanımızı  resmetmeye ” çalışmış onun  özelliklerini, hasletlerini  anlatmış ve teknolojinin bu günkü   kadar olmadığı o karne  ve  yokluk günlerinde ne  zorluklar çekerek yaşadığını hikaye  etmeye uğraşmıştık.
Eski Çoruml’ların  her ne kadar emekleri, yaşantı biçileri, dürüstlükleri ve sevdaları meşhur ise de  maalesef “müskirat’a ve tütüne ”olan  merakları  da o derece marufdu.
O günlerde sigara daha bilinmediği için kıyma ve sarma tütünler yine kağıtla ve  çubukla  içilirdi.En iyi sigara kağıdı  Suriye’den gelir ; Bitlis’ in altınsarısı  sert tütünleri, Ege’nin yumuşak tütünleriyle harmanlanır, nemlendirilir, saç teli inceliğinde   kıyılır ve kağıda sarılarak içilirdi.O zamanki “ kahve peyke’sinde yan gelip oturarak Yemen’den gelen elle çekilmiş ve mangalda meşe kömürü ateşiyle pişmiş kulpsuz bir fincan  kahveyi köpüğüyle içmek ;beldeki ipek veya yün  tokat kuşağının  arasından çıkarılan gümüş bir tabakadan intizamlı ince bir cigara sararak ; eşrafla, dostlarla ve ahbaplarla   tüttürmek, yarenlik etmek  büyük bir keyifdi.
Bugünün “hamburger ve kola nesline”   yavan gelen bu muhabbet  mutlaka “ mızraklı ilmihallerden alınmış, Kerbela hikayeleriyle başlar ; Yunan Yemen ve Balkan harplerinin  Harplerinin  -harbi umuminin-hatıraları ile devam eder ve Ermeni mezaliminin dehşetinin verdiği gözyaşlarıyla biterdi.
Bütün bunlar devam ederken o sıralarda bütün dört bir yanı çepeçevre üzüm bağı olan  aziz şehrimizde dev küplere ve fıçılara şaraplar “  vurulur” ;  bazı köylerimizde dünya çapında bir kaliteye sahip “rakı’ lar da “çekilir” ; böylece kültürümüzün  müskirata ait bölümü de  tamamlanırdı. Birayı pek  kimse bilmezdi. Uzun boyunlu tekel  birası ancak Halk Evindeki balolarda  yeni sosyete tarafından içilirdi.
Bugün ise  değişen tek şey ; artık kalmayan bağlarımızdan çıkan kara üzümlerle yapılan şarabın ve rakının süslü şişelerde ambalajlanarak Tekel tarafından yapılıyor ve satılıyor olmasıdır. Çorum  insanı  yine “iyi sigara içmekte özellikle amerikan tütünü kullanmakta; erişkinlerimiz bolca rakı tüketirken; gençlerde bira’ya “ takılmakta !!”, çocuklarda bu işe “ teneke kutu kola” ile başlamaktalar.
Yüce dinimiz tarafından “Haramdır” diye emredilen ve “Müslüman Türk  İnsanı’na “ asla yakışmayan  bu iptilaların ; bizi  büyük bir milli felakete  doğru  sürüklemekte olduğu aşikardır.
Alkol ve sigara  bağımlılığı ile uyuşturucu maddelerle mücadeleye “ Otuzbeş yılını veya bütün bir ömrünü adayan” Yeşilay Cemiyeti Genel Başkanı  Emekli Albay Ağabeyimiz Sayın Selahattin Kaptanağası’ nın tesbitlerine göre “1930 lardaki kişi başına düşen bir litrelik alkol tüketimi  hızla artmış” ve bugün bizi  dünya üçüncülüğüne yükseltmiş bulunmaktadır.Bunun  arkasında elbette Amerikan şirketleri ve İskoç viskisi üreten dev tröstler vardır.Geçtiğimiz yıl “ Denizli’de halka bedava bira dağıtıldığını da anlatan” Yeşilay Genel Başkanına  göre “ dış kaynaklı kolalı içeceklerdeki kokain,kafein ve karamel adı altındaki  mahiyeti meçhul maddeler insanı küçük yaşta  alkole alışıracak güç’tedirler. Bununla mücadelenin tek yolu da  alkol üretimini kısıtlamak”tır.
Arşivimde konu ile ilgili olan bir başka gazete kupüründe ise şöyle denilmektedir:“ Çorum’ da 1998 yılının ilk altı ayında 268 bin ton kilogram tütünden 1 trilyon 370 milyar lira gelir elde edilmiş; 25.352.279 litre olan alkollü içki satışından ise 282 milyar 907 milyon lira gelir elde edilmiştir”.
Tam dört yıl önce Çorum’ lular bu kadar içki içtiyse bugün ise bu rakamlar nereye tırmanmıştır.Yine bu rakamların içinde “ özel sektörün sattığı biralar,ithal edilen ve süslü şişelerde gittikce ucuzlayan iskoç viskileri ; çocukların içtiği teneke kutu kolalar ve bazı köylerimizde hâlâ üretilen kaçak rakılar” yoktur.Onları yok farzetmek mümkün olmasa dahi sadece Tekel’in verdiği rakamlarla bu kadar içki bizim hesabımızla 1500 Tanker veya kamyon gelmektedir. Gayrı resmî ama varit olan tüketimi de bir bu kadar tutarsak 3000 kamyon veya tanker dolusu içkiyi bu Çorum insanı “ neresine” içmektedir.
Bana göre ilçeleriyle birlikte nüfusu 1milyona yaklaşan İlimizde alkol almayanlar “ sadece Ulu camii cemaatindeki birinci safdaki insan sayısı” kadardır. Bu rakam Türkiye’nin beşte biri demek olan İstanbul’da ise Yeşilay Genel başkanı değerli Ağabeyimiz Selahattin Kaptanağaası’nın çevresindeki “ Sahabe Ruhu,edebi ve yaşantısına sahip bir avuç mümtaz insanla ” sınırlıdır.
Çorum ve çevresi açısından bu perişanlığın ekonomiye getirdiği katkıyı hesaplayanlar ; hastanelerimizdeki-ülke çapında günde yapılan- 250 bypass ameliyatını, kalp servislerindeki gençleri, akciğer kanseri ve sirozdan ölenleri,psikolojik tedaviye ayırdığımız paraları, yıkılan yuvaları ve sönen ocakları asla hesaplamamaktadırlar.
Felaketin bir başka boyutu ise en “çok sigara tüketen ülkeler içinde dünya yedinciliğine” yüksemiş olmamızdır.
Avrupa’da ise Yunanistan’dan sonra ikinci gelmekteyiz. Dünya ortalaması yılda 1 kg. iken biz 2 kg. sigara tüketiyoruz veya içip paramızı ,sağlığımızı ve dumanını havaya savuruyoruz.Tekel Genel Müdürlüğü ise Avrupa’nın en büyük içki ve sigara üreten kuruluşu ;ayrıca da Dünyada 5. sırada yer alıyormuş.
Her şeyde sonuncu olan ülkemizin burada ilk sıralara yükselmesi pek sevinilecek bir havadis olmasa gerekir. Zaten egzoz gazları, tüp gazlı otomobillerimiz, çimento fabrikamız ,asfalt ve salyangoz fabrikamızla, tezek,lastik ve kömür dumanlarımız,baz istasyonumuz ,ozon deliğimiz ve gittikçe artan ahlak kirliliğimizle perişan bir haldeyiz. Birde buna yukarıdaki saydıklarımızı ekler ve alt alta toplarsak yekunumuzun kocaman bir “milli felaket” olduğu üzüntüyle ortaya çıkacaktır.
Bu ızdıraba yine devam edeceğiz.
Allâh (CC.) emanet olunuz…
Saygılarımızla…
 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi   SAYI 65 25-Temmuz-2004

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 

 35

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

İLİMİZİN  ÇEVRE  SORUNLARI VE ACİL ÇÖZÜM BEKLEYEN  MESELELER:
1/ ÇİMENTO FABRİKASI:
Yıllardır  kentin atmosferini  tehdit eden en büyük faktördür. Gecenin ilerlemiş saatlerinde filtreleri  devreden  çıkarılmakta ve kente kükürt  dioksit, kil ve atık gazlar saçmaktadır.Yapıldığı  yıllarda  ilimizin bu kadar büyüyeceği ve daimi rüzgarları hesaplanmadığı artık için kentin ortasında kalmış  en büyük sanayi  kuruluşudur. İlk  zamanların da sulu sistemle atık maddeleri  tutan filtreleme  olayı bugün kaldırılmış ve tehlike gün geçtikçe büyümüş; baca gazlarından etkilenen  insan sayısı artmıştır. Fabrika yaklaşım alanındaki semtlerin sağlık analizleri, çevredeki  etkilenen bitki florası ve faunası bunun çarpıcı sonuçlarını mutlaka ortaya çıkaracaktır.
2/TAŞ OCAKLARI:
Melikgazi  semti  tepesinde bulunan ve çevre  tüzüğüne  göre taşların  kırılması esnasında su püskürtülmesi gereken   tesislerde  maliyetlerin artması, su püskürtme sisteminin  elektrik harcaması, taşlık arazide kuyu açılamaması ve suyun  şehirden bozuk yollarla ve tankerlerle getirilmesi sonucu  bütün ocaklar  kuru taş kırma işiyle mıcır elde etmektedir.Aktif çalışan beş ocaktan en büyüğü  belediyenindir.
Taş kırılması esnasında ortaya çıkan toz bulutunun  uzmanlarca incelenmesi çok çarpıcı  tesbitleri  ortaya çıkaracaktır. Taşların ana maddesi  olan kalsiyum bileşiklerinden  başta kalsit olmak üzere silisyum dioksit,kuvars,kireçtaşı vs gibi mineral  yapılı bir çok doğal malzeme mikronize olmakta ve daimi  esen rüzgarlarla  bir bulut halinde şehrimizin  üzerine savrulmaktadır.İlimizin bütün yüzeylerine yapışan bu toz tabakaları  araçların  hareketi ve doğal sirkülasyonlar  neticesi havaya  kalkmakta atmosfere karışmakta ve solunumla insan akciğerlerine yerleşmektedir.Minerallerinin  mikroskobik iğneler  halinde olduğu bu  taş tozları bronşlara  saplanmakta ;orada  iltihap toplayarak bilhassa kış  aylarında koah ve benzeri hastalıklara sebeb olmakta; fark edilmediği  takdirde kansere kadar gidebilmektedir.
İlimizde hava  kirliliğinin  azalmasına ters orantılı olarak akciğer hastalıklarında  artış olduğunu uzmanlar gözlemlemişlerdir.
3/ BELEDİYENİN  ASFAST  FABRİKASI:
Bitümlü  kanserojen hidrokarbonları  ısıtarak  taşlara  yapıştıran ve 140  derecede  yüksek ısı, zehir ve toz saçan bu tesisin orada hala bulunması toprak,hava ve su kirliliği  açısından bir cinayettir.
4/TAVUK ÇİFTLİKLERİ ; BÜYÜKBAŞ HAYVAN ÇİFTLİKLERİ:
Yüz otuza yakın tavuk çiftliği ve doksan  adet büyükbaş hayvan çiftliğinin kuşatması altında  bulunan  talihsiz  şehrimiz gibi yeryüzünde  başka bir yerleşim yeri   daha bulunmamaktadır.
Birkaçı hariç hemen hepsi  atıklarını   araziye bırakmakta,  yer altı sularını   kirletmekte; atmosferimize  bilhassa yaz aylarında  ağır ve iğrenç kokular saçmaktadırlar. Maalesef  koku  tüzüğü diye bir çevre koruma  maddesi  olmadığı  için bu  madde hiç dert edilmemektedir.
 
5/ÇORUM ÇÖPLÜĞÜ:
Yangını  asla sönmeyen ve atmosfere devamlı metan gazı  saçan; arada bir küçük patlamalar  yapan, dumanı  uzaydan  bile görülebilen bu yer rakım olarak il merkezinden yüksekte  dev bir dağ oluşturmaktadır.Tıbbı atıklarında atıldığı  tepenin altında  büyükçe bir göl oluşmakta ; bahsedilen bu  iğrenç  bölgeye  kokudan dört km.den fazla -gaz maskesiz- yaklaşmak imkansız  bulunmaktadır.
Zehirli çöplük gölünün görüntüsü iğrençtir. Atmosfere  yazın buharlaşma ile saçtığı  kokuların içinde sanıyorum ki yeryüzünün bütün elementleri bulunmaktadır.Sayıları  kırka yaklaşan ve oraya her gelene saldıran  çöp adamlar  kabilesi geceleri de il genelinde  bidonları karıştırmakta; orada  eşelenen kedi ve köpekler mikrop taşımakta ve bu pisliklere konan kuşlar ilimizin  parklarında  tünemekteler.sadece  tıbbı atıklara çözüm bulunduğunu  işitiyoruz. Ama büyük çöplük için  henüz ufukta bir tasarı görülmemektedir.
6/BACA GAZLARI :
Evsel katı yakıt dumanları, sanayi bacaları,petrokok isleri vb..
7/Otomobil Egzostları ve Doğazgaz kombilerinin  bacaları  :
İlimizde üç kişide iki kişinin otomobili bulunmakta bunların da yarısı  doğal gazla  çalışmaktadır.Egzost ölçümleri yapılırken  doğaz gaz atıkları  olan başta ölümcül karbonmonoksit gazı ölçülmekte midir ?
Kan hemoglobininden  yapıştığı zaman çok güç ayrılan  karbonmonoksitin -karboksihemoglobin zehirlenmesinin- insan dolaşım  sistemi ve  damar  yapısı üzerinde  etkisi  tıp otoritelerinin  malumu  iken karbonmonoksit  zehirlenmesi  neden hiç konuşulmamaktadır.
Ayrıca şu anda yeni olan kombi bacalarından  araç ekzostları kadar bir miktarda karbonmonoksit ilimiz atmosferine karışmakta ve gizli bir ölüm tabakası  haline dönüşmektedir.
Benzinli motorların, sayıları  gittikçe artan motorsikletlerin,çevre yolunda seyreden ağır tonajlı vasıtaların zehirli gazlarını da  bunlara mutlaka eklemeliyiz.
8/ASBEST KİRLİLİĞİ :
Araç balatalarından fren yaptıkları esnada ayrılan ve koparak atmosfere karışan amyant  yani asbest lifleri  ilimiz atmoferinde  yılda birkaç yüz kg.lık bir zehirli  atık oluşturmaktadır. Asbest  liflerinin  akciğere yapışması sonucu oluşan asbestosis  hastalığı tehlikeli bir akciğer kanserine yol açmaktadır.
9/PERKLORETİLEN VE SİYANÜR KİRLİLİĞİ :
Kuru temizlemecilerin ana hammaddesi olan perkloretilen zehirli  bir kanserojendir.temizlenen elbiselerin üzerinde de kalmakta; kuru temizlemecilerin makinalarında ısıtılarak  buhar halinde  atmosfere  karışmaktadır. Bilhassa eskiyen ve madde kaçıran  bu makinaların ve kuru temizlemecilerin denetimi gerekir.Bunlar  katı atıklarını  çöpe ve sıvı atıkları da şehir kanalizasyonuna vermektedirler.
Fotoğraf  stüdyolarının  film yıkama kimyasalları ağır siyanür bileşiklerinden-Potasyum ferrosiyanür,hiposülfit,vb- oluşmaktadır.Bunlarda  bidonlarla  toplanarak  her akşam ilimizin ücra köşelerindeki semt çeşmelerine  boşaltılmaktadır.
Bu iki  maddenin  yer altı sularına bıraktığı  zehirliliğin önüne  geçmek imkansızdır.
10/ ATIK PİLLER,KADMİYUM  ZEHİRLİLİĞİ VE AĞIR METALLER….
11/GÜRÜLTÜ KİRLİLİĞİ ;
Egzostları sökülmüş ve sayıları gittikçe  artan motorsikletlerin meydana getirdiği hava ve gürültü kirliliği,yine eskimiş ,bakımsız egsoztlu  vasıtalar.Gereksiz  çalınan klaksonlar…
12/ELEKTROMANYETİK DALGA  KİRLİLİĞİ ;
baz istasyonları, radyo ve telsizler, cep telefonları, uydu antenleri
 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 116 25 Ekim 2008

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 

 36

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

İSO 9001

Vakit sabahın dördü. Hastamın kalbinin fenalaşması üzerine acil servis ambulansını  çağırıyorum. Kısa bir müddet sonra  hemen geliyor. Aynı amerikan  filmlerindeki gibi kibar ve nazik  bir hekim ve bir yardımcısı tam teçhizat evime  giriyor; hastamı  muayene ediyor ve hastaneye  kaldırılması gerektiğini söylüyorlar.
Ayrılırken de  para pul lafı eden yok. Harika bir hizmet. Bu sistemi kuranları gecenin bu saatinde nöbet bekleyenleri ve çalışanları   bir kere daha sevgi ve saygılarımla selâmlıyorum.
Sonra bir yirmi otuz yıl öncesi  gecenin bu  saatlerinde çektiğimiz kepazeliği  düşünüyorum. Ortada ne ambulans vardı ne de elinde portatif elektroşok cihazı ile Hızır gibi yetişen ve nöbette  bir kibar hekim. Ne günlerden nerelere geldik. Allaha  şükür.
Sonra gittiğimiz  hastanede   hemen karşılandık ve  durumumuz incelendi. Otuz altı saattir  nöbette olduğunu  söyleyen bir hemşire hanım kardeşimizin  cansiperane bizle ilgilenmesi karşısında  çok duygulandık. Derken kan tahlilleri için laboratuara  gittik. Orada  uyuyan  hemşire kardeşimizi  uyandırdık. Tahlilleri yaptırdık ve müşahede  yerine  yattık.
Sabahı bekleyip mütehassıs  hekime çıkacak ve daha bir inceden inceye muayene olacaktık. Birkaç saat geçmişti ki  hastam ve ben can havliyle  fırladık.Bariton sesli ve iri gövdeli bir  adam  acildeki  perdenin arkasında  var  gücüyle  bağırıyor ve birine bir şeyler anlatıyordu. Zaten zor yatışan tansiyonumuz  yine fırlamıştı ve yine fenalaşmıştık. Hışımla dışarı fırladığımda  baritonu önce temizlik  müstahdemi zannettim. Sordum hekim olduğunu  söyledi. Tartışsam iş iyice büyüyecek hastam  daha da fenalaşacaktı. Yan bölmelerde ince perde ile ayrılmış kısımlarda  daha da fena durumda  olan  hastalar da   vardı. Böylece sabahı ettik.Acile gelişimizden tam  altı saat  sonra doktorun karşısına çıktığımızda  çok daha berbat durumdaydık. Acillere  mütehassıs  hekimlerin  çağırılması gerektiğini de bir yandan düşünürken geri  kalan  maceramızı da  tam bir vatandaş  gibi yaşadık.. Sırada ,kuyruk,kalabalık,sıkıntı,ızdırap,evrak,in-çık,imza,tasdik fotokopi, bürokrasi, muamele ve eziyet  vardı.
Bütün bunları bu gün  niye  anlatıyorum. Artık hastanelerimizde karafatmalı- kasvetli odalar  yok. Her  yere  pırıl pırıl seramik, gömme spot ,seramik ve  yağlıboya..Ambulansların içi uzay merkezi gibi, cihaz alet, edevat tamam..Ama  ya insan faktörü...
Verilen bu Iso 9001  standardı  hep bu cansız  duvarlara veriliyor. Ya insan standardını kim yükseltecek. Veya  sağlık görevlisinin, müstahdemin ,otuz altı saat nöbet tutan hemşirenin,günde kırk ameliyata giren cerrahın yaşama standardını kim belirleyecek..
İnsanlarımıza adabı muaşereti, oturup  kalkmasını, İstanbul şivesi ile  konuşmasını, gereksiz korna çalmamasını, trafik kurallarına uymasını, acille
 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 79 25 Eylül 2005

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 

 37

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

İSRAİL'LE BAŞ EDEMEZSİNİZ!
Bu mübarek günlerde otuz milyon sigara tiryakisi baca gibi tüter ve yine bu İslam memleketi ramazan ayında orucunu kola ile açarsa;  İsrail’le baş edemezsiniz!
Uyuşturucu, alkol ve fast foodlarla, tüketim çılgınlığı ve marka deliliği toplumun tüm kesimlerini zehirli bir sarmaşık gibi sarmışsa; İsrail’le baş edemezsiniz!
Olmayan paralarla, kredi kartı ile lüks tüketim manyaklığı, hunharca alışveriş çılgınlığı ve insanımızı Amerikan kâfirine benzetmişse; İsrail’le baş edemezsiniz!
Her türlü moda akımları ve buna benzer rezillikler modacı, topçu ve popçu takımı önderleri otuz milyon gencimizi peşine takıp, tv kanallarındaki kepazeliklerle birlikte uçuruma doğru götürüyor da kimse buna ses çıkarmıyorsa;  İsrail’le baş edemezsiniz!
Avmlerde hunharca alışveriş yapan vatandaş -haramı helali zaten geçtik- parasının nereye gittiğine bakmadan Siyonistlerin ve onların dünyada palazlanmasına yardım eden Avrupalı ülkelerin mallarını bir türlü boykot etmeye yanaşmıyorsa; İsrail’le baş edemezsiniz!
İçimizdeki hainler ve onların menfaatçileri mümin kardeşleri için ellerini açıp adeta havaya zıplarcasına beddua ederken İsrail’le gelince sesini çıkaramıyorsa,
Üstelik bunların siyasetteki izdüşümleri Türk- İslam tarihinin iki bin yıldır görülmemiş en büyük ihaneti için birlikte hareket edip stratejiler geliştiriyorlarsa; İsrail’le baş edemezsiniz!
İslam dünyasının zengin petrol ülkeleri, İsviçre bankalarındaki paraları, Avrupa daki
sarışınları ve Amerika daki malikanelerinin hatırına günümüzün firavun ve zalimlerinin yanında yer alıp onlara destek veriyorlarsa; İsrail’le baş edemezsiniz!
Orada sokaktaki her Yahudi birer keskin nişancı olarak kadın- erkek dört yıl askerlik yapıyor ve sizinkilerde askerden kaçmak için bedelli ve çifte vatandaşlık dümenleri ile bu kutsal vatan görevinden habire kaytarmak için çabalıyorsa, İsrail’le baş edemezsiniz!
 Uçak bilgisayar yazılımları, silah programları, tank yenilemeleri tohum ve zirai terörizm işleri hep bu milletin başının altından çıkıyor ve buna karşı da hala milli bir çabanın ve seferberliğin içine giremiyorsak, 140 tıp fakültesi ve dev araştırma hastanelerinin bulunduğu bu ülkede eski maliye bakanı tedavi için oraya gidiyorsa, Sekiz milyonluk bir ülke yüzölçümü Ankara kadar bir yerde çocuk kanı döküyor, masum sivilleri katlediyor ve bu eski Osmanlı toprağındaki alçakça işgalini hala sürdürüyor da bir buçuk milyarlık dev İslam alemi de buna seyirci kalıyorsa; İsrail’le baş edemezsiniz!
Nükleer denizaltıları, nükleer füze kalkanları ve hava savunma sistemleri varda bunların hiç biri sizde yoksa. İsrail’le baş edemezsiniz!
Organize sanayideki Yahudi pazarlama firmaları ile  iş yapan bir sürü fabrika devletin “ two minüte” dediği anda  kapısına kilit vuracak ve çorumun yarısı işsiz kalacak ve gezicilerde bunu fırsat bilip  hükümet istifa diye sokaklara  dökülecek, Diyarbakır’da  molotoflar ve büyük şehirlerde de  gaz bombaları patlayacaksa İsrail’le baş edemezsiniz!
Gazze’deki  katliamları protesto için saat kulesinin  dibinde  basın bülteni okuyan, hassasiyet gösteren  yalnızca bazı dernekler ve İslami  kuruluşların  duyarlı ve sayısı bini bile bulmayan aziz insanlarıdır. Bunların haricinde iftardan sonra  klimalı  dev cipleriyle caddelerde piyasa yapan ve simitçi kovalayan  diğer bir kısım hemşerilerimizin ne Filistin, ne Bosna ne Çeçenistan nede doğu Türkistan umurunda değildir. Böyle bir gençlik profili ve ahali yapısıyla; bu  maksatsız, amaçsız, davasız ve kavgasız kalabalıklarla; İsrail’le baş edemezsiniz!
Ramazan biterken Enderun teravihleri bile okusanız, nihavent makamında gazeller  bile atsanız  camilerimiz bomboş parklarımız, bahçelerimiz ağzına kadar dolu ve tv lerimizin başında insanlar abuk- sabuk yarışma programları ve saçma- sapan dizileri seyrediyor ,Gazze’deki  çocukların canhıraş çığlıklarını dünya kupası höykürmeleri bastırıyorsa;
İsrail’le baş edemezsiniz!
Üçüncü dünya savaşı başlamış “küfür  milleti” modasıyla, spor ayakkabısı kot pantolonu, makyaj malzemesi budalaca yarışmaları, sineması, otomobili, popçusu, topçusu, bonzaisi, kolası, hamburgeri  ve tüm rezillikleriyle, Cep telefonu, İnterneti, vatsapı, feyzbuku ve bilmemne boku ile  milyonlarca yeniyetme  salağımızı  esir almışsa
Ve bu tablo İslam ülkelerinin  kahir ekseriyetinde de  aşağı yukarı aynı ise; İsrail’le baş edemezsiniz!
Bu katiller topluluğu ,ben-i İsrail kabilesi inşallah Yüce Allah CC  “ Elkahhar” ismi azamı ile tez zamanda hake yeksan olarak mahvü perişan olsun.
ALLAH CC önce Filistin’in  sonrada  bizim yardımcımız ola
 
 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 185 25-Temmuz-2014

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 

 38

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

KADINA ŞİDDET Mİ ?
Yurdumuz gündeminden bir türlü kaybolmak bilmeyen konuların  başında  artık kadına şiddet mevzuu gelmektedir. Geçen gün  İstanbulda bir dernek; şiddet gören kadınlara silah kullanmayı  öğretmek amacı ile bir proje başlatarak  onları atış poligonuna  götürüyor;  atış talimleri yaptırıyor ve  hatta yakın dövüş teknikleri ile kendilerini savunmayı  da öğretiyormuş.
Ülkemizde  kadın erkek ilişkileri bu hale geldi  ise işte bu esas  hapı yuttuğumuzun resmi olsa gerektir.Bu hale  gelmiş bir aile  ilişkisinin  derhal bitirilmesi millet ve memleket menfaatinedir. Öyle bir aileden  artık hayır gelmeyeceği  açıktır ve silah talimlerine  de-bizce -hiç gerek yoktur.
Son birkaç yıldır bu konuyu işleyen milli İslami  kurum, kuruluş, stk vslerin çalışmalarını  takip ederek kimin ne dediğini de bir kenara  kaydetmekle meşgulum.Gördüğüm ve acı tesbitim odur ki  meselenin  hep kadın  tarafından  bakılmakta  erkek açısından  kimse konuyu  ele almamaktadır.Hep zarar görene acınmakta  ve işi bu hale  getiren- bir kısım-  kadınlara  ise kimse  bir şey dememektedir.
Kadına şiddete  elbette ki  baştan ve peşinen  benden de kocaman bir “hayır”  ama birde meselenin  kimsenin görmek istemediği  başka bir boyutu var. Ne yazık ki bu boyut ne şehrimizdeki  evliliğe hazırlık  kurslarında ne de  büyük şehirlerdeki benzeri seminerlerde  ele alınmadığı gibi hükümetin ilgili bakanlıklarının da  gündeminde hala yoktur. Bir sürü stk, siyasi parti ,cemaat ve cemiyetin bile bu konuda bir  projesi bulunmamaktadır.
Bir kadını  evlenmeye ikna etmek  bir erkek için dünyanın  en zor işidir. Onun  gönlünü kazanmak ve yuva  kurmaya  razı etmek için  erkeğin  anasından  emdiği süt burnundan  gelmektedir. Mutlaka iyi bir mesleği , parası, kariyeri, karizması olacaktır. Bir erkeğin ise  kadınların genel kabulündeki kalıba girmesi  için- hele bu günlerde-  on fırın ekmek yemesi gerekmektedir. Öyle imanı, ahlakı, nezaketi, aile görgüsü ve hatta takvasının  önemine  dair ölçüler  geçen yüzyılda ve ilmihal kitaplarında kalmışlardır. Bir kadının eş seçme kriterlerinin sayısı  erkeğin nerede ise  on katıdır. Erkek için onun namuslu ,güzel ve ahlaklı iyi bir aile kızı olması  yeterlidir.Buna son yıllarda  artan masraflara   destek olması ve ortak yaşama  kalitesinin  yükseltmesi için “çalışan olması”tercihi de eklenmiştir.
Daha sonra evlenen  tarafların,çoluk çocuğun   gittikçe  artan  tabeplerinin getirdiği  maddi ve  manevi yük  önce erkeğin  derdi olmaktadır.Çorumlu aile büyükleri gençleri bir ölçüde desteklemeye  hala devam ediyorlarsa da  sorumluluk yine ve hala erkektedir. İyi bir gelir elde  etmek için para kazanarak her şeye rağmen çocuklarını  kimseye  muhtaç etmemek ,faturaları  ödemek,ne pahasına olursa olsun yaşama konforlarını  devam ettirmek  için  verilen kutsal  ve büyük mücadelede  Türk erkeği  ne yazık ki yalnızdır.
Eğitim kurumlarımızın müfredatları henüz aile  kurma ve yaşatma kültürüne dair  çocuklara ve gençlere bir  şey vermediği  için çiftlerin çoğu  hayat  içinde bocalamakta ve bu şiddet tabloları ortaya çıkmaktadır. Aile büyükleri  çoktan huzurevlerine  postalandıkları  ve son yüzyıldır “çekirdek çitleten”  bir aile modeline  de dönüşüldüğü  için onlarında taraflar üzerinde bir etkisi kalmamıştır. Gelinler kaynanaları istememekte; yaşlılar  evde  fuzülü görülmektedir.
Yüz yıl önce  evde  kayınpederlerin  hakimiyeti  varken  taze gelinlerin sabah ezanında abdest  suyu ısıttıkları ve havlu tuttukları  günler geride kalmıştır. Sonra   kaynana egemenliği başlamışsa da bu da uzun sürmemiş; …boncuk bulunacak sanılan  çocukların televizyon kumandasını ele geçirmesi ile de yeni ve karanlık bir çağa girilmiştir.Türkiyede  erkeklerin ölüm yaşı kadınlarınkinden  erkendir. Buna sebeb  yaşam kavgasında erkeğin  çok daha fazla yıpranmasıdır. Öyle elli yıl önce bir at arabası yükü ile gelin olmaya  razı kız da  kalmamış, yirmi tonluk kamyonlarda çakılı türlü çeşitli eşyalar günümüz insanın gözünü  doyurmaya  da   yetmemiştir.(Türkiyede   evlenme  masraflarının büyük bir kısmı  maalesef  hala erkek  tarafının üzerindedir.) Kadının  şiddet görmemesi  için samimiyetle  söylüyorum ki erkeği  çileden çıkarmamak , vardan-yoktan veya halden anlamak, erkeğin  girdiği  yaşam kavgasında ona samimiyetle omuz  vermek gerekir.Erkek  milletinden beş misli fazla konuşan kadın nesli biraz da kendine özeleştiri getirmeli ve  kendini peri padişahının kızı zannetmemelidir.Bence şiddet  gören  kadın, yıllardır evde sistematik bir biçimde  işlemiş erkeğe  yönelik dırdırın, baskının ve bitmez tükenmez talepler terörünün  sonucudur.
Bir erkeği kadına  şiddet uygulamaya  iten  sebebleri durup-dururken  erkeklerin yarattığını  hiç ama hiç sanmıyorum. Bence kendini  öldürtmeye çalışan, erkeğin damarına basan, çenesi ile onu çıldırtan ve halden anlamayan  huysuz ve edepsiz bir kısım kadınlarımız vardır. Dünyayı  bile aslında kadınlar yönetmektedir.Kadın cinsinin içgüdülerinin ve yeteneklerinin bir erkeği  avucuna alıp  çekip çevirme  özelliklerinin  sınırı yoktur. Bu açıdan  erkeğin  zekasından kat kat üstündürler.dememiz odur ki  şiddet görmek veya görmemek  kadının  elindedir. Ailede kadın ne isterse  o olur. Bu ahir  zamanda ötesi laf-ı güzafdır.Buna  aykırı  fikir beyan etmek  vallahi  de safsata  hatta mügalatadır.Dünkü  gazetelerin  yazdığı gibi şiddet gören  kadına  silah kullanmayı  öğretmek ve bunu büyük bir ciddiyetle aleme   duyurmak  Türk aile  yapısının  çöktüğünün  resmidir.  Hele  kadına  şiddet  anında  alarm verecek  cihazlar takmak, acil telefon hatları tesis  etmek ,erkeğe elektronik kelepçe vurmak ve bunların bir ucunu karakollara  bağlamak rezaletin son  perdesidir.
Devletin  yapması gereken  evlenecek çiftlere en az birkaç ay  ciddi kurs ve eğitim vermesi ve bunda başarılı  olmayanların ise  evlenemeyeceklerini  bildirmesidir. Böyle kısa ve önemsiz sanılan eğitimler kırk-elli yıllık  yuvalar  kurar  ve sağlıklı ve huzurlu  ailelerin  tesisine  sebeb olur. Hapishaneler boşalır,tımarhaneler sinek avlar, aile meseleleri adliye koridorlarına  düşmez , sokaklarda kadınlar bıçaklanarak kan gölünde  yüzmez ve dünyaya da rezil rüsva olunmaz. Bu eğitimlerde  din adamlarından, psikologlara,bizim gibi Yeşilaycılardan,doktorlara,ve bu konuda kimin söyleyecek   sözü ve ilmi bir bilgisi,projesi çözümü varsa istifade edilmelidir.Medya ve diziler bile bu konuda bir denetimden geçirilmeli ve her şeye bir çeki düzen verilmelidir. Hatta bir yastıkda kırk-elli yıl kocayanlar ise ödüllendirilmeldir. Yoksa öss  sınavı  için fizik- kimya öğreten ,hızlı test  çözerek, sekiz-on sene tayin  bekleyen bunalım içindeki insanları  yaratan bu sistemle  bu işler çözülmez ve düzelmez.
Hem eskiden o kimsenin beğenmediği  görücü usulü ile  evlenmelerde boşanmalar mı vardı,  sokaklarda  ağız-burun  kırılan ve kan revan içinde kalan kadınlar mı vardı, kadına şiddet mi vardı.Erkeğin  kadına ,kadının erkeğe   sevgisi ve saygısı  yeniden  tesis edilmeli ve bunun için gereken her şey yapılmalıdır. Otoyollar ve  Çamlıca  tepesine camii  gibi  projeler bu saydıklarımız yanında birer  basit avuntudur. Toplumun  temeli  ailedir.
Saygılarımızla.
 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 166 25 Aralık 2012

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 

 39

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

KANSER OLMAK İSTEMİYORSANIZ
Yeme ve içme alışkanlıklarınız hızla değiştiriniz. Mümkünse elli yıl önceki atalarımızın yaşadığı gibi yaşamaya başlayınız.
Kepekli ekmek fantezinizden vazgeçin. Taze kepek bulmak her zaman mümkün değildir. Kepeğin nemlenerek küflenmesi aflatoksine o da kansere sebep olur.  Son günlerde içine boya maddesi kattıkları için artık güvenilmez olmuşlardır. Beyaz ekmeğin mayasının içinde de sodyum peroksit vardır. Çorum yufkası ile Çavdar ekmeğini tercih ediniz. Yoksa siz bilirsiniz.
Mutfak tuzunuzu Çorum’daki turşuluk için üretilen kaya tuzu ile değiştiriniz. Onun da tuzluk için ince şeklini üretiyorlar. Çorum tuzu hatta deniz tuzu hala doğaldır. Hem de çok lezzetlidir. Diğerlerini ağartırken kimyasal madde kullanmaktadırlar. Kaçınınız.
Mutfaktaki çizilmiş teflon kaplarınızı hemen atın. Hakiki teflonlar çok pahalıdır. Ya paraya kıyıp onlardan alın veya çeliklere geri dönün. Piyasada teflon yerine satılan Çin malı ince kahverengi boyalı hafif kapları asla almayınız. İlk kullanışta çizilirler ve sizi kanser ederler. En iyi kaplar ve tencereler eski kalaylı bakır kaplar ve toprak güveçlerdir.
Toz kırmızıbiberin kanser etmeyeni nerede ise yoktur.  Acı biberinizi ve kurutulmuş sebzelerinizi kendiniz üretiniz. Her türlü baharatı ve bitki çayını buzdolabında saklayınız.
Piyasadaki meşhur markalı yoğurtlarda uzun süre dayanmaları için katılmış kimyasal maddeler vardır. Reklamlara aldanmayınız. Ya Çorumda yapılan yoğurları tercih edin ya da kendiniz mayalayın.
Hormonlu domateslerin zararlı etkilerini yok etmek için birkaç gün mutfaktaki camın önüne güneş ışığına koyunuz. Her gün çevriniz. Isı etkisi ile kimyasal maddeler bozunmaya uğrayıp sizi kanser edemeyeceklerdir.
Hele zeytindeki kimyasallar saymakla bitmez. Deterjanın ana ham madesi olan sodyum hidroksit yani sud kostikle bir gecede karartıldıkları için kanserojendirler. Bu en pahalı zeytinlerde bile böyledir. Ucuz, lezzetli ve kaliteli zeytin bir şans işidir. Çekirdeği kahverengi zeytinleri nerede bulursanız alın. Bir daha bulamıyabilirsiniz. Ülkemizde kimyasal kullanmadan zeytin üreten tek kurum Vakıflar idaresidir. Balıkesir ve Akçay’daki Çorum kolonisinde yaşayan akrabalarınıza sipariş veriniz. Orada Vakıfların satış mağazaları vardır. Mümkünse üç-beş kilo alarak buzdolabında saklayınız. Yiyeceğiniz kadarını beş-altı kere sıcak sudan geçiriniz, soğuk suda asla bekletmeyiniz. Üçte iki sirke ve üçte bir limon suyu ile terbiye ediniz.
Artık mısırözü, soya yağı ve buna benzer yağlara asla yaklaşmayınız. Ülkemizde geçen yıl gdo lu ürünler yani genleriyle oynanmış ürünlerin girişi serbest bırakılmıştır. Mısır ve soya yağı da gdo’lu ürünlerden elde edilmektedir. Ayçiçek, Fındık yağı ve bilhassa zeytinyağını tavsiye ediyoruz.
Diş macunlarının en iyisi Ulucami civarında satılan ve kardeş İslâm ülkeleri tarafından toz misvaktan üretilmiş macunlardır. Bunlarda alkol ve kloroform yoktur. Son günlerde bizde de  buna benzer markalar  internet üzerinden  satılmaktadırlar. Fiyatları üç-beş liradır. Bir tüp altı ay gider. Zaten kullanılacak miktar bir seferde insanın göz bebeği kadardır. Birkaç tane alıp eşe dosta hediye ediniz.
Saçınızı boyamak için kullanacağınız kimyasal maddeler birçok kanserin baş sebebidir. Gençlerimizin saçlarını boyamalarını önlemek için ebeveynlerin yoğun çaba harcamaları gerekir. En doğal saç boyası bitkisel kınadır. O da  zor bulunmaktadır. Onun yerine ucuz Hint kınalarından kaçınınız. En doğal kına çeşitleri sadece İstanbul Kapalıçarşıda bulunur.
Gözüne sürme  çeken  mümin kardeşlerimiz doğal sürmenin  artık yeryüzünde  bulunmadığını  bilmelidirler., Onun yerine kullanılan civa bileşikleri  zehirleyicidir. sarık, cübbe ve takke ile idare edelim. Sahte sürmeler körlüğe ve kansere sebep olurlar. Vazgeçiniz.
Zayıflamak için üretilmiş çeşitli biber haplarından ve buna benzer maddelerden faydalanmak için mutlaka bir hekime danışınız. Ülkemize bunlar Tarım Bakanlığı izni ile girerler. Ayrıca bunların ne olduklarını veya ne olmadıklarını anlayacak teknik imkanlar-laboratuarlar - ülkemizde henüz mevcut değildir. Sağlık bakanlığı izni ile  üretilenlerin sayısı çok azdır. Son günlerde her önüne gelen bir şey üretip şişelemekte ve tv’ların desteği ile  voliyi  vurmaktadır.  Hapı yutmak istemiyorsanız  bu hapları asla yutmayınız. Zayıflamak için boğazımızı tutmak ve parkın etrafında eşofmanları giyip onbeş- yirmi tur atmak yeterlidir.
Çamaşır makinalarımızda  kireç önleyici ve yumuşatıcı  gibi maddelere gerek yoktur. Vücudumuza çamaşırlarımızdan terle  girecek  kimyasal madde sayısını  artırmayınız. Üçüncü  deterjan gözünü boş bırakınız. Makinanız orada malzeme varmış gibi çamaşırınızı bir kere daha temiz suyla durulayacaktır.
Saçlarını yüz bin volt cereyan  yemiş gibi  yapan  yavrularımızı  jöle kullanmaktan vazgeçirmek  için Necipbey Briyantini ile  tanıştırınız veya eskiden o işi  birkaç damla limon suyu  ile yaptığımızı  hatırlatınız. Yoksa daha  evlenemeden  isimlerinin önüne  üç harfli bir unvan yerleştircek ve toplumda öyle anılacaklardır. Kel filanca vb gibi.
Bu ve buna benzer daha  nakledilecek  çok mevzuu vardır. Ayrıntılı bilgi almak için  bizi aramanızı; doğal malzemelerle  hayatınızı  yeniden  tanzim etmenizi ve bilinçli bir tüketici olarak yaşamanızı tavsiye  eder, uzun ömürler ve sağlıklar dileriz.
Saygılarımızla..
 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 109 25 Mart 2008

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 

  40

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

KIRKA YAKIN TİRYAKİ DAHA SİGARAYI BIRAKTI
Geçtiğimiz günlerde başlayan sigara yasaklarını bir başlangıç kabul eden birçok tiryakinin artık sigaralarını bıraktıkları ve sağlıklı bir yaşama başladıkları öğrendik.
Türkiye Yeşilay Derneği Çorum Temsilciliği olarak ana caddemizde açtığımız “sigaranın zararlarını” anlatan sergiyi gezdikten sonra nefis muhasebesi yaparak kendi istekleri ile sigarayı bırakan kırka yakın Çorumlu hemşerimizin de yeni ve sağlıklı bir yaşamı seçtikleri gözlendi.
Yeşilay Sergisindeki panolar ve resimlerle sigaranın dehşet verici yönlerini gören ve öğrenen tiryakiler dağıttığımız cd lerle de bu bilgilerini pekiştirerek birer ikişer sigarayı bıraktılar.
Uzun yıllar sigara içtiklerini ama kimsenin kendilerini bu denli bilgilendirmediğini, artık sigara denilen büyük madde bağımlılığının arka planlarını ve gerçek yüzünü de gördüklerini kaydeden tiryakiler aldıkları bu karardan geri dönmeyeceklerini de açıkladılar.
On gün süren Yeşilay Sergisinin son  günlerinde  artık sigara  içmeyeceklerini beyan eden tiryakilere Türkiye Yeşilay Derneği  Çorum Temsilcisi olarak  şükran belgeleri ve armağanlar verdik.
 
 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 111 25 Mayıs 2008

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 
 

 41

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

KONUŞMA DİLİ VE ÇORUM AĞZI
Osmanlı Devletinin  en geniş ve yaygın zamanlarını  ele alacak  olursak  çok sayıda  lisanın  Osmanlı  coğrafyasının  hemen her yerinde konuşulduğunu ve bir dil birliğinden bahsetmenin mümkün olmadığını  görmekteyiz. Gayet tabii karşılanması gereken  bu hal  mucibince de Çorum ve havalisi geldiği yerdeki lisanı konuşmaya  devam ediyordu denebilir.
Ayrıca hiç bir dil konuştuğu gibi yazılmamakta ve yazıldığı gibi de konuşulmamaktadır. Bu itibarla konuşma ve yazı dili olarak ikiye ayrılan güzel Türkçemiz iç Anadolu ve bölgemiz içinde aynı şekilde mütalaa edilebilir.
Yazı dili aynı zamanda bir milletin kültür dili demektir. Osmanlı Devletinin erken devirlerindeki lisan birliğini sağlama çabalarını saymazsak bir müddet sonra gelişen ve kabul gören yazı dilini İstanbul Türkçesi veya şivesi diye de tanımlayabiliriz. Fakat buna mukabil günlük konuşma dilinde bu birlik Osmanlı coğrafyasının hemen hemen hiç bir yerinde sağlanamamıştır ama buna rağmen bölgesel ağızlar arasında hiç bir zamanda bir çatışma çıkmamış Anadolu insanı bütün bu farklılığa rağmen birbiri ile anlaşmaya yüzyıllar boyunca güzellikle edegelmiştir. Buna sebeb Türkmen ekseriyetin ve Oğuz boyları hâkimiyetinin oluşturduğu bir Milli Birlik içinde olmaları ve geldikleri Orta Asya’da da bir devlet geleneği içinde yaşamalarıdır.Anadolu’nun Türkleşmesi ile gelenler lisanları, adet ve gelenekleri, töreleri ve kanunları ile gelerek burada yeni bir medeniyet kurdular. Bu itibarla lisan, dil ve edebiyat da kurallarıyla aynen taşınmış oldu.
Bu konuda ellili yıllarda araştırmalar yapan Çorumlu eski Dil’ciler Oğuz Boylarının, oba ve soy isimlerinin Orta Asya’dan aynen gelerek Selçuklular zamanında köy isimleri olarak kullanıldığını; yüzyıllar içinde de bu köylerden il merkezine gelenlerin hala bu isimleri kullanmaya başladıklarını söylemektedirler.
Cumhuriyetin ilanından sonra da yine bu isimler soyadı haline dönüşerek hala yaşamaya ve kullanılmaya devam edecektir.  Bu konudaki ilk akademik çalışmaları Türk Dil kurumunun 1930 lu yıllarda başlattığı çabalarda görüyoruz. Uzmanlar tarafından Çorum ağzının  özgün kelimeleri derlenmiş ve kayda geçirilmiştir. Fakat bu arada  Çorum’lu  Dilci ve eğitimcilerin çalışmaları da bu çabaları  takip  etmiş; araştırmalar  giderek zenginleştirilmiştir. Bunlar içinde en özverili  çalışmaları Eğitimci Tayyar Kerman gerçekleştirmiş bu konuda detaylı bir eser vermiş; onu Nesrin Ayçam, Abdullah Ercan ve ismini sayamadığımız pek çok araştırmacı takip etmiştir. Hafız-ı Kütüp Eşref Ertekin Hoca efendinin geniş ve uzun derlemelerinin kaynak olarak göstermek hiç te yanlış olmaz.
Son olarak bu konuda öğrendiklerimiz; bugün bile Türkçemizle birlikte Kırgız; Çuvaş, Kazak Türkçesi sözlüklerindeki pek çok kelimenin Çorum ağzı kelimelerle hala ve bire bir  örtüşüyor olmasıdır.
Sonuç Olarak: Bütün müellif ve dilcilerin ortak görüşü Çorum ağzı kelimelerin artık sadece literatürde kaldığı, medyanın, yazılı basın ve endüstriyel gelişmelerin Anadolu ağzındaki tarihi ve kültürel birikimleri de aşındırıp yok ettiği şeklindedir. Her ne kadar artık sokaktaki Çorum insanı İstanbul Şivesiyle konuşuyor ve yazıyorsa da hala köylerde bu dil özelliklerinin kaybolmadığı ve yozlaşmanın ulaşmadığı bazı yerlerin olduğu anlaşılmaktadır.
Yapılacak iş; bu konudaki eksiklikleri bulmak ve halk edebiyatı ürünlerini hızla kayıt altına alarak Çorum Dili ve Edebiyatına hizmet etmek olmalıdır.
 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi   SAYI 170 25 Nisan 2013

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 

 42

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

KULAKSIZ SOKAK , 1973...
 
Eski kışlardan bir kış olmuş, hava sühuneti-sıcaklığı-nakıs –eksi-kırklara kadar inmişti. O zamanki adı “Şubeye giden Kulaksız Sokak’ta olan resimdeki ana caddeye  bağlanan ve Kulaksız camiinin bulunduğu bu sokaktaki eski evler de  günlerce yağan  karın altında  kalmış o zamanki   eski Çorumlular da  büyük bir sıkıntıya duçar olmuşlardı.
Mamafih çocuklar  için durum böyle değildi. Onlar için kış kartopu, kardan adam, yokuşlardan aşağı kaymak ve eğlence demekti.
Fakat evlerdeki  tuvaletlerin ve su tesisatlarının  donması herkesi  mahalle camilerindeki  çeşmelere mecbur etmiş ve o yıl  büyük bir  felaket yaşanmıştı.
Yağan  kar yolları  kapatmış  sadece  Gazi  Caddesi ve Yeniyol açık kalmış geri  kalan bütün sokaklarımız buzla kaplanmıştı. Elektrik tellerinin de kopması üzerine  fırınlar ekmek çıkaramamış ve kışla fırınından gelen  ekmekler sırayla ve kuyrukla dağıtılabilmişti. Gökyüzü  simsiyahtı. Kelimenin tam anlamıyla bir kara kıştı. Sokaklarda  kayıp düşenlerin ve kollarını  bacaklarını  kıranların  haddi hesabı   yoktu.
Kağnı arabaları ve faytonlar hala tedavüldeydi.Resmi daireler makam arabaları olan faytonlardan yeni kurtulmuşlardı. Bir mark üç-beş liraydı ve insanlar  doları, repoyu,borsayı ve hormonlu sebzeleri ve bilgisayarı henüz bilmiyorlardı. Tarlalar ve bağlar hâlâ  insanların dostuydu. İki dönüm bir bağı olan aile  dışarıdan  sadece  tuz,gazı yağı ve kelle şeker alarak aylarca  hayatını idame ettirebilirdi.Bağ bozumları  bütün canlılığıyla  yaşıyor ve Pekmez sofralardaki saltanatını  hâlâ sürdürüyordu.
Televizyon ise henüz gelmemiş eski komşuluklar  gece ev ziyaretleri ve misafirlikler henüz bitmemişti.
GLOBAL ISINMA  ile dünya atmosferi daha  BÜYÜK BİR HARARET KESBETMEMİŞTİ. ve o zaman bilinmeyen  ozon tabakası   bile sapasağlamdı. Elinde tahta bavuluyla  Alamanyaya giden Briyantin bıyıklı Çorumlular diğer hemşerilerimizle beraber oradaki Türk kolonisinin  temellerini  daha yeni  yeni atmaya  başlıyorlar ve Ford  fabrikalarındaki  cıvataları büyük bir kuvvetle sıkıyorlardı..
İşte böyle bir günde  yazılmıştı üstteki tarihi yazı.
Altta ise otuz beş yıl  sonra  aynı sokağın artık cadde haline gelmiş ve  genişlemiş yeni durumu  görünmektedir.
Eski tek katlı ahşap kireç badanalı sırasıyla Karto’ların, Kavukçu’ların, Davut Cemallerin evlerinin  yerini  beyaz eşya  dükkanları ve cam kaplı  yüksek iş hanları  almış  bulunuyor.
Eski kışlar ise  çoktan  mazide  kaldı...
Saygılarımızla...
 
 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 77 25 Temmuz 2005

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 
 
 
 

 43

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

MEZAR-I  ŞERİF
-Sen takımınla indiğimiz yerde kalıp geriyi kollayacak, uydu bağlantısıyla devamlı hem bizimle hem de karargahla haberleşeceksin. Bir aksilik olursa yardım kodunu kullan ve üsse haber ver. Her ihtimale karşı üç helikopter ve Harrierlerin katılacağı hava desteği hazır bekliyor. Bu şerefi İngilizler de kendileriyle paylaşmamızı istediler.
-Sende adamlarınla kayalık arazide sürünerek ve saklanarak köyü kuşatacaksın. Üç manga askerin var.  Her binaya birisi yaklaşacak. Herkesin yaklaşacağı binalar belli. Gece olduğu için yağ kandili yakıyorlar. Işık gelen pencerelerden korkmayın, karanlıkta pusu kuracakları çok yer var. Açıkta başka bina yok, ama  esas korkumuz yeraltı  girişleri..
-Termal kamera timi önce bölgeyi tarayacak. Ondan okey gelince binaları kuşatacaksınız.
-Uydudan bugün bu köyde bir hareket olduğunu gözlemledik. Bu köyde yaşayan insanlar var. Hem savaşıyor hemde barınıyorlar. Mayın yok, çünki kendileri de burada geziniyor. Alışılmış bir güzergâh tespit edemedik.
-Toprak evlerde eğer siviller varsa onları  toplayın, mukavemetle karşılaşırsanız ateş açın. Bu tam bir sıcak çatışma da olabilir. Eğer biz çekilirsek Harrierler ve Kobralar buranın tozunu atacaklar.
-Benim en korktuğum bu toprak evlerdeki savaşçılar değil de şu ortadaki büyük taş yapı. İçine uydudan giremiyoruz. Termal kamera işlemeyecek kadar duvarları kalın. Tahminimize göre yeraltına açılan kapı burası. Ve buradan bütün bir kentin altına ulaşacak tünellere bağlanılıyor, bütün istihbarat ve lojistik destek karargâhları burada. Aylardır aldığımız telsiz sinyallerinin  merkezi de burası zaten,hiç şüphemiz yok.
-Ben Vietnam’da iken de böyle taş ve eski harabelerin çok iyi sığınak ve komuta merkezi olduğunu görmüştüm,onlara ne top işler ne de tankla girebilirsiniz. Belki bir metre kalınlığında ve nükleer savaş sığınakları standardında duvarları var.
-Sende adamlarınla bu binayı kuşatacaksın çavuş, yapının  hiç bir penceresi  yok, sadece üst kısmında çok küçük hava delikleri var, oradan içeri de gaz bombası atamayız. Nasıl gireriz şu anda bilmiyorum. İki adamın plastiklerle kapıyı uçursun, içeri el bombası atın, birisi spiral monitör ve termal robotla içeri baksın, sonra girin.
-İşte orası bizi yeraltına götürecek olan giriş kapısıdır. Bunu unutmayın.
-Albayım Pentagondan arıyorlar.General Rousse telefonda..
-Buyrun Albay Hawkings..!
-Evet efendim,
-Olur efendim...
-Dikkat ederiz efendim.
-Sağolun efendim..
 -Beyler haberler kötü. Uzmanlar o taş binanın Müslümanlar için çok kutsal bir yer olduğunu bildiriyorlar. Eğer bir tahribat yaparsak ve bu duyulursa çok kötü olacakmış Bilhassa İran’ın derhal Afganistan’ın yanında savaşa gireceğini söylediler.
Zaten Müslüman ülkeleri -Türkiye hariç- hepsi fırsat kolluyor, Cia nerede ise bütün adamlarını bu ülkelerde hükümetleri bizden yana olacak manevralarda kullanıyor. Cezayir deki ayaklanmayı da gericiler tehlikesine karşı cuntayı kışkırtarak  güçlükle başardık. Ama bu durum uzun sürmez.
-Komutanım!
-Evet!
-Orası  İran  için neden çok önemli acaba?
-Bilmiyorum, hem İran hem de diğer İslam ülkeleri için çok önemliymiş. Ama bize vız gelir. Amerikanın çıkarları hepsinden önemli. Belki  orası bir mezar,anıt veya başka kutsal bir yer olabilir. Ama ne olursa olsun bizim hedefimiz.
-Sen bir şey mi diyeceksin, Nijeryalı ?
-Şeyy, hayır efendim.
-Bu binayı bulup kapısını açınca çok büyük bir patlayıcı veya ateş desteği ile karşılaşırsak o zaman ne  yapalım?
-Hemen geri çekilin. Sen takımınla karargâha ve pentagona haber vereceksin. Zaten bir kısmımız o zamana kadar belki ölecek. Ama destek birlikleri gelince de orayı dümdüz edecekler. Sulandırılmış uranyum kullanma kararı aldık.
-Ama komutanım.
-Sus çavuş, başka çare yok, yerin on metre altında tüneller kazmışlar, atom bombası bile atsan işlemez, Ne ile gireceğini  sanıyordun, İşaret  fişeği ile mi ?
-Ama efendim,Cenevre konvans..İnsan hakları...Nato çerçevesi
-Hepsini  boş ver yüzbaşı.
-Pentagon bir kılıfına uydurur. İtiraz edenin ımf  ile bağlantısı, dış yardımları ve amerikan kredisi kesilir,dolarları üçe  katlanır, Rambo filmleri  bile seyredemez,bir daha asla hamburger yiyemez,kola da içemezler görürler seslerini yükseltmeyi..
-Suçsuz yere çok insan öldürdük efendim. Bunun  sorumluluğunu...
-İkiz kulelerde de beş bin yankee öldü. Kimse sordu mu   o zaman.. Bunun sorumluluğunu ben üstüme  alıyorum. Korkuyorsan karının yanına  dönüp ,tv da beyzbol maçı seyredebilirsin.
-Evet, bir sorusu olan?
-Sen bir şey mi diyecektin Nijeryalı..
-Hayır efendim..
-Hareket saatine  kadar  herkes hazırlıklarını gözden  geçirsin! Hepsi bu kadar .Hepinize bol şanslar.
-Sağ ol!
-Dikkaaaat !.
-Rahat.
-Emirleri duydunuz, herkesin malzemeleri hazırmı? Saat 24.00 de bizi almaya gelecekler. Siz bu ülkenin en seçilmiş otuzbeş adamısınız. Eğer başaramazsanız, rezil oluruz.
-Peki kapıyı açıp yeraltı girişini bulursak ne olacak yüzbaşım.
-Bizim görevimiz oraya kadar, arkadan gelenler halledecek onu.
-Ne yapacaklar.
-Sanırım zehirli gaz kullanılacak. Belki de napalm!
-Ama efendim.
-Evet,
-O tünellerdeki labirentlere girecek kadar enayi mi zannettin bizi. Bu çılgınlık olur.Hepimizi fare gibi avlarlar. İşleri bitince girer teker teker toplarız.
-Sen  iyi misin  Nijeryalı..
-Evet,komutanım,
-Biraz rahatsızsın herhalde..
-Hayır komutanım.
-Pekala, çocuklar, Sam amca bizden fedakarlık bekliyor. Hadi göreyim sizleri...
-Şimdi dağılabilirsiniz.
-Termal kamera  cevap ver...
-Evet, efendim.
-Köy temiz yüzbaşım, ortadaki  taş bina hariç hiç bir hayat belirtisi yok.
-Ben adamlarımla  köye giriyorum yüzbaşım,hoşça kalın..
-Hadi bol şanslar..
-Bu harekatın zamanlamasını yapanlar neden ayın safhalarını da hiç hesaba katmaz ki. Şu aydınlığa bak, gece görüş bile kullanmıyoruz. Eğer burada olsalardı  keklik gibi avlanacaktık.
-Bizde Nijeryalıyı gönderirdik.
-Niye?
-Herif zaten zenci,simsiyah  baksana, bir gözlerinin içi beyaz .Zaten onu görünce korkarlar..
-Kesin konuşmayı,şimdi iş zamanı,telsizi ver  Tom.!
-Alo , alo , gprs cevap ver.
-Seni dinliyoruz  yüzbaşım!
-Çavuş,  ben binayı  kuşatmaya gidiyorum, köyde  hiç bir canlı yok.Etraf temiz.Siz bulunduğunuz yeri  koruyun,eliniz tetikte olsun. Bir tuzak olabilir.
-Bu kadar  kolay  olacağını  ummuyordum.
-Evet, komutanım kimseler yok. Köyü boşaltmışlar, ama yine de dikkatli  olmak lazım. Bu kadar kendileri  için önemli bir yeri bu kadar boş  bırakmazlar. Bu işin içine bir iş var çavuş..
-Haydi Logan, ekibini  al ve binayı kuşat.
-Ok. Komutanım.
-Kapıya, patlayıcıları  yerleştirdiniz mi ?
-Evet efendim, bağlantıyı kesmeyin ,etrafta siper alın.
-Şimdi...
-Tamam çavuş içeri giriyoruz,
-Dikkatli olun yüzbaşım. Bol şans.
-Kapıda amma sağlammış, zor kırıldı, eski bir yapı burası. Kapının levhalarına bak, perçinlemişler birde..
-Burası  bir mezara  benziyor komutanım.
-Evet mezar tabii, pentagon öyle dedi. Hemde Müslümanlar için çok da önemli bir  mezar.
-Ne önemi varmış ki  bir taş bina  alt tarafı,
-Bob, termal  spiralini getir, başınızı uzatmayın ve bulunduğunuz yerden kıpırdamayın sakın
-Kimse ayağa kalkmasın.
-İçeride ne var bob, çevir  bana monitörü..
-İçerisi boş komutanım...Bomboş..Aa dip tarafta merdivenler var .Bir kapı görünüyor ama giriş kapalı, taşla  örülmüş  sanki...
-Tamam işte orası, bulduk yeraltı sığınağının  girişini bulduk .
-Ne yapacağız Komutanım.
-Uçuracağız Nijeryalı.
-Ama burası  bir türbe. Bir kutsal mezar,benim inancıma göre  buranın...
-Sahi,Sen Müslüman’dın değil mi ?
-Evet, efendim.. Şimdi anlıyorum tedirginliğini. Seni  niye bizimle  yolladılar ki ?
-Burası bir İslam ülkesi yüzbaşım, Nijeryalının bize çok faydası olabilir.
-Kes sesini  çavuş.Seninle sonra  konuşacağız Nijeryalı..
-İçeri  giriyoruz, gece görüşleri takın.
-Haydi,ileri.Marş.
-Buraya buraya ..Hiç girmeyecektik komutanım.
-Emir böyle. Binlercemizi öldüren adamlar buraya saklanmışlar, yeraltı sığınağına giden yolun ağzı burası...
-Burada duvarda yazılar var, ne yazıyor gel de oku Nijeryalı .
-Başüstüne komutanım.
"La seyfe illa zülfikar"..."La  feta illa Ali". Aman Allah’ım, Yarabbi beni Affet..
-Zenciye bak korkudan  bembeyaz oldu . Çok komik.
-Yamyam ağlıyor bak,
-Kes ağlamayı Nijeyalı ne oldu, niçin,cevap ver. Neredeyiz? Ya bu kapının üstünde ne yazıyor?
-Haza Kabr-ü Ali-yül Murtaza...Bin Ebu Talib .(RA). Allahu Ekber...
-Buradan çıkalım yüzbaşım, bende korkmaya başladım.
-Nijeyalı Yere kapandı Yüzbaşım. Burada önemli birisi olmalı..
-Korkmaktan bahsedeni alnından vururum. Çocuk musunuz siz.?
-Bu taş duvar  çok eski yüzbaşım. Yeni örmüş olamazlar. Girişin kenarları da örümcek ağları ile örtülü bunlar bir gecede olmaz.
-Valla hiç anlamam emir emirdir, patlatacağız ve içeri gireceğiz.
-Kes  ağlamayı Nijeryalı.Kalk ayağa Burayı sen uçuracaksın anlaşıldı mı ?
-Cevap versen...Yokse emre  itaatsizlikten...
-Şeytan diyorki  bir çatışma çıksa da şu pis zenciye bir kurşun ...
-Yüzbaşım, bir gürültü var dışarıda.
-Susun bu da ne?
-Müslümanlar geliyor, nal sesleri var.
-At kişnemeleri duyuluyor, geliyorlar, atlarla  geliyorlar.
-Jiple gelecek  değiller ya sersem, bu ilkel herifler
-Tuzak bu biliyordum. Bizi kıstırdılar işte.
-Herkes dışarı,çabuk kayaların arkasına  tam siper..Çavuş çavuş gprs ,pusuya düşürüldük. Karargâha haber ver. Helikopterler, harrierler gelsin,hava desteği...
-Çabuk makineliyi  kurun,.
-Yüzbaşım  sizi duyamıyoruz, neler oluyor orada.
-Alo, alo!
-Ateşş edin ateşşş.!
-Aaahhhh!
" Cnn den şimdi aldığımız bir haberi veriyoruz sevgili izleyiciler:
Amerikan deniz piyadelerinin mezar-ı şerif'e yaptıkları baskın başarısızlıkla sonuçlandı. Kafası kesilmiş durumda bulunan otuz dört amerikan askerinin katliamını üstlenen olmadı. Taliban'ın Pakistan’da bulunan sözcüsü ise kenti üç gün önce boşalttıklarını açıklarken Usame bin ladin in Sudana geçtiği ileri sürülüyor.
İran İslam Cumhuriyetinin operasyon ile ilgili olarak Abd ' ne nota vermeye hazırlandığı ve Endonezya ile Pakistan’ın da   harekatı protesto ettikleri bildiriliyor.
Öte yandan Türk hükümeti yetkilileri de  Abd başkanı  G.W.Bush' a  gönderdikleri mesajda Amerikan askerlerinin   katliamından büyük üzüntü duyduklarını ve teröre karşı mücadelede Amerikaya her zaman destek vereceğini açıkladılar.
Bu arada Amerikan ordusundaki zenci Müslüman askerlerin  ordudan firar ederek Taliban saflarına katılmak üzere Afganistana geçtikleri de  gelen haberler arasında"
 
La feta illa  Ali :Ali ra dan başka genç yok
La feta illa  zülfikar : Zülfikardan başka kılıç yok
Haza kabr-ü Aliyyül murtaza : burası Hz.Ali ra' nın kabridir.
 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi SAYI 158 25 Nisan 2012

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 

 44

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 MİRAÇ KANDİLİ VE SİGARA YASAKLARI KUTLAMASI
Tüm yurtta 19 Haziran tarihinde uygulamaya başlayacak olan yeni sigara yasası ile hemen tüm kapalı alanlarda sigara içme yasağının başlayacağını ve bu suretle içmeyenlerin de rahat nefes alabileceğini belirten Türkiye Yeşilay Cemiyeti Çorum Temsilcisi olarak yasanın hayırlı olmasını diliyorum.
Kanunun yürürlüğe girdiği tarihin aynı zamanda da miraç kandiline rastlamasının çok önemli bir tevafuk yani ilahi rast gelme olduğu ve bu yasa cumhuriyet tarihinin en önemli yasasıdır. Zira otuz dokuz milyon sigara tiryakisi bununla sigaraya elveda demek zorunda kalacaklardır. Onların açısından zor gibi görünse de içmeyen ve temiz hava solumak isteyen geride kalan vatandaşlarımız için bu çok sevindirici bir gelişmedir.
Öte yandan yasanın yürürlüğe girdiği tarih de “Miraç Kandili”ne denk gelmektedir. Bu çok sevindirici aynı zamanda da ilahi bir rast gelmedir. Hele şu mübarek üç aylarda böyle bir yasa vesilesiyle sigarayı bırakmak artık bir vatandaşlık görevi olmalıdır. Zira içilmesi yasaklanan ürün tümüyle yabancı ülkelerin ürettiği ve canımıza kastederek bizi kanser ve kalp hastalıklarına duçar eden kainat çapında korkunç bir zehirdir. Bunlara verilen para ve getirdiği hastalıkların tedavisine ödenen rakamlar korkunçtur. Artık sigarayı bırakmak milli bir görev olmalıdır. Öte yandan içilen bu sigaralar yüksek miktarda alkol ihtiva etmektedir. Bir paket sigarada bir yemek kaşığı alkol vardır. Bu uygulama son yirmi senedir sürdürülmektedir. Devletin ünlü sigara ve içki üretim kurumu Tekel yabancılara satılmıştır ve artık yoktur. Para devlete gitmemekte ve doğruca yabancı zehir tüccarlarının cebine oradan da mermi ve bomba olarak Müslüman kardeşlerimizin üzerine yağmaktadır.
İçinde bulunduğumuz üç aylar tüm kötü alışkanlıklardan arınacağımız ve sonunda da Ramazan’la ihya olacağımız çok kutlu bir zaman dilimidir. İçkiler ve alkol türleri zaten Müslümanlar için haramdır. İçine alkol katılan sigaralarda artık haram sınıfına girmektedir. Bu itibarla hem bu sigara yasası, hem de üç aylar; hem de idrak etmekte olduğumuz miraç kandili münasebetiyle artık bu zehirden kurtulalım ve bu kötü alışkanlığımızı bırakalım. Hem paramız cebimizde kalsın, hem haram işlemeyelim, hem sağlımızdan ve canımızdan olmayalım, hem de yeni çıkan yasayı çiğnemeyelim.
Bu mübarek günün hürmetine tüm tiryakileri sigaraya ve başka kötü alışkanlıklardan kurtulmaya ve tövbe ederek temiz ve sağlıklı Müminler olmaya çağırıyorum.
Hem yeni Yasamız Milletimize hayırlı olsun ve miraç kandilimizde kutlu olsun.
 
NOT: Türkiye Yeşilay Derneği’nin yeni Sigara yasasının yürürlüğe girmesi münasebetiyle bugün 20 Temmuz 2009 da Gazi Caddesi eski adliye önünde bir sergi açacaktır. Her yıl dünya sigarayı boykot gününde-31Mayısta-açılan serginin bu yıl yeni sigara yasasının yürürlüğe gireceği tarihte açılması kararlaştırıldı. Türkiye Yeşilay Derneği Çorum Şubesi münasebetiyle yeni Kanun metnini fotokopi olarak dağıtacaklarını, sigarayı bırakmak isteyenlere ücretsiz cd ve broşür vereceklerini ve sigaranın zararlarının anlatan panoları ile halkı bilgilendireceğiz.
Tüm Çorumlular sergimize davetlidir. Atilla ALPAY
 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 125 25 Temmuz 2009

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 
 
 

 45

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

ORGANİZE SANAYİ  BÖLGESİNDE ÇALIŞMALAR!
Sanayi kuruluşlarında sigara ile ilgili  semirlerine  hiç ara vermeden  devam eden  Türkiye Yeşilay Cemiyeti Çorum Şubesi    geçtiğimiz günde   Organize Sanayi  bölgesinde fabrika  personeli seminer  vererek beş  personelin  daha sigarayı bırakmasına  vesile oldu. Sigara  alkol ve  bağımlılık yapan  maddeler hakkında fabrika  personeli konferans  salonunda  fabrika  personeli ve çalışanlarına  sinevizyon destekli bir seminer veren  Yeşilay Derneği olarak: “Sanayi  kuruluşlarında   zararlı  ve bağımlılık  yapan maddeler hakkında  insanlarımızı ve çevremizi bilgilendirmeye devam ediyoruz. Okulların  kapanması ile  birlikte  sivil ve ticari kuruluşlarda  çalışmalarımızı sürdürüyoruz. Bu sanayi bölgesinde ziyaret ettiğimiz beşinci fabrika ve burada da çok sayıda personelin sigara içtiğine şahit olmaktayız.
İnsanlarımız bu zehirden kurtulmak istemekte ve zararlı yönlerini bu kadar bilmemekteler. Fakat bir karşı bilinç ve cephe oluştuğunu görmek artık bizler için son derece mutluluk verici olmaktadır.
Sigara içen bir fabrika çalışanının sigara molalarında kaybettiği süre yıl içerisinde birkaç milyara varan bir para kaybına ve değeri ölçülemeyecek katma değer ve eksikliğine sebep olmaktadır. İşyerleri artık bu konuda bilinçlenmekte hem çalışanlarının sağlığını hem de işletmelerinin karlılığını düşünerek sigara ile mücadeleye de önem vermekteler.
Bu günde burada beş kardeşimizin sigarayı bıraktığını ve artık içmeyeceklerini görüyoruz. Arkadaşlarının huzurunda söz vererek yemin eden ve bir daha sigara içmeyeceğini beyan eden bu kardeşlerimizi kutluyor ve yeni hayatlarında sağlık, mutluluk ve başarılar diliyoruz.”
Bu seminer  sonunda sigarayı  bırakan Kadir Yalçın,Savaş Aykaç, İzzet Karataş,Osman Halıcı ve Nuh Aksoy  isimli personele  Yeşilay  Derneğince  şükran belgeleri  verildi.
 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 140 25 Ekim 2010

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 

 46

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 POP STAR YARIŞMASI

Ağlayın  yavrum  ,
Döktüğünüz bu gözyaşları  az bile bu iş için...
Ağlayın Oğlum  kızım,evladım  ağlayın..
Şarkıcı  olamadınız,sizi elediler, beğenmediler, tüh  bir de alay  ettiler...
Ağlamanızda da mı olmadı. Yere diz çöktünüz, iki elinizi kavuşturarak ve hicranlı bir sesle bunun adeta ölümden bile beter olduğunu ifade ettiniz..Yere  kapandınız. Önlerinde  secde ettiniz..Yoo,  no’lamaz gibi garip sesler  çıkardınız.
Yine mi beğenmediler...
Göz yaşlarınız yüzünüzü yıkadı. Bacak kadar yaşınızla  yüzünüze sürdüğünüz boyalar sel oldu aktı ,salya sümüğünüz  birbirine karıştı da milyonlara rezil mi oldunuz...Ama pop  star olamadınız öyle mi ?
Şu mübarek  günlerde  göbeğiniz  karnınız bağırsağınız açıkta, şarkı söylemeye taa nerelerden  geldiniz ve pop star olunca da şana,şöhrete,paraya,4x4 jeeplere ,boğazda  villalara,yatlara,katlara,atlara,korumalara, bir sürü kocaya veya karıya pardon  arkadaşa mı kavuşacaktınız..
Bu iş; Unkapanı  müzik  çarşılarından, Mahmutpaşa yokuşlarından  geçmeden, kasetleriniz minibüslerde ,Kumkapı’nın  balık lokantalarında  ve meyhanelerde çalınmadan çiğ köfteler yoğurmadan, hiç olur mu sandınız.
Hiç mi film seyretmediniz. Köyünden kalkıp gelen elinde sazı ile  , İstanbul’un  “Yüksek kaldırımlarına” düşenleri...
Gazinolardaki     Beyoğlu’ndaki  abilerinizi ,ablalarınızı...
Babaları,babalara gelenleri  hiç duymadınız  mı ?
Jiletcilik diye bir ehli sanat erbabı  nasıl türedi  sanıyorsunuz.
Aaah  ki ne ah..
Nasıl üzüldüm  bilemezsiniz...
Demek ki  sizi seçmediler ve birde alay ettiler  öyle mi ?
Komşumuz  İslam ülkesi   Irakta  yaşıtlarınız  nasıl yaşıyor biliyor musunuz?
Abd işgali başından beri elli bin suçsuz din kardeşimiz şehit oldu.
Elin conisi kapına postalı ile tekme atarak sabahın köründe  namluyu gırtlağına dayayıp seni yatağından sürükleyip evinde direnişçi mi arıyor veya tuttuğu gibi guantanamoya mı götürüyor.Orası mı neresi..(Haritaya bak anlarsın  yavrucuğum.Orada hiç pop star  yoktur buna eminim..)
Hele geçen yıl bombalarla dümdüz edilen Afganistan da  acaba  hiç pop star  var mı ?
Çeçenistan da  sizin yaşınızdakilerin silahları  soğuktan  ellerine  yapışmış  gözleri ufukta  dev tupolev ağır bombardıman uçaklarını mı düşlüyorlar.
Hele  Filistin..Hele  dünkü Bosna, Hersek,dünkü  güneydoğumuz..
Bak mübarek  ramazan,birkaç cüz Kur’an okudun mu  dedelerine  veya şehitlerimize..
Orucunu tutuyor,namazını  kılıyor musun?
Mesela Ecdadın Osmanlı’dan haberin var mı ?Hiç Süleymaniye yi gördün mü ? Necip Fazıl’ ı okudun mu ? Hasan  Basri Hazretleri kimdir,bilir misin ?
Bu aziz  ülkeye  yönelik bir projen var mı ?
Bilimde sanatta,teknolojide,ağır sanayiide gerçekleştirilecek bir buluşun,patentin, incelemenin ,geliştirmenin veya  amatörde  olsa bir çabanın;
İlmi bir araştırmanın  peşinde misin ?Okuyorsan  derslerin nasıl?
Hayatını  örnek aldığın bir fen adamı,bir tasavvuf büyüğü,bir  kahraman var mı ?
Ülkene  yakışır bir insan olmak için pop starlıktan başka düşlediğin   bir “hal” yok mu ?
Sana adab-ı  muaşeret-i  ,selam vermeyi, topluluk   karşısına  çıkmayı,argo yerine Türkçe konuşmayı,edebi,görgüyü, adam gibi giyinmeyi,şu mübarek günlerde karnını bacağını  göstermemeyi,utanmayı, edebi,hayayı öğretmediler mi ?
Hadi  içinizde birkaç    gayrı müslüm, moskof  asıllı filan var ama ya gerisi...
Adam  olup da  ne yapacaksınız yavrum  Pop star  olmak varken.
Bu dünyada zaten ne varsa   şarkıcılıkta,artistlikte,topculukta,popculukta var..
Düne  kadar dayani  ölümüne kadar bu ülkenin yıllarca en büyük vergi  ve  madalya  rekortmeni  de bir Ermeni’ ydi   ve gelmiş-geçmiş en büyük genelev patroniçesiydi
Şu mübarek günlerde ülkemizin ,insanlarımızın,yoksullarımızın,ilim ve hilm erbabının hali nicedir diye  mübarek  ramazana  yakışır    programlar  yapmak  dururken bizleri  böyle işlerle  meşgul eden  mezkur tv kanal’ ını şiddetle protesto ediyor; bu çocuklara  “ sizi pop star yapacağız” diye  atmadıkları  fırça komayan  yarışma jürisi  ve avanesine de teşekkürler ediyor; ağızlarına  sağlık diyorum.
Saygılarımızla...
 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi SAYI 182 25-Nisan-2014 

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 

 47

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

SEVGİLİLER GÜNÜNÜ  PROTESTO  EDİYORUM.!
              Bu tür sevgililer günü vb gibi günler  ne yazık ki istilacı ve barbar Avrupa  kavimlerinin  kutladığı St.Valentin isimli bir Hristiyan azizinin  ismine izafeten icat edilmiş ;yurdumuzda ise  İstanbul  Beyoğlun da  esnaflık yapan gayrimüslimler tarafından  geliştirilerek  kültürümüze zorla oturtulmuştur.
Bu geleneğin ve adetin hedef kitlesi ; sayıları Irak ve Afganistan nüfusu kadar  yani 28 milyonluk dev  bir topluluk olan ve  yaşları 1-17 arası  olan  sevgili yavrularımızdır. Bu  çocuklarımızın  hayata atılıp  para kazanmalarına  henüz uzun yıllar vardır.
Fakat ceplerinde  sevgililerine  belki de en pahalı hediyeyi  alacak kadar da çok paraları  her zaman bulunmaktadır. Paraları  yoksa  kredi  kartları, o da  yoksa  onları çok seven ve daima  iyi harçlık veren büyükbabaları ve büyükanneleri de mutlaka  ihtiyaçlarını  karşılayacaklardır
Diğer yanda  binlerce  esnafta vitrinler süsleyip, afişler hazırlamakta  sanki bizim böyle bir geleneğimiz varmış gibi  ve bir bayram geliyormuşçasına  çok para kazanmanın derdine düşerek böyle bir furyaya her yıl mutlaka katılmaktadırlar.
Kendilerine  sorsalar  hiçbir zaman yolunda  gitmeyen işleri  belki böyle bir gün vesilesiyle bir an olsun canlanacak ve nakit sıkıntıları gidecek ve o gün için   rahat nefes  alacaklardır.
Bazı tv kanalları mikrofonlarını  İstanbul’un taksim  meydanının mutlu azınlığına, gayrı meşru yaşamaktan utanmayan sanatçı bozuntularına ve bir  kısım ahlaksız insanlarına  uzatıp saatlerce  röportaj yapacak; kimin kime hangi haram kazançlarıyla ne hediye  aldıklarını  öğrenmeye  ve bu müstesna günü (!)  nasıl kutladıklarını bilmeye çalışacaklardır.
Aziz şehrimizin de  bütün kafeteryalarında akşama kadar dersleri  asarak oturup baba  parası ve burslarını  yemeye çalışan bir kısım sevgili  gençlerimiz; karşılarındaki  sevgililerine  ilanı  aşk etmeye çalışacak ve böylece bu  mübarek günü(!)
idrak etmeye  çabalayacaklar  ama  aynı akşamki mübarek kandil gecesi  yine  kimselerin  umurunda  olmayacaktır.
Birde  bunun tersini  düşünelim. Bizim  olmayan böyle bir gelenek yerine  Hıristiyan avrupa ülkelerinin veya amerika’nın bir şeker bayramımızı, bir Hıdrellezi, bir Aşura gününü, bir “Üç aylarımızı” veya buna benzer  bizim için  kutsal ve önemli  olan bir zamanı benimsemesi mümkün müdür  ? Hatta oraların  ahalisi  bu vesileler ile  birbirlerine  hediyeler alsınlar, kutlasınlar veya bir şeyler yapsınlar…
Bunu  düşünmesi  bile  bize  mizahi  gelmekte  ve hemen pek çoğumuz  “olur mu  canım öyle şey” demekteyiz.Ama ne yazık ki onların adetleri  ve gelenekleri  milli kültürümüze öylesine oturmuş veya  oturtulmuş ki  tersine  bile düşünmekten aciz  hale  gelmişiz..
İnacımızda, sosyal adet ve geleneklerimizde  sevgililer  günü  diye bir şey yoktur. Türk  milletinin bildiği sevgili kavramının  muadili “Yar”dir.Ve bu aziz millet  sevmeyi de, sevgiyi de , sevgiliyi de-egoist Avrupalıdan-  çok daha iyi bilir.
Bizde Mü’min hanımlar ve erkekler  önce  nişanlanırlar, sonra da evlenirler. Nikah merasimlerinden sonra İslam devletinin çekirdeği ve  temelini teşkil eden kutsal aile birliği de  böylece  kurulmuş olur.
Böyle “arada kalmış”  gayrı meşru ilişkiler bize tv dizilerimizin ve avrupanın hediyesidir.(Eski Yeşilçam filmlerindeki konular bile bugünkülerin yanında –vallahi-masum kalmaktadır.)
Bakıyorum da bizim gibi fakir  taşra muharrirlerinden ve birkaç bin basan bazı muhafazakar ceridelerinden(gazetelerden) başka buna  tavır koyan hiç kimse yok.
On bakanlık bütçesi kadar zengin ve kalabalık olan muhteşem Diyanet işlerimiz bu yılda bu işi birde kandil kutlaması ile birleştirmez mi, insanın çıldırası geliyor adeta…Eğitim sendikaları,Müslüman  işadamları,her türlü  cemaat, cemiyet ve tarikat mensupları ile bin bir  türlü hanım dernekleri ve bilumum duyarlı stk lar ve bizim gibi düşünen insanlar  basın bültenleri de mi yayınlayamazlar,hiç mi kimsenin söyleyecek bir sözü  yok, niye bu işler kimsenin  umurunda değil. Niçin  bütün vitrinler, dükkanlar  rengarenek çiçekler,çelenkler, hediyelikler ve buna  benzer zırıltılarla dolu… Ne oluyor, bayram mı geliyor.Niye gülüyoruz ağlanacak  halimize…
Tanzimattan sonrada   biz bu filmleri görmedik  mi, yüzeli yıl süren  seferberlikler sonucu,iki milyon şehit, vererek koca bir hilafet ve saltanat ülkesini, bir Devlet-i Ali’ yi hep bu kafirlere benzeme illeti  yüzünden kaybetmedik mi ..
İki tane karanfil , bir tane  gülün  , ucuzluktan alınmış çin malı masum bir hediye’nin  ucu sefalete, zillete, perişanlığa,seferberliklere, esarete ve  oradan da cehenneme  gider genç beyler ve  hanımlar,hatta bir kısım esnaf arkadaşlar…
Unutanlara dün Bulgar,Moskof ve Ermeni mezalimlerini bugün de ,Bosnayı ;Çeçenistanı, Filistini, Irak’ı ,Afganistanı,Türkistanı hatta hatta  “acı vatandaki” Solingen’leri hatırlatırım.
Sevgililer günü  diye bir şeyi  kutlayan herkesi ,üç kuruş kazanacağız diye bu kültür yozlaşmasına  çanak tutan bir kısım esnafı ve bize karşı çıkan  herkesi ama  herkesi de  şiddetle protesto ediyorum.
Allah  CC cümlesine hidayet, şuur ,iman ve izan  versin…
Saygılarımla!
 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi   SAYI 144 25 Şubat 2011

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 

 48

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

SEVGİLİLER GÜNÜYDÜ 
Bu tür-sevgililer günü vb gibi- günler  ne yazık ki istilacı ve barbar Avrupa  kavimlerinin  kutladığı st.Valentin isimli bir Hıristiyan azizinin  ismine izafeten icat edilmiş ;yurdumuzda ise  İstanbul  Beyoğlunda  esnaflık yapan gayrı Müslimler tarafından  geliştirilerek  kültürümüze zorla oturtulmuştur.
Bu geleneğin ve adetin hedef kitlesi ; sayıları Irak ve Afganistan nüfusu kadar  yani 28 milyonluk dev  bir topluluk olan ve  yaşları 1-17 arası  olan  sevgili yavrularımızdır.Bu  çocuklarımızın  hayata atılıp  para kazanmalarına  henüz uzun yıllar vardır.Fakat ceplerinde  sevgililerine  belki de en pahalı hediyeyi  alacak kadar da çok paraları  her zaman bulunmaktadır.Paraları  yoksa  kredi  kartları, o da  yoksa  onları çok seven büyükbabaları ve büyükanneleri de mutlaka  ihtiyaçlarını  karşılayacaklardır.
Diğer yanda  milyonlarca  esnaf ta vitrinler süsleyip ,afişler hazırlamakta  sanki bizim böyle bir geleneğimiz varmış gibi  ve bir bayram geliyormuşçasına  çok para kazanmanın derdine düşerek böyle bir furyaya her yıl mutlaka katılmaktadırlar.
Kendilerine  sorsalar  hiçbir zaman yolunda  gitmeyen işleri  belki böyle bir gün vesilesiyle bir an olsun canlanacak ve nakit sıkıntıları gidecek ve o gün için   rahat nefes  alacaklardır.
Bazı tv kanalları mikrofonlarını  İstanbul'un  mutlu azınlığına, gayrı meşru yaşamaktan utanmayan sanatçı bozuntularına ve ahlaksız insanlarına  uzatıp saatlerce  röportaj yapacak ; kimin kime hangi haram kazançlarıyla ne marka otomobil  aldıklarını  öğrenmeye  ve bu müstesna günü (!)  nasıl kutladıklarını bilmeye çalışacaklardır.
Aziz şehrimizin de  bütün kafeteryalarında sigara dumanları içerisinde boğulmalarına  aldırmadan oturup baba  parası ve burslarını  yemeye çalışan sevgili  üniversite gençlerimiz ; karşılarındaki  sevgililerine  ilanı  aşk etmeye çalışacak ve böylece bu  mübarek günü(!) idrak etmeye  çabalıyacaklardır.
Birde  bunun tersini  düşünelim. Bizim  olmayan böyle bir gelenek yerine  hristiyan Avrupa ülkelerinin veya amerikanın bir şeker bayramını, bir hıdrellezi, bir aşura gününü, bir üç aylarımızı veya buna benzer  bizim için  kutsal ve önemli  olan bir adetimizi benimsemesi mümkün müdür  ? Hatta oraların  ahalalisi  bu vesileler ile  birbirlerine  hediyeler alsınlar, kutlasınlar veya bir şeyler yapsınlar..
Bunu  düşünmesi  bile  bize  mizahi  gelmekte  ve hemen pek çoğumuz  "olur mu  canım öyle şey" demekteyiz.Ama ne yazık ki onların adetleri  ve gelenekleri  milli kültürümüze öylesine oturmuş veya  oturtulmuş ki  tersine  bile düşünmekten aciz  hale  gelmişiz..
İnacımızda, sosyal adet ve geleneklerimizde  sevgililer  günü  diye bir şey yoktur.Türk  milletinin bildiği sevgili kavramının  muadili "Yar"dir.Ve bu aziz millet  sevmeyi de, sevgiyi de , sevgiliyi de-egoist Avrupalıdan-  çok daha iyi bilir.
Bizde mü'min hanımlar ve erkekler  önce  nişanlanırlar, sonra da evlenirler. Nikah merasimlerinden sonra İslam devletinin çekirdeği ve  temelini teşkil eden kutsal aile birliği de  böylece  kurulmuş olur.
Böyle "aradakalmış"  gayrımeşru ilişkiler bize tv dizilerimizin ve avrupanın hediyesidir.(Eski Yeşilçam filmlerindeki konular bile bugünkülerin yanında –vallahi-masum kalmaktaydı.) Bakıyorum da bizim gibi fakir  taşra muharrirlerinden ve birkaç bin basan bazı muhafazakar ceridelerinden başka buna  tavır koyan hiç kimse yok.
On bakanlık bütçesi kadar zengin ve kalabalık olan Diyanet işyeri  bir çabanın içine giremez mi; eğitim sendikaları,Müslüman  işadamları ve bizim gibi düşünen insanlar  basın bültenleri de mi yayınlayamazlar,hiç mi kimsenin söyleyecek bir sözü  yok…
Tanzimattan sonrada   biz bu filmleri görmedik  mi,yüzeli yıl süren  seferberlikler,iki milyon şehid, koca bir hilafet ve saltanat ülkesini, bir Devlet-i Ali' yi hep bu kafirlere benzeme illeti  yüzünden kaybetmedik mi ..
İki tane karanfil , bir tane  gülün  , ucuzluk pazarından  alınmış masum bir hediye'nin  ucu sefalete, zillete, perişanlığa, esarete ve  oradan da cehenneme  gider genç beyler ve  hanımlar,hatta bir kısım esnaf arkadaşlar…
Unutanlara dün Bulgar,Moskof ve Ermeni mezalimlerini bugün de,Bosnayı ; Çeçenistanı, Afganistanı,hatta hatta  acı vatandaki Solingenleri, daha yerdeki  kanları kurumamış Gazze' deki şehitleri  hatırlatırım.
Sevgililer günü  diye bir şeyi  kutlayan herkesi, üç kuruş kazanacağız diye bu kültür yozlaşmasına  çanak tutan bir kısım esnafı ve bize karşı çıkan  herkesi de  şiddetle protesto ediyorum.
Allah  CC cümlesine hidayet,şuur ve izan  versin. Saygılarımla!

 

 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi SAYI 157 25 Mart 2012

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 
 

49

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

SİGARA HARAM MI?
Yıllardır dinlediğimiz bu  bitmeyen tartışmalara bu tarihi günde aldığımız önemli haberle son ve tarihi bir nokta koymak istiyorum.
Ülkemiz insanlarının üçte ikisi iyi sigara içer. Alman ve İtalyan lütgatlarına bile “ Türk gibi sigara içmek ” deyimini yerleştirecek kadar bizimle millileşen bu zararlı alışkanlık artık daha da korkunç bir hal almış ve en az on yedi milyon vatandaşımıza öldürücü bir son darbeyi indirmek üzere laboratuvarlarda özenle hazırlanmıştır.
Otuz-kırk yıl önce filtreli sigarayı bile içemeyen Türk insanı bu zehire nasıl alışmış veya nasıl bulaşmıştır.
Yurtdışına gidip de orada Türk sigarası bulamayan insanlarımız bir müddet sonra kazançlarının önemli bir kısmını yabancı sigaraya yatırıp içindeki kimyasal maddeleri spermlerindeki kromozomlara yerleştirince onların torunları olan bugün ki Almancıların bile marlboro içmesi bilimsel bir gerçeklik olmuştur.. Adamlar bunun için laboratuvarlar kurmuş, bilim adamları kiralamış, karşı çıkanları yok etmiş ve var güçleriyle çalışarak dünyayı paylaşmışlardır.
Ülkemizde bu sigaraların bulunmaması ve kaçakçılığın önlenememesi bu insanlarımızın kimyasal sosu ve bağımlılık yapıcı narkotikleri barındırmayan yerli sigaraları da içememesi sonucu Tekel ; 2000 ve 2001 gurubu sigaraları imal etmeye mecbur olmuş, Amerikalı uzmanlardan yardım istemiş, içine önce TOZ ŞEKER, KAKAO VE ETİL ALKOL koymuş, yetmeyince de oradan ithal soslar getirilmiş ve bu marlboro taklidi sigaralara iyice yerleştirilmiştir. Tabii insanlarımızın içine de kanser tümörleri ve damarlarının içine de pıhtı, zift, nikotin, 4000 tür zehirli madde...
İstihbaratımıza göre AB nin emirleriyle en temiz sigaralarımız olan Maltepe ve Samsun ‘ un içine de toz şeker, kakao ve alkol yerleştirilmek üzereymiş...
Yani artık sigaradaki yine tekelin ürettiği Etil Alkol yani beyaz ispirto bal gibi bulunmakta ve tiryaki hangi sigarayı eline alırsa alsın, çektiği ilk nefeste 900 derecede ısınmış alkol buharını da içine çekmiş olmaktadır. Bu ağızda soğuyarak hemen alkole dönüşmekte ve tükürüğe de karışarak mideye inmektedir. Bu suretle de Müslüman haram’ı içmiş bulunmakta ve günah işlemektedir.
Daha soluk borusuna, yemek borusuna, mideye, akciğere yapışan yanmış şekeri ve kakaoyu, faili ve formülü meçhul ithal Amerikan soslarını konuşmuyoruz.
İnanmayan aldığı bir paket sigarayı açar açmaz koklasın eğer anlamıyorsa her adım başındaki tekel bayilerinden birisine koklatsın.
Bugün bu yazdıklarımız  sigaraya cevaz veren bazı hoca efendilerimize; kanser araştırmacılarımıza, Sağlık Bakanımıza otuz milyon tiryakimize ve ilgililere üzüntülerimizle ithaf olunur.
Saygılarımızla...

 

 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi   SAYI 84 25 Şubat 2006

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 
 
 
 

 50

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

SİGARA NASIL BIRAKILIR? 
1-sigara birden ve aniden bırakılır. Yardımcı ilaçlara ihtiyaç yoktur. Tüm kutsal bildikleriniz üzerine yemin ediniz ve çevrenizi şahit tutunuz.
2-Son bir SİGARA veya kahve içip işi duygusallaştırmayınız. Ayağa kalkıp paketinizi hızla buruşturup bir yere fırlatarak bu işi bitirin ve bulunduğunuz yerdeki bir pencereyi açıp derin bir nefes alın.bunu yeni hayatınızın ilk soluğu olarak kabul ediniz.
3-Paket, kibrit,çakmak tabla gibi nesneleri derhal bulunduğunuz yerden ebediyen kaybediniz. Sigara içilmez veya “no smoking” gibi levhalar veya tablolar satın alarak her yere asınız.
4-Sigara içilen her yerden uzak durunuz. Bulunduğunuz yerde içen kişiler varsa onları protesto etmeye derhal başlayabilirsiniz.
5-En az on beş gün kahve içmeyiniz. Çayla veya bitki çayları ile yetininiz.
6-Sigara arzusu gelince bir bardak su içiniz, tespih çekiniz, çiklet çiğneyiniz Çorum leblebisi yiyiniz.
7-Stresten uzak durunuz. Günde bir saat yürüyünüz. Bisiklete bininiz spor yapınız. Alkol de sigaranın ikiz kardeşidir onu da terk ediniz.
8-Uykunuzu aksatmayınız. Beyniniz ancak uykuda oksijenle beslenmektedir. Yaşantınızı yeniden düzene sokacak prensip kararları alınız. Artık bütün HÜCRELERLNİZE artık taze kan ve oksijen gideceğinden hızla dirileşmeye ve canlanmaya başlayacak buna kendiniz de hayret edecek ve hatta güzelleşeceksiniz.
9-Kahveler, egzozlar, parfümler hepimiz için tehlikelidir. Temiz hava soluyunuz. Sık banyo yapıp derinizin gözeneklerini açık tutunuz.
10-Mutlaka kan veriniz. Bu vücudun atamadığı zift ve nikotinin sürekli damarlar içinde dolaşmasını önler ve vücudunuz da yeni ve taze kan yaparak sizi sağlığınıza kavuşturur.
11-Beslenme alışkanlıklarınızı değişiriniz. Yeşil bitkilerle beslenerek kendinize YENİ beslenme ve yaşama rejimleri tatbik ediniz. Rafine yiyeceklerden kaçının. Kara un veya kepekli undan mamul ekmeği tercih ediniz. En ideal ekmek Çorum yufkasıdır. Tuzu da az kullanın. İçinde gıda boyaları ve kimyasal tatlandırıcılar ile e sınıfı maddeler bulunan hiç bir maddeyi evinize sokmayınız. Mutlaka zeytinyağı kullanınız ağır salçalı yemekleri ve kızartmaları terk ediniz. Fazla et, konserveler ve aşırı tuz, ağır baharatlar ve bol turşu yemek kalp-damar sağlığınıza ve tansiyon düzeninize zararlıdır. Yeşil sebze ve meyve tüketimini artırınız. Her hafta bir kere mutlaka balık yiyiniz. Izgara ve haşlama yapmak en iyisidir.
12-Yaşınız kırkın üzerindeyse günde bir aspirin mutlaka için mideniz rahatsızsa bağırsakta çözünenini tercih edin aspirinin çok çeşitleri vardır. Eczacınıza danışabilirisiniz.
13-Kolalı içecekleri hayatınızdan uzaklaştırıp yerine süt, ayran, hoşaf ve kompostoları yerleştiriniz.
14-Bütün bunları hayatınıza tatbik ettiğiniz ilk birkaç gün içinde beyninizdeki sigara şalteri kapanmış olacağından artık korkmayınız iradeli sağlıklı ve inançlı bir insansanız bir daha başlamanız asla mümkün olmayacaktır.
15-Günde ortalama bir paket sigaradan yılda en az 350 milyon, on yılda yine en az  3.5 milyar kardasınız. Bununla neler yapacağınızı bir hesap ediniz. Fakat esas kazancınız sağlığımız ve çevrenize verdiğiniz zarardan geri dönmüş olmanızdır.
16-Bununla da teselli bulamadınızsa – ülkemizde – her gün sizin gibi sigara içen 21 milyon aktif içicinin net 21 milyon doları yakıp akşama kadar dumanını havaya savurduğunu düşünün.pasif içicilerle beraber 51 milyon insanımızın meydana getirdiği savurganlığın boyutları sizi hiç ürpertmiyor mu? Hele içtiğiniz Amerikan sigarası ise yaktığınız her bir sigaranın mermi, bomba, kurşun olarak Filistin’e, Irak’a, Afganistan’a gittiğini yoksa BİLMLMİYOR MUSUNUZ?
17-Artık temiz kokan pırıl pırıl ve yepyeni ve sağlıklı bir insansınız. Vücudunuzun yenileme mekanizmaları tam güç çalışmakta, birikmiş zehirler dışarı atılmakta, akciğer hücreleri yeni bronşlar üretmekte, tıkalı damarlar yeni kılcallarla kalbinizdeki koroner sisteminizi takviye etmekteler.
18-Bulunduğunuz yerdeki Yeşilay teşkilatının konferanslarını ve film gösterilerini izleyiniz sergilerini geziniz. Sigarayı bıraktığına çok daha memnun olacaksınız. Hatta bir Yeşilay gönüllüsü olarak; içki sigara ve madde bağımlıları ile mücadele eden hayırsever toplum gönüllüleri kervanına sizde katılın.
19-Sigarayı bıraktığınız bu tarihi yeni bir başlangıç kabul ediniz ve biliniz ki  biyolojik ömrünüz 22 yıl daha uzamıştır. Sizi tebrik eder yeni hayatınızda ve ömrünüzde sağlık ve afiyet başarı ve mutluluklar dileriz.
Saygılarımızla!
 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 114 25 Ağustos 2008

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 

51

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

TARİHİ ÇEVRE VE ESKİ KENT  DOKUSU:
1970’li   yıllara gelinceye kadar sivil mimarlık tarihi örneklerinin en son ve özgün modellerine   sahip ilimiz  bugün bu  özelliğini  tamimiyle kaybetmiş bulunmaktadır.
Eskiden dar sokakları; kerpiçten tek katlı eski evleri, mescidi, çeşmesi, kabristanı, ,damalı döşemeli yaşlı teyzeleri, bacalarında leylekleri, inekleri, tavukları, köpekleri ve taş döşeli sokaklarıyla tipik bir Anadolu kent dokusuna sahip ilimiz; ilk tarihi çevre katliamına kırklı yıllarda uğradı.
Birçok tarihi mabet cemaatsizlikten dolayı satıldı. Kapatılan tekkelerin binaları cemaatleri de dağıldığı için harap olmaya başladı ve medreseler, mahalle mektepleri ile hamamlar da kapandı. Yine bu satış anında nice hüsnü hat levhaları, kıymetli ahşap, minber ve mihraplar, kandiller,antika elyazması kitaplar ,halı ve kilimlerde  yağmalanarak müzayedelere  gönderildi. Tekke ve medrese bahçelerindeki, camii hazirelerindeki kabirler de yıkıldı. Bütün ilimiz  ve ilçelerinde iki yüze  yakın tasavvuf ehli, derviş, ve ulemanın kabirleri de yok edildi.
Sonra altmışlı yıllara gelindi. Yol genişletme çalışmaları başladı. Sokaklarından o zaman yeni çıkan kamyonların geçemediği gerekçesiyle birçok evin cumbası kesildi. Yeni açılan ve bahçelerin içinden geçen yollar eski evlerin çoğunu ortadan kaldırdı. Asırlık dut ağaçlarını ve dibindeki “dedelerin kabirleri” de silip süpürüldü. (Yetmişli yıllarda yabancı ilim adamlarınca keşfedilen Safranbolu evlerinin açtığı çığır ve İstanbul Güzel Sanatlar Akademisi Mimarlık Tarihi Kürsüsü çevresinde oluşturulan Tarihi Türk Evleri’ ne nihayet sahip çıkma anlayışı gittikçe kuvvetlenmiş bu makalenin yazarı tarafından yüzü aşkın eski Çorum evinin fotoğrafı çekilmiş amatörce arşivlemesi yapılmıştı.)
Hemen akabinde Anıtlar Yüksek Kurulu tescil komisyonunca eski Çorum evlerinin  tespiti yapılmış; bu tespit esnasında da çok önemli  yapılar  gözden  kaçırılmış;tarihi olmayan bazı yerler de  tarihi kabul edilerek , kapı ve duvarlarına sarı plaketler  çakılarak  koruma altına alınmıştı.
Aradan geçen zaman içinde bu eski evler yani sivil mimarlık örnekleri zamanın tahribi ve atmosfer şartları ile yıkılmaya yüz tutmuş, bazıları yakılmış, bazıları da sahipleri tarafından iyice tahrip edilerek-bir  şekilde(!)- tescilden çıkartılmıştı. Dini ve askeri mimarlık örnekleri olan mescit, kale ve köprüler halen kullanıldıkları için tahribe karşı korunmuşlar ve işe yaradıkları için de sürekli onarılmışlardır.(Bunlardan eski sokak çeşmelerinin sayıları bir yirmi yıl önce 35 iken bugün birkaç tane kalmış olması bu işin en üzücü yanını teşkil etmektedir.)
O yıllarda tarafımızdan yetkililerin dikkatini çekmesi için “Tarihi Çorum  Evleri” isimli bir fotoğraf  sergisi hazırlanmış(1984) ve o zamanki Akbank Sanat Galerisinde sergilenmiş iki yıl sonra Belediye Sanat galerisinde bu sergiler tekrarlanmış ve  daha sonra İstanbul da Alarko Holding galerisinde  sergilenerek  İstanbul Sanat çevrelerine tanıtılmıştı. 
Bu çabaların ilk izdüşümü Alaybey sokağındaki Kâtipler Konağı’nın onarımı olmuştur. Sahipleri tarafından geleneksel Çorum Yemekleri lokantası olarak açılmış ve büyük de beğeni toplamıştır.(Yıllar sonra yeni sahipleri tarafından onarılan ikinci yapı da Çorum Mevlevi hanesidir. Bugün özel bir mescit halinde bulunmakta ve arada bir kullanılmaktadır.)  
Zamanın tahribine uğrayan bazı camilerin orijinal ahşap minareleri yıkılmak zorunda kalmıştır.(Kulaksız Camii ve yıkılarak yeniden ve tam anlamıyla inşa edilen Hamit camii de önemli mescidlerimizdendi.)
 Mevcut diğer camilerimiz de zaman içinde değişik onarımlar görmüş, bu onarımlar; yapıların  sağlamlıklarını ve kullanılabilirliklerini  artırmış olmasına rağmen ahşap kısımlarını  tahrip etmiştir. Yenilenen bazı detaylar yağlıboya ile kaplanmış masif çam direkler ve çatkılar(kolon-kiriş) ve abanoz minberler iyice nahoş hale getirilmiştir.
Köy ve kasabalardaki durum da bundan farklı değildir. En çok tarihi evin bulunduğu İskilip’te de müellif tarafından 1985 yılında benzer bir çalışma yapılmış ve ilçenin eski hali ile yurdumuzda ender bulunan sıvasız ve üç katlı evleri fotoğraflanmış ve arşivlenmişti. ( Bu çalışma 1997 yılında tekrarlanmış ve aynı yıl İskilip’te tertiplenen tarih de İz Bırakan İskilipli Alimler”Sempozyumunda da tebliğ olarak sunulmuş; ertesi yılda Diyanet Vakfı tarafından yayınlanmıştı.)
Son günlerde bu tarihi camilerin bahçelerinde bazı hayır sahipleri tarafından yaptırılan mozaik kaplamalı, zevksiz, nispetsiz ve garip renklerdeki şadırvanlar ile ilimizin muhtelif yerlerine tarihi çeşme diye yaptırılan tuhaf çeşmeler birer kültür ve tarihi çevre kirliliği örneğidir. Buna son dönemin tüm camileri, minareleri, çeşmeleri, mezarlıklardaki taç kapıları da, kabir ve türbeleri de dâhildir.)
Bugün ise birkaç korunmuş yapı, kale ve saat kulesi haricinde bir tarihi çevreden söz etmek artık imkânsız hale gelmiştir.
 
 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 162 25 Ağustos 2012

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 
 
52

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

TAVLA
Ortalığı kavuran güneş batmak üzereydi. Ecabad'a giden karayolunun kenarındaki şirin bir köyün asmalı kahvesinde ahali oturmuş dinleniyordu. Kimi yoldan geçen araçları izliyor, kimisi tv seyrediyor, kimisi nargile tokurdatıyor, kimisi de çay içiyordu. Ortadaki alçak mermer  havuzun etrafına serpiştirilmiş masalarda oturanlar yine yorgun  ve sıcak bir günün sonunda akşam serinliğini  bekliyorlardı.
Bir yolcu otobüsü geçti. Peşinden bir başka özel vasıta. Derken başka bir  araç göründü, sinyallerini yaktı, yavaşladı, yaklaştı ve kahvenin önünde durdu. Bir müddet dışarı  çıkmamak için duraklayan yolcular nihayet pencerelerden başlarını uzatıp, çevreyi incelediler. Direksiyondaki; aracın kaputunu açan çubuğu çekti ve  aşağı indi, bunu diğeri takip etti. İki orta yaşlı turistti gelenler. Kahveci birkaç adım öne çıktı. Yüksek bir sesle bağırdı.
-Welkam,velkam..Kola var,pepsi var,ayran var.
Nargile içenler,tavla oynayanlar,velhasıl herkes o tarafa dönmüş gelenlere bakıyordu.
-Bunlar turist galiba !
-Tabii turist baksana.
-Yoksa ne işleri var burada.
-Ne olacak dedelerinin mezarlarını  ziyarete geldiler. Başka neden gelsinler ki
-Bunlar İngiliz, çocuklar,
-Nereden anladın Gazi dede.
-Birde soruyorsun,Gazi Deden elli yıl önce kimlerle çarpıştı, burada..
-Elbette tanır,insan dostunu da tanır düşmanını da.
-Öyle değil mi Gazi dede.
-Öyledir İnşallah,Allahualem..
 
Turistler  ilerlediler,kadın olanı etrafa bakınırken kahveci  koca bir maşrapa su ile yanında belirdi.. Araç su kaynatmıştı. Radyatör kapağından buhar çıkıyordu. Durum anlaşılmıştı.
-Ben var şok teşekür etmek.
-Birşey değil , buyrun,velkam, cold cola,soğuk ayran,türkiş kafi..
Kahvenin önündeki çeşmede yüzlerini yıkadılar, birkaç köylü ayağa kalktı, içeri buyur etti. Bir tanesi ellerini sıktı. Herkes kendince bir şeyler söyledi. Ortadaki havuzun kenarına, kahvenin en serin yerine oturttular misafirleri.
Herkes merakla bakıyordu gelenlere. Hâlbuki turistlere alışkındılar. Hemen her sene binlercesi gelir, harp sahalarını ve abideleri ziyaret  eder,köyden alışveriş yapar,burada oturur dinlenir,sonra da giderlerdi.
-Biğğ kola and biğ türkiş kafi,please.
-Okey, mr. Allright kafi sade mi olsun,normal ?
-Sağde,sağde,su da,cold water,
Kalabalığın ilgisi misafirlerden  yavaş yavaş çekildi. Onlarda rahat rahat serinlemeli ve misafirperverlikte bir kusur edilmemeliydi.
-Where are you came from, Mr.?
Birden  bütün başlar havuzun öbür başında tavla oynayan Gazi Dede' ye döndü.
Turist birden silkindi,şaşkındı.
-Ooo,Yeaa.Good, We came from İstanbul.!
-Why?
-Visiting , For memory ,For my dads grave..
Kimse şaşkınlığını üzerinden atamamıştı
-Vay Gazi Dedem ingilizce de biliyormuş.
-Biliyormuş da bizim haberimiz yokmuş.
-Ne dedi bu gavur Gazi Dede.
-Büyükbabasının mezarını ziyarete gelmiş.
-Sen nereden biliyorsun İngilizceyi dede, Ya,
-I.cihan harbinde bizi Glasgowa, bunların memleketine gemi almaya gönderdilerdi. O zamanki harbiye-i umumi reisi Enver paşaydı. Orada üç ay kaldık ve kurs gördük. Bende çarkçıbaşıydım.
İstanbul da idadiyi bitirmiştim.Harp çıkınca askere çağrıldım. Sonra muharebe başlayınca vermeye yanaşmadılar,halbuki parasını ödemiştik,,bizde kalkıp gelip harbe katıldık. Hepsi bu.
-Vay amma hikaye ha, roman gibi.
-Bu konuya film çevrilir be Gazi Dede..
-Susun bakayım, edepsizlik etmeyin. Şurada misafirlerimiz de var.
-Bırak çocukları, sevdiklerinden böyle yapıyorlar. Benim bir şikâyetim yok.
-Tabii, biz bu günleri onlara borçluyuz.Benden bir çay Gazi Dede'me..
-Allah uzun ömürler sıhhat ve afiyetler versin.
-Seni başımızdan ve köyümüzden eksik etmesin.
-Amiin.!
 Turistlerin biraz dinlendikleri her hallerinden belliydi. Dede onlara da İngilizce olarak durumu anlattı. Sonra karşısındaki ile tavlaya kaldığı yerden devam etmeye koyuldu. Turistlerin şaşkınlıkları ve hayranlıkları daha da artmıştı. Nihayet kahveci kola ve kahveyi getirdi..
 
Bir ara erkek İngiliz’in tavlaya aşina olduğu anlaşıldı. Çünkü  oturduğu sandalyeyi biraz çekerek  dedenin masasına yaklaştırmış,, hem kahvesinden bir yudum alıyor;  hem de dedeyi izliyordu
Köyün en yaşlı insanı ve bir Çanakkale gazisiydi. Yaşı yetmişi geçeli çok olmuştu. Sempatik cana yakın bir ihtiyardı. Bastonuna  dayanarak hemen her gün bu kahveye gelir, önüne gelenle tavla oynar, herkesi yener,çayını içer ve akşam namazında tam ezan okunurken de  giderdi.Öyle ki  birkaç  gün kahveye gelmese hemen merak eder ve evine yollanır halini sorarlardı
Nihayet tavla bitti. Oynadığı köylü yenilmişti. Saf saf dedeye bakıyordu.
-Benden bir çay dedeme..Vallahi  pes.Bu yaşta bu zeka..Maşaallah...
-Eyvallah, sende dikkatli oynasaydın.
Kahveci çayı getirdi.
Turistler merak içindeydi. İngilizce konuşan ihtiyar bir tavla ustasıydı.
-Sen var benle oynamak, bekgamın.
-okey,mr,sitdown,wait a minute, I,m drinking tea, my tea time,now.
-allright ,I 'm waitin here
Ortalık  derin bir sessizliğe bürünmüştü. Gazi Dede keyifle çayını  yudumluyordu.
 Rakibi de kalktı, aracına doğru ilerledi otomobilinin suyunu koydu,radyatörün kapağını kapattı. Hanımı da aracın içini yerleştirmeye koyulmuştu.
-Yes Sir, I,m Okey. Lets play the backgammon.
-Okey, I am ready,
Güneş iyice köyün arkasındaki dağlara gömülüyor, hafif hafif esen bir meltem asmalı kahvenin çardağına hoş bir serinlik getiriyordu.
Nihayet oyun başladı. Bütün köylü halka olmuş, sandalyelerini dizmiş oyunu seyrediyorlardı.
-Şeş!
-Five!
-Düşeş
-Gate,
-okey
-Yek,
Asrın maçıydı sanki.Nefesler tutulmuş, gözler bu iki oyuncuya kilitlenmiş, dikkatler yoğunlaşmış, kaşlar çatılmıştı..
Epey bir zaman geçti. Oyun öyle güzel gidiyordu ki İngiliz' in de yaman olduğu anlaşıldı.
Nihayet bir gürültü  koptu. Gazi Dede son pulu hızla tavlaya indirdi . ve "tuuş" diyerek oyunun bittiğini ve zaferini ilan etti.
İngiliz şaşkındı, nasıl bu kadar çabuk ve güzel yenilmişti. Hala şoktaydı, adeta dili tutulmuştu.
-Dede kazandı.Yendi İngiliz’i.
-Evet, İngiliz mağlup,
-Hayret, Bravo Dede ,Ya.
-Maaşallah Dede,Maaşalah..
Gazi Dede havuzun kenarına astığı bastonunu aldı ve ayağa kalktı. Bir eliyle bastonuna dayanırken bir eliyle de tavlayı kapattı.
-Give me your hand !
İngiliz elini  uzattı ve sıkacak  zannetti. Dede tavlayı koltuğunun altına sokarak.
-Take your backgamın(tavlanı al),geçmiş olsun.its okey.dedi..
Herkes şaşkınlık içindeydi. Kalabalıktan ve İngiliz’den çıt çıkmıyordu. Dede yeleğinin cebinden köstekli saatini çıkardı ve baktı. İlerde köyde minareden ezan sesi yükseliyordu. Sonra kalabalığa döndü. Yaşlı Çanakkale gazisinin ağzından dökülen cümleler kahvenin ortasında bir top gibi patladı.
-Biz bunlara burada yenilmedik, tavlada mı yenileceğiz?
 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 156 25 Şubat 2012

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 
 
53

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

TEKEL NEDEN SATILMAMALI
Bugünler de bir Yeşilay mensubu olarak en çok karşı olduğum konulardan birisi Tekel’in satılması hadisesidir.
“Tekel satılırsa ne olur ” diyenleri hemen aydınlatmak istiyorum.
Ülkemizin dört bir tarafındaki tütün kuşağını ekip biçerek para kazanan üç milyona yakın insanımızın ekmeği ile ve yetmiş milyonumuzun da sağlığı ile oynayacak olan bu hadisenin ince ayrıntıları aynen şöyledir.
On seneden beri ülkemizde İzmir –Torbalı ’ da Amerikan sigarası üretimi yapılmaktadır. İçine bizim tütün kalitemizin binde birine bile erişemeyecek olan Virginia-Burley tütünü katılmaktadır. Geldiği ülkede sulak yerde büyüyen ve tohumları bile genetik çaprazlama ve nükleer mutasyonlarla dev hale getirilerek üretimi hızla artırılan ve nasıl yetiştirildiği bizce hiç bilinmeyen metotlarla işlenip derlenerek ülkemize getirilip insanlarımızın sigarasına yerleştirilen bu “ot”; çevresinde bin bir türlü oyunu da beraberinde getirmektedir.
Zira her gün yirmi milyon TC vatandaşı her sabah bakkaldan bir paket yabancı sigara alarak akşama kadar tüketmekte ve yirmi milyon doları da yakarak dumanını havaya savurmaktalar. Ertesi gün bir yirmi milyon dolar daha yakılmaktadır. Tabii bu arada dört bin çeşit zehir de insanlarımızın akciğerlerini ve peş peşe yapılan zamlar da bütçelerini kasıp kavurmakta.
On yıldır yurdumuzda üretilen sigaralara kakao, toz şeker ve etil alkol karıştırılmakta olup bunun kanserojen etkisi de bu kadar iyi bilindiği halde kimsenin umurunda olmamaktadır.
Hatta yakın akrabalarından en az iki-üç kişinin kanserden öldüğü ülkemizde bu gerçek hala önemsenmiş değildir. “Bana bir şey olmaz ya” diyenleri kendilerine getirecek film ve laboratuar tahlilleriyle arşa yükselen “eyvah” nidaları geç kalınmışlığın son haykırışları olmaktadır.
Eğer tekel satılacak olursa, alacak olanlar mutlaka abdliler olacak onlarda “kimse uyanmasın diye” içimizdeki iş birlikcileri ile ve amerikan muhipleri cemiyeti üyeleriyle ortak hareket edeceklerdir.
Bütün bildiğimiz yabancı markaların üretimi artacak ve içlerindeki Türk tütünü derhal iptal edilecek ve tütün üreticisinin ocağına virjinya –burley tütünü ağacı dikilecektir. Zaten ikibin gurubu sigaralarda eskiden %17 olan ABD tütünü oranı % 67ye çıkarılmış ve içine ithal kimyasal soslar katılmıştır. Bu sefer de tütün yerine tamamı ile bağımlılık yapıcı bu maddelerle artık iyice zehirlen ilecektir.
Türkiye de yaşı 25 ve altında olan kesim 35 milyondur. Bu da bu zehir tacirleri için büyük bir sürek avı demektir. Paketlerin üzerine deve ve camii resimleri koyarak bu av daha da cazip hale getirilecek araba yarışı, tropiler, sinema kulübü reklamları, kovboy imajlarıyla bu tüketim iyice pompalanacaktır. Okullarımızda kız arkadaşına hava atmak için, olgun ve zengin görünmek çabasıyla, kişilik kaymalarına uğrayan, bir kere bu uyuşturuculara paçayı kaptıran ve dar gelirli babasından çarptığı harçlıklarla kendini zehirleyen, kansere namzet 12 milyon yeni yetmemiz vardır. Bu insanların bağımlı olmaları tekelin yeni sahibinin ellerini daha çok ovuşturarak kârlarını katlaması demektir. Türk gençliğinin kanser olması, genç yaşında hüccetten kalp ve damar hastalıklarından insanlarımızın vefat etmesi kimsenin umurunda değildir.
Şu anda içine kimyasal madde katılmayan Türk sigaraları sadece Samsun ve Maltepe dir. Alkollü içkilerden de tekel üretimleri tabiidir. Bunlar yaban ellere geçerse bu böyle olmayacaktır. Laboratuarlarda üretilmiş meçhul kimyasallarla insanlar toplu halde katledileceklerdir.
Hükümet haram üretimin vebalini üstünden atmak maksadını gütmektedir. Yoksa yüzde bin kâr eden ve hergün bir sigara fabrikası inşa edecek kadar net ve temiz para kazanan başka bir kit veya tesis yoktur.
Bizce tekel satılmamalı, insanlarımıza sigara ve alkolün zararları anlatılarak,( hatta okullardaki müfredatlara bile ders olarak konularak gençler ve çocuklar bilgilendirilmeli ),bu alışkanlıktan yavaş yavaş vazgeçmeleri sağlanmalıdır.
Yoksa el oğlu veya tekelin yeni sahipleri olan coniler ve onların enişteleri mişonlar bizlere veya kimseye asla acımayacaklardır.
Tıpkı Filistin e,Afganistan a,Irak a,Bosna’ya acımadıkları gibi.
Vekillerimizi bilgilendirmek üzere bir Yeşilaycı olarak onları brifinge davet ediyorum.

 

 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 75 25 Mayıs 2005

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 
54

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

TEL
Lise yıllarımdı. Bir ziraatçı olan babam  görevi icabı sık sık köylere gider; özellikle  yaz tatillerinde   bende onunla gider; değişik yerler görür, insanlarla tanışır, oyalanırdım.
Şehrin sıkıcı atosferinden çıkıp yeşil ormanlara, papatyalarla kaplı dağlara, gelincik dolu ovalara gitmek beni çok mutlu ederdi. Hele gittiğimiz köylerde kaldığımız geceler yıldızları seyreder, şehirdeki evimizden niye bu kadar çok ve parlak görünmediklerini merak ederdim.
Bir gün yine sabah erkenden yola çıkmıştık. Bu sefer pirinç ekimi yapılan bölgelere, çeltik tarlalarına gidecek orada inceleme yapacaktık.
Aracımız keskin virajlarla dolu dağlara tırmanarak akarsuların içinden ve dere yataklarından geçiyor, arada sırada tek ayağını kaldırmış leylekler kırmızı gagalarıyla yol boyunca bizleri selamlıyorlardı.
O gün epey yol gittiğimizi geniş ve uçsuz bucaksız bir ovaya gelince anladım. Şehirden ne kadar uzaklaşmıştık kim bilir. Araçtan indik. Benim ise her tarafım uyuşmuştu. Zorlukla birkaç adım atıp kendimi toparladıktan sonra etrafıma baktı. Burası bir çeltik tarlası idi. Pirinç ekimi yapılıyordu. Babam:
-İşte o çok sevdiğin pilav var ya; onun pirinci işte burada böyle ve ne zorluklarla yetişiyor. Görüyor musun? Dedi. Hayretler içindeydim. Ben pirincin sulak yerde yetiştiğini, ekilen  yerlere çeltik denildiğini okumuş, duymuş ve dinlemiştim ama insanların böyle paçalarını sıvamış  suyun ve  çamurun içinde yüzdüklerini de hiç görmemiştim. Saatlerce suyun içindeydiler. Bu iş yani pirinç tarımı ne kadar da zahmetliymiş meğer diye düşündüm.
Hem belleri  ağrımıyor muydu, öyle saatlerce elleri ve ayakları suda durarak bir şeyler yapmak çalışmak çabalamak ne kadar zordu Yarabbi! Ben bunları düşünürken babamın yanındaki köylülerle uzaklaştığını ve benimde bir kenarda kalakaldığımı fark ettim. Hemen önümde çok yaşlı bir kadın eğilmiş suyun içinde bir şeyler yapıyordu.
-Hoş gelmişsiniz oğlum,sağa söylüyom. Heeey! Hoş geldiniz!
-Aa özür dilerim teyze, dalmışım, Hoş bulduk. Kolay gelsin, nasılsınız.
-Nassı olalım işte Allaha şükür, yuvarlanıp gidiyoruz, görüyorsun suyun içindeyiz. Eğmek parası.
Yaşını tahmin edememiştim. Sordum. Annemden birkaç yaşta küçük olmasına rağmen ama öyle yaşlı gösteriyordu ki. Yüzü  kırışmış, başörtüsünün kenarından görünen bir tutam saçı da bembeyaz olmuştu. Bir yandan çalışıyor bir yandan da benimle konuşuyordu.
-Okuyonmu?
-Evet,
-Nerede?
-Liseyi bitirdim bu sene.
-Afferim.
-Okuyup da ne olacaksın?
-Bakalım, doktor olmak istiyorum.
-İnşallah , Allah CC yardımcın olsun.
-Amin teyze ,cümlemizin.Sizlerinde.
Yaptığınız iş ne kadar zor teyze, ben pirinç ekiminin bu kadar zor olduğunu bilmiyordum!
-Ne sanırsın ya, bir avuç pirinç için bir ömür veriyoz burda, dabanlarımız, avuçlarımız suyun içinde.
-Bende zannediyordum ki bu iş.
-Gordün işte, sanıldığı  kadar goley değil.
-Hem hangi iş goley ki. İnsana öyle hemen ekmek vemiyorlar bu dünyada.
-Biliyon mu?
-Neyi Teyze?
-Geçenlerde  bizim gomşu  Hatce gadının torunları geldi  Alamanya' dan.Guççük iki oğlan , pirinci de, yomurtayı da pavlikada yapılıyor sanıyorlarmış. Hele tavukların boynuna ip takıp da it gibi sürümeye galkmadılar mı?
-Gule gule öldüydük. Heleççik bebeğin biri yımırtayı tavıkdan çıkarken görmüş .Bi daha ikisine de yımığta yediremedik.
-Ne bilsinler bebekler,gavır ellerinde büyüyünce öğle oluyo. Cahallık işte. İkimizde gülüştük
-Ayran içen mi?
-Zahmet vermeyeyim,hem işiniz de var.
-Hazır  zaten oğlum, şimdi alır gelirim.
Doğruldu, çamurun içinde zorlukla ilerledi. Bir kenardaki  eşyalarının bulunduğu yere  çıktı. Biraz sonra elinde bir tas ayranla geldi.
-Buyur bakelim guççük beey.
-Sağ ol teyze!
-Allah razı olsun, susamıştım. Çok makbule geçti. Eline sağlık.
-Afiyet ossun . Bi daha veremmi?
-Yok kafi geldi, teşekkür  ederim, ölmüşlerinizin  canına değsin.
-İyi para kazanıyormusun bari teyze. Bu kadar zor bir iş karşılığında.
-Ne gezer evlat, garınımızı zor doyuruyoz.
-Mesela bugün mayış  günü, yarın  elimizde heç para galmayacak, tuza gaza, şeker,una hep zam yaptılar. Kimse bizi  düşünmüyo,heç düşünmüyo.
-Neden teyze.Annem hep pirincin pahalı olduğunu söyler. Tanesini  tabakta bırakmayın der. Bir taneye bin melaike hizmet ediyormuş der.
-Orada öyle ama tarlada para etmiyo.
-Mesela bugün maaşınla ne yapacaksın teyze, nerelere dağıtacaksın.
-Tel alacağım.
-Ne teli?
Cevap vermedi, birden düşüncelere daldığını hissettim, hem çapa  sallıyor hem de içini çekiyordu. Birden doğruldu. Bana döndü.
-Anan bunun bir tanesine bin melaike hizmet ediyormuş diyo, he.
-Evet teyze!
-Anan doğru söylemiş,gutlu kadınmış.Biliyo.
-Hem sen melaike gordün mü heç?
-Yoo , nereden göreyim. Onlar görülmez ki?
-Gorülür, gorülür.Benim  yavrım da melaike gibiydi.
-Ne oldu yavrunuza?
-Ne sen sor ,ne ben söyleyim?
-Ne oldu teyze?
Gözleri  yaşarmaya başlamıştı. Elindeki çapayı bıraktı. Kolunun tersiyle gözlerini  silmeye çalıştı. İçin için ağlıyordu. Birden kendimi  suçlu hissettim.Yarasını deşmişdim. Kimbilir oğluna ne olmuştu. Neydi ızdırabı?
-Sefillik, fukaralık işte. Yıllarca bu işten garnımızı zor doyurduk. Bir kenara üç-beş kuruş artırıpda evimizin pencerelerine bir tel takamadık.
-Ne teli teyze? Haa,demin söyleyecektiniz de.
-Hani şu sinek girmesin diye satılan teller varya? Göz göz,delik delik.
-Evet, anladım.
-İşte para bulupda bir teli  bulamadık. Fakirliğin gözü kör olsun. Buralarda çok olur. Aha bu çamırın yüzünden . Sivrisinek soktu da, sıtma oldu ve öldü zavallı yavrım. İşte  o bir pirinç tanesine hizmet edenlerden birisi de benim melaike oğlumdu , annadın mı?

 

 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 134 25 Nisan 2010

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 
55

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

TEZİMİZ
Tezimiz  ,Çorum’un “nev’i Şahsına münhasır” veya “özgün” niteliklerini, etnoğrafyasını, folklorünü  bir kere daha tebarüz ettirmek ; bunun  Anadolu Medeniyeti içeresindeki  yerini ve ehemmiyetini  ortaya  koymak  amacını  taşımaktadır.
Öteden beri  Antik Hitit Medeniyetinin gölgesinde  kalarak  son yıllarda artan turizm potansiyelinden de böylelikle istifade edememiş; öte yandan saf, duru ve yerel kültür değerlerini de daima içinde barındırmış olan Çorum’u bir kere  tanımak ve tanıtmak arzusundayız.
Takdir edilmelidir ki bir bölgenin tüm  yönleriyle araştırılması, tarih içindeki  rolünün ortaya konması ve varsa onu diğerlerinden ayıran özelliklerin anlatılması pek kolay bir iş değildir. Yıllara ve ciltlere sığmayacak zengin  bir kültürü tevarüs  etmiş olan Anadolu’yu  sadece kültürel olarak ele almak  bile çok geniş ve kapsamlı araştırmalar ile olağanüstü çabalar gerektirecektir.
Yurdumuzda etnografya ,dil ve edebiyat, sosyal adet ve  ananeler ,halk oyunları ve folklor, antropoloji,el sanatları, yaşayan adet ve gelenekler ile ve hatta Anadolu mimarlık ve sanat  Tarihi  üzerinde yeterli çalışmaların yapıldığı;arşivlerin gereğince incelendiği,mevcutların envanterinin çıkarıldığı,tasnife alındığı  kanaatinde  değiliz.Hatta ülkemizin tanıtımı ve turizm politikası bile  Ege ve Akdeniz’deki iklim ve doğa güzelliklerimiz ile bizden önceki uygarlıkların  antik  medeniyetlerine odaklanmış bir şekilde seyretmeye devam etmektedir.Bütün bunların  tabii bir sonucu olarak İç Anadolu Müslüman Türk Medeniyeti daima gölgede kalmış; yeterince aydınlatılamamış,anlatılamamış, öğretilememiş hatta anlaşılamamış bulunmaktadır.
Antik Hitit medeniyeti üzerinde yeteri kadar çalışma yapılmıştır kanaatindeyiz. Belki kazılar ve yeni eserlerin ve yerleşim birimleri ile arkeolojik buluntuların  ele geçirilmesi uzun yıllar alabilir. Hatta yurdumuzdaki müzelerin hemen pek çoğu antik çağlara ait malzeme ile dolu olmasına rağmen Anadolu’muz dünyanın  en büyük canlı ve hala yaşayan bir açık hava müzesi olarak  fark edilmeyi beklemektedir.
Çorum’ un ve Anadolu’nun yeni sahibi Müslüman Türkler’ dir ve bu uğrunda kan dökerek ve büyük bir bedel ödeyerek  sahip olduğumuz bir nimet ve aynı zamanda da  anavatanımız ve yurdumuzdur. Bunu yeterince anlamak, tanımak ve tanıtmak, yeryüzü kültürleri arasındaki layık olduğu şanlı  yerine ve “asrın  idrakine” oturtmak  borcumuz olmalıdır.
Böylece iddiamız odur ki :
Çorum ve havalisinde tevarüs eden bu iç anadolu medeniyeti;
Ülkemizdeki diğer bölgelere kıyasla çok daha saf ve bakir etnoğrafya unsurları  ile Orta asyadaki anavatanımızdan gelen  özgün ve nev’i şahsına münhasır  değerleri ihtiva etmektedir.
Bu  köklerin üzerinde  taşıdıkları hususiyetler yeni  yurdumuzun havası suyu ve toprağı ile yoğrularak şekillenmiş ve hem vatanımızın hem de dünyanın en doğru ve güzel uygarlığını  ortaya  çıkarmıştır..
Ülkemizin diğer köşe ve bucaklarının  kültür ve medeniyet adına tescili ve çıkış noktası hatta batıya uzanması hep orta ve iç anadolu eliyle olmuştur.
Bugünki mesahamızın dört katı kadar büyük Devlet-i Ali Osmani medeniyetinin kalbi ,acıları ve özü  hep burada kalmış;onun devamı olan devlet yeniden burada kurulmuş; yeni Türk ve İslam Medeniyeti ;modern Türkiye Cumhuriyeti olarak burada  şekillenmiştir.
İslamın potasında eriyen nice kabile, millet veya insan toplululuklarının   kültür  cevherleri bizden önceki antik çağların kalıntılarıyla ve mirasıyla  hem hal olmuş ve  ortaya bugünki özgün “Anadolu Medeniyeti”  çıkmıştır.
Işte bu medeniyet içesirisde Çorum saflığını daima korumuş orta asya cevherlerini ve asil doğrularını daima muhafaza etmiştir.
Bunun sebebleri şunlardır :
Orta asya oğuz boylarının  doğrudan gelip yerleştiği son vatandır.1071 de  kapıları açılan ve 1096 da son  haçlı seferinden sonra artık ebediyyen bizim olan ve dünya durdukça da bizim olacak olan “Ana Vatanımız”  olmasıdır
Büyük göç yolları ve ticari güzergahlar üzerinde olmayıp sefer yolları üzerindeki  askeri bir menzil de değildir .
Ezici bir düşman hakimiyetinde uzun  zaman kalmamıştır. Bünyesinde  gayrımüslüm unsurları  fazla ve uzun zaman barındırmamıştır. (Bu unsurlar şehrin kültür,adet ve gelenekleri  üzerinde  hiç etkili  olamamışlar; sadece ticaret, sanat ve  zanaatla uğraşmışlardır.) Yakınında veya sınırlarında kültür etkileşimine gireceği  farklı bir millet veya başka bir devlet yoktur.
Lisanını, ibadetini  ,yaşantısını  yasaklayacak bir dış tehdit almamıştır.
Büyük göçler ve istilalarla demografik yapısı değişmemiştir.
Cumhuriyetin ilanından sonra da bu içe kapanık ve ketum halini sürdürmüştür.
Yeni devletin başkentine bu kadar yakın olması nerede ise hiç bir avantaj sağlamamıştır.21.yüzyılda havaalanı ve demiryolu yoktur.Ana karayolları bile hala tek şeritir. Devletin yegane yatırımı  seksen yıldır iki fabrikadan ibarettir.(Şeker ve Çimento Fabrikası).
Okuma yazma oranı ülkemizin en yüksek seviyede  olan ilidir. Cumhuriyetten once en uzun askerlik  yapanların(iskilip 9-14 yıl ) ve en çok gidip de dönmeyenlerinin  olduğu bir kahramanlar ve yiğitler şehirdir.
Osmanlı’nın  ve yeni cumhuriyetin bir sürgün yeridir. Isyancıların mesken tuttuğu ama aynı zamanda  Milli mücadelenin  kilit isimlerinin de yetiştiği bir fakir beldedir.
Dünyaya asırlar boyu açılan tek kapısı Samsun vilayetidir.Bütün ihtiyaçlarını oradan  karşılamıştır.
Bugün  ise görünüşte büyük metropollerin herhangi bir semtinden farkı olmayan; en çok ortaklıklı şirketlerin bulunduğu,kendi yağı ile kavrulmaya  çalışan, kendini sevenleri  kendine aşık eden; Evliya Çelebi’ nin dediği gibi  “Güzelleri  Bol Çelebileri Çok ”bir Anadolu vilayetidir.
Bizde bu tezimizde tarihi Çevre birimleri olan Tarihi  Çorum evleri ile onlardaki yaşamı ,mimari özellikleri ile  anlatacak, kısmen, dil ve lisan üzerinde  duracak birazda bir folklor değeri olan Yemek antropolojisinden bahsedeceğiz.İl geneli  ile bazı ilçelerde otuz yıldır sürdürdüğümüz tarihi çevre  araştırmalarımızın  neticelerini  ortaya koyacak; onlarda  fark ettiğimiz  ve nev’i şahsına münhasır özellikleri,doğruları ve hatta güzellikleri dile getireceğiz.
Bütün bu tesbitlerimizin sonucunda da büyük Anadolu uygarlığının yeniden ortaya konulması, tebarüz ettirilmesi,anlaşılması,gelecek kuşaklara zengin bir kültür mirası olarak devredilmesi,anlatılması ve sevdirilmesi hatta sahip çıkılması için gereken çareleri önereceğiz.
Saygılarımızla…

 

 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 105 25 Kasım 2007

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
56

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

YARDIM
Uzun bir masanın etrafına dizilmiş çok sayıda subay oldukça gizli ve hararetli bir toplantı yapıyordu. Konu Amerikan Yardımıydı ve Amerika'dan olduğu gibi diğer ülkelerden de farklı yüksek rütbelerde çok sayıda subay vardı.
Göğsü yıldız ve madalyalarla süslü yaşlı paşalar gümüş saplı bastonlarına dayanmış topluluğu dinliyorlar, belli ki gözlemci olarak bulunuyorlardı. Vietnam’da ve körfez harekâtlarına katılan subaylar birer birer kürsüye çıkıyor, topluluğa film gösterileri eşliğinde bir şeyler anlatıyorlardı.
Gündemdeki konu Amerikan yardımının önemi üzerinde merkezleniyor ve Nato’ya üye ülkelerin yükümlülüklerini tam yerine getirmediklerinden yakınılıyordu. Birleşik devletler ordusundaki her bir asker için Amerikan hükümetinin ne kadar para harcadığı anlatılıyor bunun dörtte biri kadar bile diğer Nato ülkelerinin harcama yapmadığından yakınılıyordu.
Her zamanki gibi Nato içinde Amerika’yı ve onun çıkarlarını öne çıkaran bir toplantı yapılıyordu. Yine her zaman olduğu gibi kararlar onun aleyhine alınacak ve sam amca her zaman her yerde olduğu gibi burada da galip gelecekti.
Bir an her şeyi göze alıp bu kadar kurmay subay, emekli Nato generalleri ve kuvvet komutanları varken kalkıp: "Bosna’da dört yüz bin kişi ölürken, altmış bin kadının ırzına geçilir, elli bin küçük çocuk öldürülür,  pazar yerine atılan bir havan mermisi ile Müslümanlar paramparça edilirken neredeydiniz?  Oradaki komutanınızın Sırplarla kadeh kaldırırken çektirdiği bu fotoğrafta mı yalan" diye sormak geldi? " İkiz kuleler bahanesiyle yerle bir ettiğiniz fakir Afganistan’daki üç bin masum ailenin ailesine tazminat ödediniz mi? Olayların baş sorumlusunun mossad olduğu anlaşıldıktan sonra neden bu ülkeden çekilmediniz.
Attığınız yardım paketleri misket bombaları ile neden aynı renkteydi. Bunları mayınlı bölgelere atarak, fakir kadın ve çocukların o bölgeye hücum etmelerini sağlayıp paketlerin açılması neticesi havaya uçarak parçalanıyor sizde böylece bölgeyi mayından temizliyordunuz.
Siz mi adalet dağıtıyorsunuz, bütün bunlar olup biterken nasıl insan haklarından bahsediyorsunuz. Bizimde istihbaratımız yok mu?  O Müslüman ülkeyi siz uydudan seyrediyorsunuz ama bizim orada yaşayan binlerce vatandaşımız, akrabamız, tüccarımız öğrencimiz var. Sizden çok daha kolay o ülkeye girip çıkıyoruz. Bilgi ve haber alıyoruz anlattıklarınızın hepsi ama hepsi yalan şimdi de gözümüzün içine bakarak bizleri kandırmaya uğraşıyorsunuz. Nato bütçesine yaptığımız katkıyı ülkemize aktarsak her yıl beş baraj inşa ederiz. Üstelik faydalandığınız üslerden de yıllarca İslam dünyasına saldırdınız ve Müslüman kanı akıttınız. Üstelik bu antlaşma sadece komünistlere karşı kurulmuştu, kominizim bitti. Bu seferde onların başı Rusya’yı pakta almaya çalışıyorsunuz. Komünizme karşı kurulan bu antlaşma şimdi kime karşı ve neyi savunuyor, sizin çıkarlarınızı değil mi ?"
İçinden bunları söyledi, haykırdı, haykırdı durdu. Gözleri doldu, bombalanan Kabil, iki yüz bin Şehit veren Irak, masum Sudan, Bosna, Kosova birer film şeridi gibi geçti gözünün önünden. Bu haramilere söylenecek o kadar çok söz vardı ki. Oturduğu yerden Üstlerine baktı, onlarda başları önlerinde susuyorlardı. Hem susmasalar ne yapacaklardı ki. Arkalarında meclis ve halk desteği yoktu ki. Ülke gençliği Amerikan gençliği gibi giyiniyor, Amerikan sigarası yerli sigaradan çok tüketiliyor, onların müziği dinleniyor, onların lisanı konuşuluyordu. Hele büyük kentlerdeki tabelalar ve tüketim merkezleri adete birer küçük Amerika idi. Bu kadar bu ülkenin ve yaşantısının hayranı uyuşmuş bir halk kitlesi varken kime karşı çıkabileceklerdi ki.
Yarın sevgililer günü, öbür gün cadılar bayramı, kolası, hamburgeri, sineması, cazı, sazı ve bilumum kepazelikleriyle küçük Amerika olmuştu ülkesi.
Yutkundu, yutkundu. Boyun damarları gerilmiş başına ağrılar girmişti. İçinden böyle bir güne lanetler okuyordu. İşte, kalkıp taa İngiltere’den iki ay deniz yolculuğundan sonra gelerek Çanakkale’den geçmeye kalkışan İngiliz ordusunun subayları.  Anadolu’yu bir baştan bir başa geçerek taa Maraş'a kadar gelen ülkedeki Ermeni ile birlikte yapmadığı katliam bırakmayan Fransızlar.  Libya’yı otuz yıl haraca kesen ve ülkeyi dikenli tellerle çeviren Akdeniz’imizin ve bizim eski Trablusgarp’ın işgalcisi İtalyanlar, İzmir’i yakan ve 9 Eylül'le denize döktüğümüz Yunanlılar Çeçenlerin ve Kafkas Müslümanlarının katili Ruslar.  Bizi birinci dünya harbine sokan Almanlar. İşte bütün düşmanlar oradaydı. Şimdi biraz sonra bu hainlerle eller sıkılacak, kadehler kaldırılacaktı.
Afganistan’da beş bin masum sivil kadın, ihtiyar ve çocuk şu mübarek Ramazan günlerinde dev ağır bombardıman uçaklarından yağan birer tonluk bombalarla şehit edilmişti. Bir köyün yok olmasına bir bomba yetiyordu. Toprak evlerde çamur sıvanmış camilerde dua eden müminler paramparça ediliyordu. Şimdi de kalkmış operasyonun başarısı diye konuşuluyor ve birbirlerini tebrik ediyorlardı. Allah’ım! Bu ne acı bir şeydi. Bunları bilmek, bunları hissetmek ve hiçbir şey yapamamak ne kadar acıydı. Yine üstlerine baktı, hepsinin başı önündeydi. Birden bir karışıklık oldu. Kürsüdeki sarışın ve uzun boylu Amerikalı bu sefer, evet bu sefer Türkleri hedef alarak konuşuyor ve Amerikan yardımı olmazsa Türkiye’nin hiç bir şey yapamayacağını savunuyordu.
Ağzını yayarak yaptığı konuşmasına büyük bir gurur ve kibirle devam etti. Senelerdir hemen her marka silahı Türkiye’ye vermişler ve Türkiye’de sadece cephane yapabilmiş, yüksek teknolojiyi bir türlü yakalayamamıştı. Hele Türkiye diğer Nato ülkelerine nazaran askerine en az para harcayan ülke konumundaydı. Oturduğu yerden üstlerine baktı, komutanı not alıyordu. Belli ki biraz sonra cevap hakkı ülkesine gelecekti. Patavatsız ve şımarık Amerikalıyı büyük bir kızgınlıkla dinledi. Burası böyle bir Nato toplantı değil de bir cephe olsaydı, gösterirdi bunlara ama.
Sorular soruyordu devamlı Amerikalı ve Türkiye’nin bunları cevaplamasını istiyordu. Sonra konuşması bitti topluluğu selamladı ve yerine oturdu. Salonda buz gibi bir hava esiyordu. Herkes Türk delegasyonunun ne diyeceğini merak ediyordu. Komutanı kendisine baktı, gözüyle "sen cevaplayacaksın" diye bir işaret yaptı ve arkasına yaslandı.
Uzun masanın çevresindeki heyetin ikinci halkasındaydı. Oturduğu yerden kalktı. Komutanına baktı. Üstü" sana güveniyorum" der gibiydi. İlerdi, Kürsüye geldi. Amerikalı için yapılan alkışlar hala devam ediyordu. Bir an onların dinmesini bekledi. Topluluğu selamladı.
Onlara insan haklarından merhametten bahsetmeyecekti. Sivil bir toplantıda olsa ve sahipsiz sokak köpeklerine gösterilmesi gereken merhametten bahsetse gözleri yaşaracak olan bu insanlara bir ders vermeliydi. Öksürdü. Salona birden bir sessizlik hakim oldu. Sol kenarda oturan simültan tercümanlara baktı.
-Her kullandığım kelimeyi çok dikkatli tercüme edeceğinizi umarım. Dedi.
-Size bir araştırma takdim ediyorum.
 On yıl önce yapılmış ve burada her Türk ailesinin askerdeki oğluna kaç dolar gönderdiğini yazıyor. Daha Türk annelerinin elleriyle ördüğü çoraplar, yün fanilalar veya başka iç giyimleri kayıtlı değil. Araştırmalar; sadece ülkemin askerdeki oğlunu düşünen yegâne memleket olduğunu gösteriyor, yapılan harcama da Amerikan ordusunun harcamasına yakın. Memleketimin savunma bütçesinin ise nerede ise dörtte biri.
-İtiraz ediyorum, bu araştırmayı kim yapmış.
-Natonun yaptığı resmi bir araştırmadır bu rapor ve dönemin genelkurmay başkanı A.Haıg' in emriyle 1975 de yapılmış.
-Olabilir. Fazla önemli değil.
-Ama demin aksini söylüyordunuz.
-Peki, öyleyse, söyler misiniz bana. Amerikan yardımı askeri kredisi, teknolojisi, silahları olmazsa nasıl savaşacaksınız? Bir savaşta ne yapacaksınız?
-Bizim çok önemli bir aracımız vardır. Sulh zamanlarında da çok iş görürdü ama esas harpte kullanırız onu. İki tekerleği vardır. Motoru yoktur. Muazzam silah ve cephane taşır, giderken de korkunç sesler çıkarır. Özellikle geceleri ay ışığında daha çok yol alır. Bir harp olursa onları sakladığımız yerlerden çıkaracak ve yine kullanacağız.
-...
-Onu bazen yürütmek için öküzleri kullanırız. Olmazsa insanlarımız çeker. Her iklimde çalışır yani gider. Biz ona kağnı diyoruz. Binlercesi vardır ülkemizin her köşesinde. Ve biz o kağnılarla kovduk vaktiyle ülkemizi işgal eden dedelerinizi. Buna da inanmazsınız işte İngiliz, Fransız, İtalyan, Yunan ve Rus delegeleri burada. Sorun onlara, Haydi. öyle değil mi?
 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi   SAYI 173 25 Temmuz 2013

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 
57

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 YEŞİLAY  HAFTASINDA SİGARAYI BIRAKTI
Yeniyol mahallesi  Gazi  sokakta  işyeri  sahibi olan 42  yaşındaki  Kemal  Öztürk de Yeşilay haftası  dolayısıyla  sigarayı bırakanlar kervanına  katıldı.Türkiye Yeşilay Derneği  Yeşilay Çorum şubesi tarafından sigarayı  bırakması  dolayısıyla  kendisine  şükran belgesi verilerek , tebrik edilen ve bilgisayar  hizmetleri   veren   bir  müessesenin  sahibi  olan Kemal Öztürk yirmi yıldır sigara  içtiğini belirterek  şunları söyledi :
“Yıllardır zararlarını  bu kadar  bilmeden  sigara  içiyordum. Pek de  fazla  içtiğim söylenemezdi ama  her an artırabilirdim.  Geçtiğimiz  aylarda  Yeşilay Başkanımız  Attila Alpay ile tanıştım.İşyerime gelerek  bana ve  yanımda  çalışan gençlere  kısa bir konuşma yaptı ve  sinevizyon görüntüleri ile  bizi  bilgilendirdi. O sırada  epeydir  fark etmediğim  zararlarını  resim ve  filmlerden görüp  öğrendim.Epey canım  sıkıldı. Fakat o anda  bu işten kurtulmak için  gün bu gündür  dedim  ve  son paketimi  Attila  ağabeye  vererek  bu işe  son verdim. Bırakalı  dört gün  oldu  . Biraz zorlanıyorum  ama  sağlıklı  ve uzun ömürlü  yaşamaya da  alışacağım. Kimler  bırakmadı  ki.Ben mi bırakamayacağım. Bu zehrin esiri olarak  hem ömrümden  yirmi  yılı kaybedeceğim ve  birde  maddi ve manevi  büyük kayıplara uğrayacağım.Artık geri dönüş yok. Beni kimse  başlatamaz. Dumanını  yel ve parasını  da  el almayacak. Hem sağlıklı olacağım  hem de   param cebimde kalacak. Bu krizde bütün  esnaf  arkadaşlara tavsiye  ediyorum.
Bunu  herkes bırakabilir.
Herkese  sağlık ve  mutluluklar temenni ediyor  ve Yeşilay haftası münasebetiyle  sigarayı  bırakmalarını sağlıklı bir yaşamı  tatmalarını diliyorum.”
 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 128 25 Ekim 2009

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 
58

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

YEŞİLAY İLİM  YAYMA’DA
İlim Yayma Cemiyeti Çorum Yurdunda Türkiye Yeşilay derneği  Çorum Şubesi Başkanı Attila Alpay; gençleri zararlı maddeler konusunda  bilgilendirdi.
Yurdumuzda  gün geçtikçe artan  sigara  bağımlılığı  başta olmak üzere  gençlerimizin ruh ve beden sağlığını etkileyen her türlü  madde bağımlılığı  üzerinde de  duran Yeşilay şubesi  başkanı Alpay; bu tür konferanslarında  dinleyicilerini  sigara  içmekle  itham etmediğini ; bilakis gençlerimizi yarınların  geleceği olarak gördüğünü ve bilgilendirmek  için bu  tür davetlere  gittiğini de  belirterek : “Burası  bir paratoner gibi  gençlerimizi her türlü  tehlikeden  kurtaran ve  koruyan bir cemiyet  çatısıdır. Bu itibarla biz bu tür yerleri diğer  toplu öğrenci kurumlarından  farklı görmekteyiz.  Zira bir misyonu temsil eden  gençler burada  barınır ve eğitilirler. Bu itibarla bizde üzerimize düşeni yapmaya geldik. Sevgili genç kardeşlerimizi her yıl olduğu gibi bu  yılda bilgilendirdik. Onları da gelecekte zararlı  maddelerle mücadelede yanımızda görmek istiyor; Türk İslam toplumunu   tehdit eden  unsurlarla mücadele de   birlikte  çalışmaya  gerekirse savaşmaya  davet ediyoruz.
Bizi bu gece buraya davet eden kıymetli eğitimcilerimize ve yurt müdürlüğüne sonsuz şükranlarımızı sunuyor; tüm öğrenci kardeşlerimize başarılar ve sağlıklar diliyoruz.”
 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 129 25 Kasım 2009

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 
59

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

YEŞİLAY’IN  İSKİLİP ÇIKARTMASI
Geçtiğimiz gün  altıncı defa  İskilip’e  giderek üç konuşma yapan Türkiye Yeşilay Derneği  Çorum Şubesi  İskilip’i en duyarlı ilçe ilan etti.
Gündüz öğretmenevinde  öğrencilere,gece de  Endüsti  meslek lisesinde halka hitabeden Türkiye Yeşilay Derneği  Çorum Şubesi Başkanı Attila Alpay; gördüğü  ilgiden  memnun olduğunu  belirterek  şunları söyledi : “Her zaman olduğu gibi  bu  seferde Endüstri Meslek Lisesi  Müdürü  Aziz  insan ve  değer eğitimci Sn.Sabri Çiçekçi’nin  daveti  ve organizasyonu  ile İskilip’e  geldik. Gündüz öğretmen evinde  sevgili genç İskilipli öğrencilere peş peşe iki konuşma yaptık. Gece de  Endüstri meslek Lisesi  konferans  salonunda yöneticilerimize ve  halka hitabettik. Gördügümüz  ilgiden  son derece  memnunuz. İskilip her zamanki gibi   bu konuda da  en duyarlı ilçemiz. Her yıl geliyor  ve öğrencilerimizi  ve  halkı bilgilendiriyoruz. Ne zaman çağırsalar yine gideriz. Zaten çağırılan  her yere gidiyoruz ama  daha bizi ve çalışmalarımızı   önemsemeyen ve programlarına alamayan kurumlar olabiliyor. Sigara alkol ve uyuşturucu davası gözbebeğimiz gençlerimizin var olma davasıdır. Bunları üretenler bizleri kandıramamaktalar.  Zira  hepimiz  orta yaşa  erişmiş ve doktorlarımız  tarafından  uyarılmış, sağlık problemleri  olan insanlarız. Ama sağlıklı ve tertemiz gençlerimiz bu konudaki  bilgi eksikliklerinden  ve tecrübesizliklerinden dolayı eğitime ve bilgilendirilmeye muhtaç  bir durumdalar. Lise çağındakilerin pek çoğu  sigara  ve  kola bağımlısı, bu ileri yaşlara doğru başka tehlikeli  maddelere doğru  tırmanabiliyor. Ülkemizde hatırı sayılır bir sağlık bütçesi var. Bunun büyük bir kısmı madde bağımlılığı ve onların getirdiği hastalıklar ile tedavilere harcanıyor. Geri kalanı ise bildiğimiz sağlıksız ve dengesiz beslenmenin ve çevre sorunlarının getirdiği hastalık türleri.
Milletçe hayatımızdan zararlı maddeleri çıkaralım. Bilhassa gençlerimizi bilgilendirelim. Onlar geleceğimiz ve umudumuzdur. Onları kimsenin zehirlemesine ve kandırmasına imkân vermeyelim.  
YEŞİLAY’IN  İSKİLİP ÇIKARTMASI
Geçtiğimiz gün  altıncı defa  İskilip’e  giderek üç konuşma yapan Türkiye Yeşilay Derneği  Çorum Şubesi  İskilip’i en duyarlı ilçe ilan etti.
Gündüz öğretmenevinde  öğrencilere,gece de  Endüsti  meslek lisesinde halka hitabeden Türkiye Yeşilay Derneği  Çorum Şubesi Başkanı Attila Alpay; gördüğü  ilgiden  memnun olduğunu  belirterek  şunları söyledi : “Her zaman olduğu gibi  bu  seferde Endüstri Meslek Lisesi  Müdürü  Aziz  insan ve  değer eğitimci Sn.Sabri Çiçekçi’nin  daveti  ve organizasyonu  ile İskilip’e  geldik. Gündüz öğretmen evinde  sevgili genç İskilipli öğrencilere peş peşe iki konuşma yaptık. Gece de  Endüstri meslek Lisesi  konferans  salonunda yöneticilerimize ve  halka hitabettik. Gördügümüz  ilgiden  son derece  memnunuz. İskilip her zamanki gibi   bu konuda da  en duyarlı ilçemiz. Her yıl geliyor  ve öğrencilerimizi  ve  halkı bilgilendiriyoruz. Ne zaman çağırsalar yine gideriz. Zaten çağırılan  her yere gidiyoruz ama  daha bizi ve çalışmalarımızı   önemsemeyen ve programlarına alamayan kurumlar olabiliyor. Sigara alkol ve uyuşturucu davası gözbebeğimiz gençlerimizin var olma davasıdır. Bunları üretenler bizleri kandıramamaktalar.  Zira  hepimiz  orta yaşa  erişmiş ve doktorlarımız  tarafından  uyarılmış, sağlık problemleri  olan insanlarız. Ama sağlıklı ve tertemiz gençlerimiz bu konudaki  bilgi eksikliklerinden  ve tecrübesizliklerinden dolayı eğitime ve bilgilendirilmeye muhtaç  bir durumdalar. Lise çağındakilerin pek çoğu  sigara  ve  kola bağımlısı, bu ileri yaşlara doğru başka tehlikeli  maddelere doğru  tırmanabiliyor. Ülkemizde hatırı sayılır bir sağlık bütçesi var. Bunun büyük bir kısmı madde bağımlılığı ve onların getirdiği hastalıklar ile tedavilere harcanıyor. Geri kalanı ise bildiğimiz sağlıksız ve dengesiz beslenmenin ve çevre sorunlarının getirdiği hastalık türleri.
Milletçe hayatımızdan zararlı maddeleri çıkaralım. Bilhassa gençlerimizi bilgilendirelim. Onlar geleceğimiz ve umudumuzdur. Onları kimsenin zehirlemesine ve kandırmasına imkân vermeyelim.  
 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi  SAYI 135 25 Mayıs 2010

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
 
60

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

YEŞİLAYDAN MÜFTÜLÜĞE  ZİYARET
Türkiye Yeşilay Derneği  Çorum Şubesi Başkanı ve dernek üyelerden Mustafa  Kuzyaka  ve  Mustafa  Özşen de ilimize  yeni atanan Müftümüz Ahmet Çelik’ e Yeşilay Cd’ leri ve  afişler takdim ettik. Türkiye Yeşilay Derneği  Çorum Şubesi  geçtiğimiz gün  İl Müftülüğünü ziyaret  ettik.
Yeni çıkan sigara ile ilgili dumanız hava  sahası projesinin  eğitim  ve halkı bilgilendirme çalışmalarında İlimiz Müftülüğünün de desteğini  Yeşilay  Derneği başkanı sıfatı ile istedik. Her türlü madde  bağımlılığı  ile mücadele de  bilhassa gençlerimizin  ruh ve beden sağlıklarının  korunması  ile ilgili çalışmalarında  müftülüğümüz mensuplarının ve  din adamlarımızın da yardım desteği istedi.
Çorum Şubesi  başkanı Attila Alpay : “Ziyaretimiz   Müftümüze  hem hoş geldin demek;  hem  de yeni çıkan 4207 sayılı yasanın   halkımızı  bilgilendirme  konusunda  yardımlarını istemek ;hem de  çalışmalarımız  hakkında  Sayın müftümüzü bilgilendirmek içindir. Özünde  hem haramlarla mücadele ; hem de  insanımızın  ruh ve  beden sağlığını tehdit eden  sigara ,alkollü içkiler ve buna benzer maddelerle  mücadele bulunan bu konular  hakkında birlikte  bazı projeler yürütebileceğimiz kanaatindeyiz. Zira  milli  eğitim  ve din adamlarımızın  desteği  olmadan milyonlarca  insanımızı ilgilendiren madde bağımlıkları  ile mücadelede  mesafe  kazanmak   mümkün değildir. Başta  sigara olmak üzere Alkol,  kolalar ,enerji içecekleri, kumar, aids ve diğer zührevi  hastalıklar, hatta  gençlerimizin  ruh ve  beden sağlıkları ile  insanlarımız imanlarını  tehdit eden her  ne var ise bütün  bunlarla  mücadeleyi  bir yaşama  ve çalışma amacı  haline getiren  biz Yeşilay  mensupları  bu  mücadelede halkın bilgilendirilmesi  noktasında  hemen herkesin yardımlarını  talep  ediyoruz.
Sayın Müftümüzün konular hakkında birlikte çalışma yapabileceğimizi ve projeler üretme imkanı geliştirebileceğimizi ümit ediyor; kendisine  ilimize hoş geldin  diyor, saygılarımızı  sunuyoruz.”
 

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi   SAYI 127 25 Eylül 2009

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
 
61

Alpay Denemeler ve Makaleler içindekiler bölümüne dönmek için tıklayınız

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

OKULLARDA  ŞİDDETİN  ÖNLENMESİNE DAİR BİR ARAŞTIRMA
Okullarımızda  teknik ve kriminal anlamda  bir şiddet olduğu kanaatinde değiliz. Çok şükür ki ilimiz  dahilindeki okullarda çeteleşme, yaralama, kavga,cinayet vb gibi ağır suçlar görülmemekte ,öğretmenlerimiz şiddete  maruz kalmamakta ve öğrencilerin  mala ve cana  yönelik  taşkınlıkları bulunmamaktadır. Bize göre esas tehlike dışarıdadır. Büyük şehirlerdeki  istenmeyen  haller de   önümüzdeki -belki-bir on yıl içinde şehrimizde de görülmeye başlanacaktır. Bunun içinde  şimdiden  bazı tedbirlerin  alınması  gerekmektedir.
Okul müdürlerimizin ve değerli  eğitimcilerimizin  çeşitli vesilelerle  basına verdiği bilgiler içerisinde kayda değer disiplin suçları olmadığını ve okullarımızda  asayişin berkemal bulunduğunu da memnuniyetle  öğrenmiş  bulunuyoruz.
Ancak Türkiye  Yeşilay Derneği ;  ülkemiz çapında yaptığımız araştırmalar  ve anketler sonucu okullarımızda şiddet  diye bir kavramın -en az gelişmiş ülkelerdeki  oranlarda-bulunmamasının yeterli olmadığını; eğitimin ve  başarının artması için  gençlerimizin  ruh ve beden sağlıklarının da  yerinde olması gerektiğini düşünmektedir.
Bu itibarla tespit ettiğimiz  tehlikeler şunlardır:
1/ Yurdumuzda  1-17 yaş arası  genç nüfus 26 milyondur. Bunun on beş milyonu öğrencidir.Bu gençlerimiz yedi-on bir yaşları arasında sigara ve alkole başlamaktadır.Yakın yıllarda enerji içecekleri de bağımlılık yapan  maddeler  arasında yerini almış; sentetik uyuşturucular (extasy' ler ) bilhassa büyük  şehirlerimizde  adeta  salgın  haline gelmiş bulunmaktadır. Büyük  uyuşturucu  trafiğinin  köprüsü olan ülkemizde de hemen her gün zararlı maddeler  yakalanmakta, bunlarda büyük miktarlara  tekabül etmektedir.
Yurdumuzda seksenli yıllardan  beri gittikçe artan yabancı sigara bağımlılığı tekel idaresinin  tümüyle satılması  neticesi  çok uluslu şirketlerin eline geçmiş, propaganda, üretim ve çeşitlilikler gittikçe artarak hızlanmıştır. Sigara ile mücadele  yasası  çıkmasına rağmen ülkemizde sigara, alkolizm ,uyuşturucu ve buna benzer maddelerle mücadele ve eğitimi  adına  hemen hiçbir şey yapılmamaktadır.Ülkemizde  kanser salgın halindedir. Kolalı  içecekler  karaciğer  kanserlerine, içinde  kimyasal katı  maddeleri bulunan formülü meçhul sigaralar da akciğer kanserlerine kalp ve damar hastalıklarına  da zemin  hazırlamaktadır.
2/İlimiz çevre kirliliği olarak  önde gelen  vilayetler arasındadır.
Şehrin kuzeyindeki taş ocaklarının  atmosfere yaydığı  kalsit kristalleri  silikozis hastalığına, yanındaki  çimento fabrikası da yüksek atmosfer kirliliğine  yol açmaktadır. Otomobil sayısı fazladır.(üç kişide  ikisinin motorlu aracı bulunmaktadır.)Bu itibarla
kış aylarında atmosferdeki karbon monoksit miktarı  öldürücü seviyelere  yükselmekte baca gazları, egzoslar, tavuk ve büyükbaş hayvan çiftlikleri , baz istasyonları,gürültü  gibi  bir çok tehlikeli çevre  faktörü  ilimizde   yaşayan halkın ruh ve beden sağlığını haddinden fazla  tehdit etmektedir.
3/Her gün  beş-yedi hemşerimiz vefat  etmekte ve bunların yarısı da çok genç yaşlarında  ilk ve son kalp  krizleri ile ve yine  ilk ve son beyin kanamalarından hayatlarını  kaybetmektedirler.
4/Bütün bunlar yetmezmiş gibi  fast-food  türü beslenme rejimi ,popüler  kültür kirlilikleri medya, moda,sinema internet ve televizyon bağımlılığı  , kumar, her türlü  fuhuş ve zührevi hastalıklardan da  bilhassa  gençlerimiz  şiddetle  etkilenmekte ; bunun  neticesinde de kişilik kaymalarına  uğrayarak, milli ve  manevi  değerlerine  yabancılaşmış,istediğimiz vasıflardan uzak bir nesil haline gelmek üzeredir. İşte bugün  önemsemediğimiz  şiddet  o zaman tam olarak başlayacak ve bunun önünü de  kimse alamayacaktır. Yılda 160 bin insanımızı kanserden  kaybederken; kalp ve damar hastalıklarından ölenlerin  envanterini de  kimse tutmamaktadır.
5/Hemen  her ilimizde  AİDS’ten ölenler vardır, adi suçlar artmakta ve cinsel suçlar taciz ve tecavüz iddiaları  yüzümüzü  kızartmaktadır.
6/Ne yazık ki eğitimcilerimizin pek çoğunda  bunlara dair bir endişe bulunmamakta ; küresel kriz ve  artan çevre sorunlarına ve bunların fertlere  yükleyeceği sorumluluklara dair kimsede de bir endişe taşımamaktadır.
Bu saydıklarımız  müfredatlara, planlara ve programlara alınmadıkça ve  toplum önderlerinin  endişesi ve derdi  olmadıkça  önümüzdeki  on yılların  büyük sıkıntılar ve acılar getireceği  aşikardır.
Bunun için  Türkiye Yeşilay Derneğinin  ilgi ve mücadele alanlarına giren konular   açısından okullarımızda acilen alınması gereken tedbirler aşağıdadır:
1/Bu güne  kadar çalışmayan ve hemen hiçbir faaliyeti  bulunmayan Yeşilay Kulüpleri yeniden canlandırılmalı, çalışır hale gelmeli, gönüllü  öğretmenler ve öğrenciler  aracılığı  ile sigara alkol ve her türlü  madde bağımlılığı ile mücadele  edilmeli; gençler bilgilendirilmeli, bu gibi maddelerin insan bünyesine verdiği  zararlar  iyice öğretilmelidir. Bunlarla mücadele  için yarışmalar tertiplenmeli, kim ne kullanıyorsa  bıraktığı takdirde armağanlar verilmeli ve  sağlıklı yaşam teknikleri ,metotları ve biçimleri özendirilmelidir.
2/Gerek  okullardaki şiddet  ,gerek  madde bağımlılığı, gerekse de diğer ahlaki mevzuular hakkında  öğrencilerin olduğu  kadar ebeveynlerin de bilgilendirilmesine ve eğitimine yönelik projeler geliştirilmeli; okul  yönetimleri tarafından da öğrencilerin  takibine
 dair  gerekenler  mutlaka yapılmalıdır.
3/Dünyamızın  besin kaynakları hızla azalmakta ve iklimi değişmektedir. Bu itibarla  ne zaman bir tabii  afetle  veya besin kıtlığı ile karşı karşıya kalacağımız bilinmemektedir. Gençlerimize tasarrufu, nimetlerin  kıymetini, bulunmadığı  önceki yılların dramatik  hikayelerini  anlatmalı ve "büyük israf furyasının" önlenmesine  çalışılmalıdır.
4/Obezite artık gençlerimizin  en önemli  hastalığıdır. Sağlıklı yaşam bilgileri ile donatılmaları ve doğal yaşam  prensiplerini benimsemeleri ve bilmeleri ; spora ve buna benzer  faaliyetlere yönlendirilmeleri gerekmektedir.
5/İlimizde yüzü aşkın internet kafe, iki yüze yakın kahve ve çay ocağı bulunmaktadır. Pastane, kafeterya vb gibi gençlerin  gidebileceği yerlerin sayısı bilinmemektedir. Bunların hemen hepsinde sigara içilmekte ve yeterli denetimler yapılamamaktadır. Ayrıca
gençlerimizin  kimlerle arkadaşlık ettikleri, ne zaman evlerine gelmeleri  gerektiği, nasıl beslenmeleri ve paralarını  nerelere harcadıkları  ebeveynleri tarafından iyice denetlenmelidir.
6/Ebeveynleri tarafından  gençlerimizin yetenekleri, musiki ve güzel sanatlara; spora vb meşguliyetlere olan eğilimleri belirlenmeli; özendirilmeli ve takibi de   yapılmalıdır. Okul dışında dersler aldırılmalı, spor  salonlarına ve kültürel etkinliklere de yönlendirilmelidir.
7/Bütün bunlardan da en önemlisi " Dini ve Milli terbiyenin" okulların yanı sıra  aileler  tarafından da  yeterince verilmesi gerekliliği olmaktadır. Bu konuda  medyanın geliştirdiği  popüler kültür ve evlilik dışı yaşamların özendirilmesi, şiddet içeren tv dizileri ve
gayrı ahlaki şekilde yaşayan  sanatçı ve sporcu gibi insanların medyaya yansıyan hayat tarzları  maalesef gençlerimizi  içten içe etkilemekte hatta zehirlemektedir.Bunlarla  mücadele  için yeni projelerin geliştirilmesine ve acil tedbirlerin alınmasına  çok
ihtiyaç vardır.
Bütün bu yukarıda  saydıklarımız  ne yazık ki kimse önemsememekte, yine kimse bunlarla  mücadele konusunda  ciddi bir adım atmaya,plan ve proje üretmeye hatta tedbir almaya  yanaşmamaktadır.
8/Yine bu saydıklarımız  müfredatlara, okullara, ders kitaplarına ve programlarına  yerleşmedikçe, insanlarımızın  yaşama ve düşünce biçimi değişmedikçe ruh ve beden sağlığı yerinde  gençler yetiştirmemiz ,şiddeti  ve suçları önlememiz hatta kalkınmamız ve medeniyet
hamleleri  yapmamız  asla mümkün olmayacaktır.
Saygılarımızla…

ÇORUMLU2000Aylık Kültür Sanat Tarih ve Edebiyat Dergisi

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com

Önceki Sayfaya gitmek için tıklayınız

Bir sonraki sayfaya gitmek için tıklayınız

 
 
Çalışmalar TELİF ESERİDİR Yazarlarımızın gönderileri ile yayına alınmıştır.
corumlu2000@gmail.com
Mahmut Selim GÜRSEL
yazarlarımız yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
Sitemiz ve yazarlarımız;hukuka, yasalara, telif haklarına ve kişilik haklarına saygılı olmayı amaç edinmiştir.