İsmail PAMUK
 
1933-2001 Vefaat Etti
1933 yılında Çorum'un  Kuşşaray Köyünde doğmuşum. Ladik Köy Enstitüsü mezunuyum. 25 yıl eğitim emekçiliği  yaptım  ve  emekli oldum. 1990 yılında  Ön  Lisansımı  tamamladım. 1960'lı yıllardan  beri  özümseyerek  edindiğim   evrensel kültür   birikimimi  yöresel  kültürle buluşturmak amacı ile sarıldım kaleme. 60'lı yıllarda yerel basın da şiirlerim, 70'li   yıllarda "Türk Kültürünü Araştırma  Enstitüsü,Anadolu Köy Tiyatrosunda bir oyunum"  yayımlandı.  Şimdi  ise  Çorum'un   kültürel zenginliğini gelecek kuşaklara taşımak amacıyla araştırmalar  yapmaktayım.   Bunların  bir bölümü yerel  basında  yayımlandı. Yakın bir zamanda kitap haline getirmeyi düşünmekteyim. 
Köyümüzde  başka  memur  olmadığı için öğretmenliğe özenir,öğretmenliği düşlerdim.  Bir anım ise :  Öğretmenlik   yaptığım Çorum'un bir dağ köyünde  muhtar odasından gece 24.00'de lojmana  evime gidiyordu. Kar fırtınası yoğun bir şekilde idi ve  köpekler önümü kesmişti. O telaşla bir karaltıya "Hoşt,hoşt"diye seslendim. Ama hiç kıpırdamadan karşımda duruyordu,inatla tekrarlıyordum ki "işine git  öğretmen"  demez mi o karaltı.  Meğer,iki evli olan vatandaşın  ilk  eşinden   doğan   oğlu adamcağızı dışarı atmış. Adama, "evi ne git"  dediğimde " bizim  ev deki fırtına  buradan fazla hocam" demiz mi... 
Beni  yazı  yazmaya özen diren,yaşamını örnek  aldığım  insan,Edebiyat Öğretmeni Necmiye Aybastı'dır. 
Yazılarımdan  dolayı  bu  güne  kadar  bir ödül almadım. 
En  büyük tutkum, Köy  Tiyatrosu ve Orta Oyunudur.  İdeallerimizin tamamını  gerçekleştirmek elbette ki mümkün değil ama,bir nebzede olsa gerçekleştirdiğime inanıyorum. Çalışmalarım  basın  dışında yayınlanmamakla birlikte Hasan Paşa Kütüphanesine bağışladığım Çorum hakkında bir dosyam var.  Araştırma ve inceleme dalında yazıyorum  Çeşitli  dergi  ve gazetelerde bu çalışmalarım yayımlanıyor. 
Beni  yazarlığa  iten,  1948  yılında okulumuzda düzenlenen bir şiir yarışmasında 1.lik ödülü almamdır. Bir kıtasını örneklersek: 
"Hiç gitmiyor şu Akdağın dumanı 
Hasretim,özledim garip anamı. 
Gülün gonca açılacak zamanı 
Kem gözle bakıp ta yolmasın eller” 
Burada  eklemek  istediğim  bir  şeyler elbette ki var, o  da şu:  Taşranın  kısıtlı   ortamında gençlerimizin yeteneklerini nasıl gerçekleştireceğiz. İçtensiz, içeriksiz,standart dışı ve içi boş şablonlaşmış nutuklarla mı,yoksa onlara sanat ortamı yaratarak, yazarlarla,çizerlerle,ozanlarla tanıştırarak, onların desteğini  alarak  ve onları anlayarak mı ? Çünkü her genç insan biraz şairdir,biraz ressamdır. Fırsatı yaratılsa yeteneklerini geliştirebilir ve kendilerini  aşarlar. Yoksa kimse doğuştan şair veya ressam doğmaz. Onların duygusal dünyalarında yalnızlığa mahkum etmemeliyiz diyorum
Internet’te Yazarımız   http://corumlu2000.dergisi.info  , yazıları ve  şiirleri yayınlandı. corumlu2000@gmail.com

 

 

 

 

Telif Eseridir izinsiz kullanmayınız  corumlu2000@gmail.com